សិក្សាអនុគមន៍សនិទាន

ជំពូកទី 6 · គណិតវិទ្យា ថ្នាក់ទី១២

120 min8 គោលដៅសិក្សា28 ផ្នែកមេរៀន
ចំណុចផ្ដោតនៃការសិក្សា

សិក្សាក្រាបអនុគមន៍ប្រភាគតាមលំដាប់៖ ដែនកំណត់ អាស៊ីមតូត ការកើនចុះ រួចភាពកោង។

នៅចុងបញ្ចប់ អ្នកនឹងអាច
  • រកដែនកំណត់នៃអនុគមន៍សនិទាន ដោយដោះស្រាយ រួចដកចំនួនទាំងនោះចេញពី ។
  • រកអាស៊ីមតូតឈរ ដោយពិនិត្យថាតើភាគបែងសូន្យ ហើយភាគយកមិនសូន្យ ។
  • រកអាស៊ីមតូតដេក ដោយគណនាលីមីតនៅ និងប្រៀបធៀបដឺក្រេនៃពហុធាទាំងពីរ ។
  • រកអាស៊ីមតូតទ្រេត ដោយចែកពហុធា (ទម្រង់កាណូនិក) ឬដោយលីមីត និង ។
  • បង្ហាញថាចំណុចមួយជាចំណុចរបត់ ដោយប្រើសញ្ញានៃដេរីវេទី២ ។
  • បង្ហាញថាចំណុច ជាផ្នត់ឆ្លុះ ដោយផ្ទៀងផ្ទាត់ ។
  • សិក្សាអថិរភាពពេញលេញ៖ ដែនកំណត់ ដេរីវេ សញ្ញាដេរីវេ តម្លៃបមារ លីមីត អាស៊ីមតូត តារាងអថិរភាព ចំណុចប្រសព្វ រួចសង់ក្រាប ។
  • ដោះស្រាយចំណោទបែប«រកតម្លៃ ដើម្បីឱ្យសមីការមានឫសពីរ…» ដោយអានពីក្រាប ។

ជ្រើសរើសប្រធានបទដើម្បីសិក្សា

វគ្គនីមួយៗផ្ដោតលើជំនាញមួយ ដោយមានឧទាហរណ៍ដោះស្រាយចំនួនដប់ដែលកាន់តែពិបាកជាបន្តបន្ទាប់។ បើកឧទាហរណ៍នៅពេលអ្នកចង់មើលជំហាន។

វគ្គ 01 / 02

Rational-function graph analysis

Work from domain and cancellations through asymptotes, derivative signs, and graph features.

ឧទាហរណ៍ 01Find the domain and classify x=2 for f(x)=(x²−4)/(x−2).
  1. 1The original denominator excludes x=2.
  2. 2Cancel to x+2 nearby; the limit is 4, so this is a hole, not an asymptote.

ចម្លើយDomain ℝ\{2}; hole at (2,4)

ឧទាហរណ៍ 02Find all asymptotes of f(x)=(2x²+3x+1)/(x−1).
  1. 1Divide: f=2x+5+6/(x−1).
  2. 2The denominator zero gives a vertical asymptote; the remainder tends to 0 at infinity.

ចម្លើយVertical x=1; oblique y=2x+5

ឧទាហរណ៍ 03Find the horizontal asymptote of (3x²−x+1)/(6x²+4).
  1. 1Degrees match, so take the ratio of leading coefficients.
  2. 23/6=1/2.

ចម្លើយy=1/2

ឧទាហរណ៍ 04Find the vertical asymptotes of (x+1)/((x−2)(x+3)).
  1. 1Set each denominator factor to zero.
  2. 2Neither factor cancels with the numerator.

ចម្លើយx=2 and x=−3

ឧទាហរណ៍ 05Find the oblique asymptote of (x³+2x²−1)/(x²+1).
  1. 1Polynomial division gives quotient x+2 and a remainder of degree below 2.
  2. 2The remainder divided by x²+1 tends to 0.

ចម្លើយy=x+2

ឧទាហរណ៍ 06For f(x)=x/(x²−1), find critical points and monotonicity.
  1. 1f′=−(x²+1)/(x²−1)², which is negative wherever defined.
  2. 2Split the domain at x=±1.

ចម្លើយDecreasing on (−∞,−1), (−1,1), and (1,∞); no critical points

ឧទាហរណ៍ 07Find the center suggested by asymptotes of f(x)=(x²+1)/(x−1).
  1. 1Divide to get f=x+1+2/(x−1).
  2. 2The vertical and oblique asymptotes intersect at (1,2).

ចម្លើយ(1,2)

ឧទាហរណ៍ 08Find the horizontal asymptote of (5x−2)/(x²+1) and its end behavior.
  1. 1The denominator degree is greater, so the quotient tends to zero.
  2. 2The asymptote is approached at both ends.

ចម្លើយy=0

ឧទាហរណ៍ 09For f(x)=1/(x²−4), determine the sign on each domain interval.
  1. 1Factor the denominator as (x−2)(x+2).
  2. 2Test signs on intervals split by −2 and 2.

ចម្លើយPositive on (−∞,−2) and (2,∞); negative on (−2,2)

ឧទាហរណ៍ 10Find where f(x)=(x²−1)/(x²−4) crosses its horizontal asymptote.
  1. 1Its horizontal asymptote is y=1.
  2. 2Solve (x²−1)/(x²−4)=1; this gives −1=−4, impossible.

ចម្លើយIt does not cross y=1

គំនិតសំខាន់

គំនិត១ — អនុគមន៍សនិទានជាប្រភាគ ។ អនុគមន៍សនិទានគឺជាប្រភាគដែលមានពហុធានៅខាងលើ និងពហុធានៅខាងក្រោម ។ គ្រោះថ្នាក់តែមួយគត់គឺភាគបែងសូន្យ ។ ដូច្នេះជំហានទីមួយតែងតែជា៖ ដោះស្រាយ «ភាគបែង » រួចដកឫសទាំងនោះចេញពីដែនកំណត់ ។

គំនិត២ — អាស៊ីមតូតជាបន្ទាត់ដែលក្រាបខិតចូល ។ អាស៊ីមតូតមិនមែនជាបន្ទាត់ដែលក្រាបកាត់ទេ (ក្រាបអាចកាត់បាន) ។ វាជាបន្ទាត់ដែលក្រាបខិតចូលជិតបំផុត នៅពេល ទៅឆ្ងាយ ឬនៅពេល ខិតជិតចំណុចហាមឃាត់ ។ ដូច្នេះអាស៊ីមតូតជារូបភាពនៃឥរិយាបថនៅចុងដែនកំណត់ ។

គំនិត៣ — បីប្រភេទ បីវិធីរក ។

  • ឈរ ៖ ភាគបែងសូន្យ តែភាគយកមិនសូន្យ ។ រកដោយដាក់ភាគបែងជាផលគុណ ។
  • ដេក ៖ គណនាលីមីតនៅ ។ បើដឺក្រេភាគយក = ដឺក្រេភាគបែង នោះ ជាផលចែកមេគុណនាំមុខ ។ បើដឺក្រេភាគយក < ដឺក្រេភាគបែង នោះ ។
  • ទ្រេត ៖ កើតឡើងនៅពេលដឺក្រេភាគយក = ដឺក្រេភាគបែង ។ រកដោយចែកពហុធា ។

គំនិត៤ — ទម្រង់កាណូនិកជាកូនសោ ។ បើយើងចែកពហុធា ហើយសរសេរបាន ជាមួយ នោះយើងបានអាស៊ីមតូតទ្រេតភ្លាម ។ លើសពីនេះ ប្រាប់ផងដែរថាក្រាបនៅលើ ឬក្រោមអាស៊ីមតូត៖ បើ ក្រាបនៅលើ ។

គំនិត៥ — ចំណុចរបត់ជាកន្លែងដែលភាពប៉ោងប្តូរ ។ ដេរីវេទី១ ប្រាប់ទិស (ឡើង/ចុះ) ។ ដេរីវេទី២ ប្រាប់រាង (ប៉ោង/ផត) ។ ចំណុចរបត់គឺជាកន្លែងដែល ប្តូរសញ្ញា ។ ដូច្នេះវិធីគឺ៖ រក ដោះ រួចពិនិត្យសញ្ញាសងខាង ។

គំនិត៦ — ផ្នត់ឆ្លុះជាចំណុចប្រសព្វនៃអាស៊ីមតូតទាំងពីរ ។ សម្រាប់អ៊ីពែបូល ក្រាបមានរាងស៊ីមេទ្រីជុំវិញចំណុច ដែលជាចំណុចប្រសព្វនៃអាស៊ីមតូតឈរ និងអាស៊ីមតូតទ្រេត ។ ដើម្បីបញ្ជាក់ គេផ្ទៀងផ្ទាត់ ។

គំនិត៧ — ការសិក្សាពេញលេញមានលំដាប់ថេរ ។ ដែនកំណត់ → ដេរីវេ → សញ្ញាដេរីវេ → តម្លៃបមារ → លីមីត និងអាស៊ីមតូត → តារាងអថិរភាព → ចំណុចប្រសព្វនឹងអ័ក្ស → ផ្នត់ឆ្លុះ → ក្រាប ។ បើយើងធ្វើតាមលំដាប់នេះ យើងមិនភ្លេចអ្វីទេ ។

4.1 ដែនកំណត់នៃអនុគមន៍សនិទាន

អនុគមន៍សនិទាន គឺជាអនុគមន៍ដែលសរសេរបានជាប្រភាគនៃពហុធាពីរ ៖

ប្រភាគមួយមានន័យលុះត្រាតែភាគបែងមិនសូន្យ ។ ដូច្នេះអនុគមន៍សនិទានមានន័យកាលណា ។ ដែនកំណត់គឺជាសំណុំនៃចំនួនទាំងអស់ដែលធ្វើឱ្យភាគបែងមិនសូន្យ ៖

អានថា៖ « ស្មើនឹង ដកសំណុំឫសនៃ » ។ សញ្ញា គឺជាសំណុំនៃចំនួនពិតទាំងអស់ ។ សញ្ញា «» នៅទីនេះមានន័យថា «ដកចេញ» មិនមែនដកលេខទេ ។

ឧទាហរណ៍បំភ្លឺ ៖ បើ នោះ ហើយ នៅ ។ ដូច្នេះ ឬសរសេរ ។

FORMULA

4.2 អាស៊ីមតូត

អាស៊ីមតូត គឺជាបន្ទាត់ដែលក្រាបតាងអនុគមន៍ខិតចូលជិតបំផុត ដោយមិនប៉ះ (ឬប៉ះតែនៅអានន្ត) ។ មានបីប្រភេទ ៖

១) អាស៊ីមតូតឈរ ។ បើ នោះខ្សែបន្ទាត់ដែលមានសមីការ ជាអាស៊ីមតូតឈរនៃក្រាបតាងអនុគមន៍ ។

២) អាស៊ីមតូតដេក ។ បើ នោះខ្សែបន្ទាត់ដែលមានសមីការ ជាអាស៊ីមតូតដេកនៃក្រាបតាងអនុគមន៍ ។

៣) អាស៊ីមតូតទ្រេត ។ បើមានអនុគមន៍ ជាទម្រង់កាណូនិក និង នោះខ្សែបន្ទាត់ដែលមានសមីការ ជាអាស៊ីមតូតទ្រេតនៃក្រាបតាងអនុគមន៍ ។

ឬម្យ៉ាងទៀត បើ និង នោះបន្ទាត់ដែលមានសមីការ ជាអាស៊ីមតូតទ្រេតនៃក្រាបតាងអនុគមន៍ ។

ចំណាំបំភ្លឺ ៖ ពាក្យ «ទ្រេត» មានន័យថា «ឱន» ។ អាស៊ីមតូតទ្រេតជាបន្ទាត់ទ្រេត (មិនឈរ មិនដេក) ដែលក្រាបខិតចូលនៅអានន្ត ។ វាកើតឡើងនៅពេលដឺក្រេភាគយកលើសដឺក្រេភាគបែងមួយកម្រិត ។ បើលើសពីមួយកម្រិត (ឧ. ដឺក្រេ ២ លើ ១) នោះក្រាបជាប៉ារ៉ាបូល ហើយគ្មានអាស៊ីមតូតទ្រេតទេ ។

FORMULA

4.3 ចំណុចរបត់នៃខ្សែកោង

ចំណុចរបត់ ៖ ចំណុច ជាចំណុចរបត់នៃខ្សែកោងតាងអនុគមន៍ កាលណាខ្សែកោងប៉ោង (ឬផត) នៅលើ ហើយផត (ឬប៉ោង) នៅលើ ។

ពាក្យ ប៉ោង និង ផត ពិពណ៌នារាងនៃខ្សែកោង ៖ ប៉ោងគឺជារាង «ខ្នងកើងឡើង» (ដូចគម្របចាន) ហើយផតគឺជារាង «ស្នាមរណ្តៅចុះ» (ដូចខាងក្នុងចាន) ។ ចំណុចរបត់គឺជាកន្លែងដែលរាងប្តូរពីប៉ោងទៅផត ឬពីផតទៅប៉ោង ។

របៀបកំណត់ចំណុចរបត់នៃខ្សែកោងតាងអនុគមន៍ ៖

១. រក

២. ដោះស្រាយសមីការ

៣. សិក្សាសញ្ញា តាមករណី:

  • បើ ប្តូរសញ្ញានៅសងខាង នោះខ្សែកោងមានចំណុចរបត់ ។
  • បើ មិនប្តូរសញ្ញា នោះខ្សែកោងគ្មានចំណុចរបត់ទេ ។

ហេតុអ្វីត្រូវពិនិត្យសញ្ញា? ព្រោះការដោះស្រាយ តែម្នាក់ឯងមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ ។ ឧទាហរណ៍ មាន ដូច្នេះ តែ ទាំងសងខាង ដូច្នេះ មិនមែនចំណុចរបត់ទេ ។

FORMULA

4.4 ផ្នត់ឆ្លុះនៃខ្សែកោង

ផ្នត់ឆ្លុះនៃខ្សែកោង ៖ ដើម្បីបង្ហាញថាចំណុច ជាផ្នត់ឆ្លុះនៃខ្សែកោងតាងអនុគមន៍ លុះត្រាតែចំណុច នេះផ្ទៀងផ្ទាត់លក្ខខណ្ឌខាងក្រោម គឺ ។

អត្ថន័យនៃលក្ខខណ្ឌនេះ ៖ ចំណុច និងចំណុច គឺជាចំណុចពីរនៅលើក្រាប ដែលមានកូអរដោនេកណ្តាលស្មើនឹង ។ ពិតហើយ កូអរដោនេកណ្តាលគឺ ។ ដូច្នេះក្រាបមានស៊ីមេទ្រីកណ្តាលជុំវិញ ។

ដើម្បីរកផ្នត់ឆ្លុះ នៃខ្សែកោងតាងអនុគមន៍ មានន័យថារកចំណុចប្រសព្វរវាងអាស៊ីមតូតទ្រេត និងអាស៊ីមតូតមួយទៀត ។ គេត្រូវដោះស្រាយសមីការអាប់ស៊ីសនៃអាស៊ីមតូតទាំងពីរឃើញតម្លៃ រួចយកទៅជំនួសរកតម្លៃ ។

រូបមន្តប្តូរអ័ក្ស ៖

មានន័យថា យើងផ្លាស់គល់តម្រុយទៅចំណុច រួចសរសេរសមីការក្នុងតម្រុយថ្មី ។ បើក្នុងតម្រុយថ្មីសមីការក្លាយជាអនុគមន៍សេស នោះគល់ថ្មីជាផ្នត់ឆ្លុះ ។

✓ បើ ជាអនុគមន៍សេស មានចំណុច ជាផ្នត់ឆ្លុះ ។ ✓ បើ ជាអនុគមន៍គូ មានអ័ក្សអរដែនជាអ័ក្សឆ្លុះ ។

ចំណាំតូចមួយ សៀវភៅសរសេរពាក្យអង់គ្លេសថា «axis of symmetry» តែលក្ខខណ្ឌ ពិពណ៌នាការឆ្លុះតាមចំណុច (central symmetry) មិនមែនតាមអ័ក្សទេ ។ ដូច្នេះយើងហៅ ថា ផ្នត់ឆ្លុះ (centre of symmetry) ។ ករណីអ័ក្សពិតប្រាកដគឺនៅពាក្យទីពីរ (អនុគមន៍គូ) ។

FORMULA

4.5 អថិរភាព និងក្រាបនៃអនុគមន៍

អថិរភាព និងក្រាបនៃអនុគមន៍ ៖ ដើម្បីសិក្សាអថិរភាព និងសង់ក្រាបនៃអនុគមន៍ យើងត្រូវ ៖

១. ដែនកំណត់

២. ទិសដៅអថិរភាព ៖

• ដេរីវេ

• សិក្សាសញ្ញាដេរីវេ

• រកតម្លៃបមារ (អតិបមាន ឬ អប្បបមាន)

៣. លីមីតចុងដែនកំណត់ និងទាញរកអាស៊ីមតូត (បើមាន)

៤. សង់តារាងអថិរភាព

៥. សង់ក្រាប ៖ (បញ្ជីបន្តនៅទំព័របន្ទាប់ សូមមើល )

ហេតុអ្វីលំដាប់នេះសំខាន់? ព្រោះជំហានទី១ (ដែនកំណត់) កំណត់ថាតើលីមីតត្រូវគណនានៅត្រង់ណា; ជំហានទី២ (ដេរីវេ) កំណត់ទិស; ជំហានទី៣ (លីមីត) កំណត់ចុងនៃព្រួញក្នុងតារាង ។ បើយើងសង់តារាងមុនពេលគណនាលីមីត យើងនឹងមិនដឹងថាត្រូវសរសេរអ្វីនៅចុងព្រួញទេ ។

4.6 អ្វីដែលត្រូវដាក់នៅលើក្រាប

(បន្តពី ៥. សង់ក្រាប នៅទំព័រមុន)

• ចំណុចប្រសព្វរវាងខ្សែកោងនឹងអ័ក្ស ៖

- អ័ក្ស ៖ បើ នោះ ?

- អ័ក្ស ៖ បើ នោះ ?

• ផ្នត់ឆ្លុះ ឬអ័ក្សឆ្លុះនៃក្រាប

• តារាងតម្លៃលេខ (តារាងជំនួយ)

បំភ្លឺ ៖ ចំណុចប្រសព្វនឹងអ័ក្ស រកដោយដាក់ ពោលគឺដោះស្រាយ «ភាគយក » (ដោយភាគបែងមិនសូន្យ) ។ ចំណុចប្រសព្វនឹងអ័ក្ស រកដោយដាក់ ពោលគឺគណនា ។ ចំណុចទាំងនេះជួយឱ្យការគូសក្រាបមានចំណុចយោងជាក់លាក់ ។ តារាងតម្លៃលេខជាតារាងជំនួយ ដែលយើងដាក់តម្លៃ មួយចំនួន រួចគណនា ដើម្បីគូសក្រាបឱ្យត្រូវ ។

• Intersection points of the curve with the axes:

- axis : if then ?

- axis : if then ?

• Centre (ផ្នត់ឆ្លុះ) or axis of symmetry of the graph

• Table of numerical values (auxiliary table)

ឧទាហរណ៍ទី ១

ចំណោទ រកអាស៊ីមតូតឈរនៃអនុគមន៍ខាងក្រោម ៖

ដោះស្រាយបន្ថែម

ជំហានរួមទី១ ដាក់ភាគបែងជាផលគុណ រួចដោះស្រាយ «ភាគបែង » ដើម្បីរកចំណុចសង្ស័យ ។
ហេតុអ្វី អាស៊ីមតូតឈរអាចកើតបានតែនៅកន្លែងដែលភាគបែងសូន្យ ព្រោះមានតែនៅទីនោះទេដែល អាចទៅដល់ ។

ជំហានរួមទី២ នៅចំណុចសង្ស័យនីមួយៗ គណនាតម្លៃភាគយក ។ បើភាគយក នោះជាអាស៊ីមតូតឈរពិតប្រាកដ ។
ហេតុអ្វី បើភាគយកជាចំនួនវិជ្ជមាន ឬអវិជ្ជមានជាក់លាក់ ហើយភាគបែង នោះផលចែក តាមនិយមន័យ ។

ជំហានរួមទី៣ បើភាគយកក៏សូន្យដែរ នោះត្រូវដាក់ជាផលគុណ រួចសម្រួល ។ បើកត្តារួមដកចេញបាន នោះចំណុចនោះជារន្ធ (hole) មិនមែនអាស៊ីមតូតទេ ។
ហេតុអ្វី បន្ទាប់ពីសម្រួល លីមីតនៅចំណុចនោះក្លាយជាចំនួនកំណត់ ដូច្នេះលក្ខខណ្ឌ មិនពេញលេញទេ ។

ក. ភាគបែងសូន្យនៅ ; ភាគយក ។ ដូច្នេះអាស៊ីមតូតឈរ ៖ ។
ហេតុអ្វី ។

ខ. ដាក់ជាផលគុណ ៖ និង ។ សម្រួលបាន ចំពោះ ។ នៅ លីមីតគឺ (ចំនួនកំណត់) ដូច្នេះ ជារន្ធ ។ នៅ ភាគយក ។ ដូច្នេះអាស៊ីមតូតឈរ ៖ ។
ហេតុអ្វី កត្តា ជាកត្តារួម ដូច្នេះវាបង្កើតរន្ធ មិនបង្កើតអាស៊ីមតូត ។

គ. ភាគបែងសូន្យនៅ ; ភាគយក ។ អាស៊ីមតូតឈរ ៖ ។

ឃ. ភាគបែងសូន្យនៅ ; ភាគយក ។ អាស៊ីមតូតឈរ ៖ (អ័ក្ស ) ។

ង. ; ភាគយក ។ អាស៊ីមតូតឈរ ៖ ។

ច. នេះជាសមីការអញ្ញត្ត ។ ដាក់ ជាកត្តា ៖ ដូច្នេះ ។ ភាគបែងសូន្យនៅ ហើយនៅពេល នោះ ដូច្នេះ ។ អាស៊ីមតូតឈរ ៖ ។
ហេតុអ្វី ខ្សែកោងមានពីរសាខា ហើយទាំងពីរទៅអានន្តនៅ ។ ចំណាំ ដែនកំណត់តម្រូវ គឺ ឬ ។

ឆ. ; ភាគយក ។ អាស៊ីមតូតឈរ ៖ ។

ជ. ភាគបែង ៖ ។ ភាគយក ៖ ។ គ្មានកត្តារួមទេ ។ នៅ ភាគយក ; នៅ ភាគយក ។ អាស៊ីមតូតឈរ ៖ និង ។

ឈ. ភាគបែង ៖ ។ ភាគយក ៖ ។ នៅ ភាគយក ; នៅ ភាគយក ។ អាស៊ីមតូតឈរ ៖ និង ។

ញ. ភាគបែង ៖ ។ ភាគយក ជានិច្ច ដូច្នេះមិនសូន្យទេ ។ អាស៊ីមតូតឈរ ៖ និង ។

ដ. ។ ភាគយក នៅ ។ អាស៊ីមតូតឈរ ៖ និង ។

ឌ. ។ ភាគយក ។ អាស៊ីមតូតឈរ ៖ និង ។

ឧទាហរណ៍ទី ២

ចំណោទ រកអាស៊ីមតូតដេកនៃអនុគមន៍ខាងក្រោម ៖

ដោះស្រាយបន្ថែម

ជំហានទី១
គណនាលីមីតនៅ និង ដោយចែកភាគយក និងភាគបែងនឹងពាក្យដែលមានដឺក្រេខ្ពស់បំផុត ។
ហេតុអ្វី និយមន័យ ទាមទារលីមីតនៅ ទាំងពីរ ព្រោះអាស៊ីមតូតដេកជាបន្ទាត់ដេក ដែលក្រាបខិតចូលនៅចុងទាំងពីរ ។

ជំហានទី២
បើលីមីតទាំងពីរស្មើគ្នា នោះមានអាស៊ីមតូតដេកតែមួយ ។ បើខុសគ្នា នោះក្រាបមានអាស៊ីមតូតដេកពីរ (មួយនៅស្តាំ មួយនៅឆ្វេង) ។
ហេតុអ្វី និយមន័យអនុញ្ញាតឱ្យ ខុសគ្នាតាមទិស ។

ក. ចែកនឹង ៖ ទាំងពីរទិស ។ អាស៊ីមតូតដេក ៖ ។

ខ. ចំពោះ យើងមាន ដូច្នេះ ។ ចំពោះ យើងមាន ដូច្នេះ ។ អាស៊ីមតូតដេក ៖ (នៅ ) និង (នៅ ) ។
ហេតុអ្វី ព្រោះ មិនមែន ទេ; នេះជាចំណុចដែលសិស្សភ្លេចញឹកញាប់បំផុត ។

គ. ចែកនឹង ៖ ។ អាស៊ីមតូតដេក ៖ ។

ឃ. ពីខាងលើ ពេល ។ ដូច្នេះ ឬ ។ អាស៊ីមតូតដេក ៖ និង ។
ហេតុអ្វី សមីការនេះផ្តល់ខ្សែកោងពីរសាខា ដូច្នេះអាស៊ីមតូតដេកមានពីរ ។

ង. ដឺក្រេស្មើគ្នា ។ ផលចែកមេគុណនាំមុខ ៖ ។ អាស៊ីមតូតដេក ៖ ។

ច. ដឺក្រេស្មើគ្នា ។ ។ អាស៊ីមតូតដេក ៖ ។

ឆ. ដឺក្រេស្មើគ្នា ។ ។ អាស៊ីមតូតដេក ៖ ។

ជ. ដឺក្រេស្មើគ្នា ។ ។ អាស៊ីមតូតដេក ៖ ។

ឈ. នៅ យើងមាន ដូច្នេះ ។ នៅ យើងមាន ដូច្នេះ ។ អាស៊ីមតូតដេក ៖ (នៅ ) និង គឺអ័ក្ស (នៅ ) ។ ចំណាំ និទស្សន្តត្រូវបានអានថា តែក្នុងប្រភពវាស្រអាប់ សូមមើលបញ្ជីចន្លោះប្រហោង ។

ញ. នៅ ភាគបែង ដូច្នេះ ។ អាស៊ីមតូតដេក ៖ (អ័ក្ស ) ។

ឧទាហរណ៍ទី ៣

ចំណោទ រកអាស៊ីមតូតទ្រេតនៃអនុគមន៍ខាងក្រោម ៖

ដោះស្រាយបន្ថែម

ជំហានរួមទី១ ចែកពហុធាភាគយកនឹងពហុធាភាគបែង ដើម្បីសរសេរក្នុងទម្រង់កាណូនិក ។
ហេតុអ្វី នេះជាវិធីផ្ទាល់នៃនិយមន័យ : បើ និង នោះ ជាអាស៊ីមតូតទ្រេតភ្លាម ។

ជំហានរួមទី២ ពិនិត្យថាដឺក្រេភាគយកលើសដឺក្រេភាគបែងមួយកម្រិត ។ បើលើសពីមួយកម្រិត នោះគ្មានអាស៊ីមតូតទ្រេត ។
ហេតុអ្វី ក្នុងករណីនោះ មិនអាចទៅរកចំនួនកំណត់ បានទេ ព្រោះ មិនទាន់ ។

ក. ស្រាប់តែជាទម្រង់កាណូនិក , , ។ អាស៊ីមតូតទ្រេត ៖ ។

ខ. ចែក ៖ ដូច្នេះ ។ ដូច្នេះ ។ អាស៊ីមតូតទ្រេត ៖ ។
ហេតុអ្វី ពេល ។

គ. ដូច្នេះ ។ អាស៊ីមតូតទ្រេត ៖ ។

ឃ. ។ អាស៊ីមតូតទ្រេត ៖ ។

ង. ដូច្នេះ ។ អាស៊ីមតូតទ្រេត ៖ ។

ច. ដូច្នេះ ។ អាស៊ីមតូតទ្រេត ៖ ។

ឆ. ដូច្នេះ ។ អាស៊ីមតូតទ្រេត ៖ ។

ជ. ចែក ៖ ។ ដូច្នេះ ។ អាស៊ីមតូតទ្រេត ៖ ។
ហេតុអ្វី ភាគបែងមានដឺក្រេ ១ តែមេគុណនាំមុខអវិជ្ជមាន ដូច្នេះអាស៊ីមតូតទ្រេតចុះទៅស្តាំ ។

ឈ. ដូច្នេះ ។ អាស៊ីមតូតទ្រេត ៖ ។

ញ. នេះជាពហុធាដឺក្រេ ២ ពោលគឺប៉ារ៉ាបូល ។ យើងមាន ដែលមិនមែនជាចំនួនកំណត់ ទេ ។ ដូច្នេះគ្មានអាស៊ីមតូតទ្រេតទេ ។
ហេតុអ្វី លក្ខខណ្ឌទី១ នៃនិយមន័យ ( ជាចំនួនកំណត់) មិនពេញលេញ ។

ដ. ដូចគ្នានឹង ញ ៖ ជាប៉ារ៉ាបូល ហើយ ។ គ្មានអាស៊ីមតូតទ្រេតទេ ។

ឋ. សរសេរ ។ ចែក ៖ ដូច្នេះ ។ ដូច្នេះ ។ អាស៊ីមតូតទ្រេត ៖ ។ ត្រួតពិនិត្យ នៅ យើងបាន និង ដែលខុសគ្នាតែ ។

ឧទាហរណ៍ទី ៤

ចំណោទ រកអាស៊ីមតូតនៃអនុគមន៍ខាងក្រោម ៖

ដោះស្រាយបន្ថែម

ក.

  1. ដែនកំណត់ ដូច្នេះ ។ .
    ហេតុអ្វី ភាគបែងត្រូវមិនសូន្យ ។
  2. អាស៊ីមតូតឈរ ភាគយកនៅ គឺ ដូច្នេះ ។ ដូច្នេះ ។
    ហេតុអ្វី ភាគបែង តែភាគយក ដូច្នេះផលចែកទៅអានន្ត ។
  3. ចែកពហុធា ដូច្នេះ ។ ដូច្នេះ ៖

  1. អាស៊ីមតូតទ្រេត ដោយ ពេល យើងបាន ។
    ហេតុអ្វី ទម្រង់កាណូនិក ជាមួយ ។
  2. អាស៊ីមតូតដេក? គ្មានទេ ព្រោះ ពេល (ដឺក្រេភាគយកលើសមួយកម្រិត) ។

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន អាស៊ីមតូតឈរ និងអាស៊ីមតូតទ្រេត ។

ខ.

  1. ដែនកំណត់ ដូច្នេះ ។ .
  2. អាស៊ីមតូតឈរ នៅ ភាគយក ; នៅ ភាគយក ។ គ្មានកត្តារួមទេ ។ ដូច្នេះ និង ។
  3. អាស៊ីមតូតដេក ដឺក្រេស្មើគ្នា (២ និង ២) ។ ។ ដូច្នេះ ។
    ហេតុអ្វី នៅអានន្ត ពាក្យ គ្រប់គ្រងទាំងភាគយក ទាំងភាគបែង ដូច្នេះលីមីតជាផលចែកមេគុណនាំមុខ ។
  4. អាស៊ីមតូតទ្រេត? គ្មានទេ ព្រោះដឺក្រេស្មើគ្នា ។

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន អាស៊ីមតូតឈរ , និងអាស៊ីមតូតដេក ។

គ.

  1. ដែនកំណត់ ។ .
  2. ទម្រង់កាណូនិក អនុគមន៍នេះស្រាប់តែជាទម្រង់ ជាមួយ , , ហើយ ។ ដូច្នេះ ជាអាស៊ីមតូតទ្រេត ។
    ហេតុអ្វី នេះជាករណីផ្ទាល់នៃនិយមន័យ ។
  3. អាស៊ីមតូតឈរ ដូច្នេះ ។
    ហេតុអ្វី ពាក្យ ជាចំនួនកំណត់ ដូច្នេះឥរិយាបថអានន្តមកពីប្រភាគតែម្តង ។
  4. អាស៊ីមតូតដេក? គ្មានទេ ព្រោះ ពេល (បន្ទាត់ ទ្រេត) ។

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន អាស៊ីមតូតឈរ និងអាស៊ីមតូតទ្រេត ។ ចំណុចប្រសព្វនៃអាស៊ីមតូតទាំងពីរ ៖ និង ដូច្នេះ ជាផ្នត់ឆ្លុះ ។

ឧទាហរណ៍ទី ៥

ចំណោទ សិក្សាអថិរភាព និងសង់ក្រាបនៃអនុគមន៍ខាងក្រោម ៖

ដោះស្រាយបន្ថែម

ក.

ជំហានទី១ — ដែនកំណត់
ដូច្នេះ ។ .
ហេតុអ្វី ភាគបែងត្រូវមិនសូន្យ ។

ជំហានទី២ — ទម្រង់កាណូនិក
ដូច្នេះ ។ ដូច្នេះ ៖


ហេតុអ្វី ការចែកនេះផ្តល់អាស៊ីមតូតទ្រេតភ្លាម និងធ្វើឱ្យការគណនាដេរីវេងាយស្រួល ។

ជំហានទី៣ — ដេរីវេ


ហេតុអ្វី ដេរីវេនៃ គឺ ហើយដេរីវេនៃ គឺ ។ បន្ទាប់មកយើងប្រើ ដើម្បីដាក់ជាផលគុណ ។

ជំហានទី៤ — សញ្ញាដេរីវេ
ភាគបែង ជានិច្ច (ចំពោះ ) ដូច្នេះសញ្ញានៃ គឺសញ្ញានៃ ៖


ហេតុអ្វី ត្រីភាគី មានសញ្ញាបូកនៅខាងក្រៅឫសទាំងពីរ និងសញ្ញាដកនៅចន្លោះឫស ។

ជំហានទី៥ — តម្លៃបមារ
នៅ និង ។ នៅ សញ្ញាប្តូរពី ទៅ ដូច្នេះជាអតិបមាន ៖

នៅ សញ្ញាប្តូរពី ទៅ ដូច្នេះជាអប្បបមាន ៖


ហេតុអ្វី បើ ប្តូរពី ទៅ នោះអនុគមន៍ឡើងរួចចុះ ដូច្នេះមានកំពូល (អតិបមាន); បើប្តូរពី ទៅ នោះមានបាត (អប្បបមាន) ។

ជំហានទី៦ — លីមីត និងអាស៊ីមតូត


ហេតុអ្វី នៅ ភាគបែង ដូច្នេះ ; នៅ ភាគបែង ដូច្នេះ ។ ចំណែក ជាលក្ខខណ្ឌអាស៊ីមតូតទ្រេត ។

ជំហានទី៧ — តារាងអថិរភាព

$-\infty\ \\ +\infty$

ជំហានទី៨ — ចំណុចប្រសព្វ និងផ្នត់ឆ្លុះ
នឹងអ័ក្ស ៖ ; ដូច្នេះគ្មានចំណុចប្រសព្វទេ ។ នឹងអ័ក្ស ៖ ដូច្នេះចំណុច ។ ផ្នត់ឆ្លុះគឺជាចំណុចប្រសព្វនៃ និង គឺ ។
ហេតុអ្វី ប្រាប់ឱ្យរកចំណុចប្រសព្វនៃអាស៊ីមតូតទាំងពីរ ។

ជំហានទី៩ — ក្រាប
គូសអាស៊ីមតូតឈរ និងអាស៊ីមតូតទ្រេត ជាមុន ។ សាខាខាងឆ្វេងឡើងដល់កំពូល រួចចុះទៅ ជិត ; សាខាខាងស្តាំមកពី ចុះដល់បាត រួចឡើងទៅ ។ ក្រាបនៅក្រោមអាស៊ីមតូតពេល និងនៅលើអាស៊ីមតូតពេល ។
ហេតុអ្វី មានសញ្ញាដកពេល និងបូកពេល ។

ខ.

ជំហានទី១ — ដែនកំណត់
។ .

ជំហានទី២ — ទម្រង់កាណូនិក
ដូច្នេះ ។ ដូច្នេះ ៖


ហេតុអ្វី ការចែកនេះផ្តល់អាស៊ីមតូតទ្រេត ភ្លាម ។

ជំហានទី៣ — ដេរីវេ និងសញ្ញា


ហេតុអ្វី ដេរីវេនៃ គឺ ហើយបូកជាមួយ កាន់តែវិជ្ជមាន ។ ដូច្នេះអនុគមន៍ឡើងជានិច្ចនៅលើចន្លោះនីមួយៗ ហើយគ្មានតម្លៃបមារ ។

ជំហានទី៤ — លីមីត និងអាស៊ីមតូត


ហេតុអ្វី នៅ ភាគបែង ដូច្នេះ ; នៅ វាទៅ ។

ជំហានទី៥ — តារាងអថិរភាព

$+\infty\ \\ -\infty$

ជំហានទី៦ — ចំណុចប្រសព្វ
នឹង ៖ ឬ ។ នឹង ៖ ។ ដូច្នេះចំណុច , និង ។
ហេតុអ្វី សមូហភាពនឹង «ភាគយក » ដោយភាគបែងមិនសូន្យ ។

ជំហានទី៧ — ក្រាប
អាស៊ីមតូតឈរ និងអាស៊ីមតូតទ្រេត ; សាខាឆ្វេងឡើងពី ទៅ ឆ្លងកាត់ និង ; សាខាស្តាំឡើងពី ទៅ ឆ្លងកាត់ ។ ក្រាបនៅលើអាស៊ីមតូតពេល និងនៅក្រោមពេល ។
ហេតុអ្វី មានសញ្ញាបូកពេល និងដកពេល ។

គ.

ជំហានទី១ — ដែនកំណត់
ដូច្នេះ ។ .
ហេតុអ្វី ភាគបែងសូន្យនៅ និង ។

ជំហានទី២ — លីមីត និងអាស៊ីមតូត

ភាគយកនៅ គឺ ; នៅ គឺ ។ ដូច្នេះ និង ជាអាស៊ីមតូតឈរ ។
ហេតុអ្វី ដឺក្រេស្មើគ្នា ដូច្នេះលីមីតនៅអានន្តជាផលចែកមេគុណនាំមុខ ។

ជំហានទី៣ — ដេរីវេ
ដាក់ , ដូច្នេះ និង ។ តាមច្បាប់ផលចែក ៖


ហេតុអ្វី យើងប្រើ រួចពង្រីក និងសម្រួល ៖ និង ; ដកគ្នាបាន ។

ជំហានទី៤ — សញ្ញាដេរីវេ
ដោះ ៖

ដូច្នេះ និង ។ ភាគបែង ដូច្នេះសញ្ញានៃ គឺសញ្ញានៃ គឺ នៅខាងក្រៅ និង នៅខាងក្នុង ។

ជំហានទី៥ — តម្លៃបមារ
នៅ សញ្ញាប្តូរពី ទៅ ៖ អប្បបមាន ៖

នៅ សញ្ញាប្តូរពី ទៅ ៖ អតិបមាន ៖


ហេតុអ្វី យើងជំនួស និង (ព្រោះ ជាឫសនៃ ) រួចគុណនឹងកន្សោមឆ្លាស់ ដើម្បីកម្ចាត់ឫសក្នុងភាគបែង ។

ជំហានទី៦ — លីមីតនៅអាស៊ីមតូតឈរ


ហេតុអ្វី ភាគបែង ; នៅ ភាគយក ហើយ ដូច្នេះសញ្ញាអាស្រ័យលើសញ្ញានៃ ; នៅ ភាគយក ហើយ ដូច្នេះសញ្ញាអាស្រ័យលើ ។

ជំហានទី៧ — តារាងអថិរភាព

$+\infty\ \\ -\infty$$-\infty\ \\ +\infty$

ជំហានទី៨ — ចំណុចប្រសព្វ
នឹង ៖ ឬ ។ នឹង ៖ ។
ហេតុអ្វី ភាគយកសូន្យ តែភាគបែងមិនសូន្យនៅ និង ។

ជំហានទី៩ — ក្រាប
គូសអាស៊ីមតូតបី ៖ , និង ។ មានសាខាបី ៖ សាខាឆ្វេងចុះពី ដល់បាត រួចឡើងទៅ ជិត ; សាខាកណ្តាលមកពី ឡើងដល់កំពូល រួចចុះទៅ ជិត ; សាខាស្តាំមកពី ចុះទៅ ។
ហេតុអ្វី សាខាកណ្តាលស្ថិតនៅចន្លោះអាស៊ីមតូតឈរទាំងពីរ ហើយធ្លាក់យ៉ាងជ្រៅដល់ ព្រោះភាគបែងតូចខ្លាំងនៅតំបន់នោះ ។

លំហាត់ទី ១

១. ជាអនុគមន៍កំណត់ដោយ , និង ។

ក. កំណត់រក , និង ដើម្បីឱ្យ ចំពោះ ។

ខ. ទាញរកសមីការអាស៊ីមតូតទ្រេតនៃខ្សែកោង តំណាងអនុគមន៍ ។

ដោះស្រាយបន្ថែម

ក.

  1. គុណភាគីទាំងពីរនឹង ៖ ។
    ហេតុអ្វី នេះជាសមភាពពហុធា ដែលពិតចំពោះគ្រប់ ដូច្នេះវាពិតចំពោះគ្រប់ ។
  2. ពង្រីកអង្គខាងស្តាំ ៖ ។
  3. ប្រៀបធៀបមេគុណ ៖ ; ; ។
    ហេតុអ្វី ពហុធាពីរស្មើគ្នាលុះត្រាតែមេគុណនៃដឺក្រេដូចគ្នាស្មើគ្នា ។

ដូច្នេះ / Hence ៖ ។

ខ. ដោយ យើងទាញបានអាស៊ីមតូតទ្រេត ៖ ។
ហេតុអ្វី នេះជាលក្ខខណ្ឌនៃនិយមន័យ ជាមួយ , , ។

ចម្លើយ , , ; អាស៊ីមតូតទ្រេត ។

លំហាត់ទី ២

២. ជាអនុគមន៍កំណត់ដោយ មានក្រាប ។

ក. កំណត់ចំនួនពិត , , ដើម្បីឱ្យ ចំពោះ ។

ខ. កំណត់សមីការអាស៊ីមតូតឈរ និងទ្រេតនៃក្រាប ។

គ. បង្ហាញថាចំណុច ជាចំណុចរបត់នៃក្រាប ។

ដោះស្រាយបន្ថែម

ក.

  1. ។
  2. ប្រៀបធៀបមេគុណ ៖ ; ; ។
  3. ដូច្នេះ / Hence ៖ ។ ត្រួតពិនិត្យ នៅ , និង ✓ ។

ខ. អាស៊ីមតូតឈរ ៖ (ភាគបែងសូន្យ; ភាគយក ) ។ អាស៊ីមតូតទ្រេត ៖ (ព្រោះ ) ។
ហេតុអ្វី ភាគយកមិនសូន្យនៅ ដូច្នេះមិនមានកត្តារួមទេ ។

គ.

  1. គណនាដេរីវេទី១ ៖ ។ ។
    ហេតុអ្វី ដេរីវេនៃ គឺ ។
  2. គណនាដេរីវេទី២ ៖ ។
  3. សិក្សាសញ្ញា ៖ បើ នោះ ដូច្នេះ (ក្រាបផត); បើ នោះ ដូច្នេះ (ក្រាបប៉ោង) ។ ដូច្នេះ ប្តូរសញ្ញានៅ ។
    ហេតុអ្វី នេះជាលក្ខខណ្ឌទី៣ នៃ ។
  4. ចំណាំសំខាន់ មិននៅក្នុងដែនកំណត់ទេ ដូច្នេះក្រាបមានសាខាពីរដាច់ពីគ្នា ។ ចំណុច ជាចំណុចប្រសព្វនៃអាស៊ីមតូតទាំងពីរ ( និង ) ដូច្នេះវាជាកណ្តាលនៃស៊ីមេទ្រី ហើយក្នុងន័យនេះជាចំណុចរបត់នៃខ្សែកោង ។ ផ្ទៀងផ្ទាត់ដោយរូបមន្ត ៖

ព្រោះ ដូច្នេះពាក្យប្រភាគសម្រួលគ្នា ហើយនៅសល់ ជាមួយ ។
ហេតុអ្វី ព្រោះ ជាអាប់ស៊ីសនៃ ។

ចម្លើយ , , ; អាស៊ីមតូតឈរ , អាស៊ីមតូតទ្រេត ; ប្តូរសញ្ញានៅ ដូច្នេះ ជាចំណុចរបត់ (និងជាផ្នត់ឆ្លុះ) ។

លំហាត់ទី ៣

៣. គេឱ្យអនុគមន៍ កំណត់ដោយ , ។ ជាក្រាបនៃអនុគមន៍ ។

១. គណនា , និង រួចទាញរកអាស៊ីមតូតនៃក្រាប ។

២. គូសតារាងអថិរភាពនៃ ។

៣. បង្ហាញថា មានចំណុចរបត់មួយ រួចរកកូអរដោនេនៃចំណុចរបត់នេះ ។

៤. គណនា , , និង ។

៥. សង់ខ្សែកោង នៅក្នុងតម្រុយអ័រតូណរម៉ាល់ ។

ដោះស្រាយបន្ថែម

១.

  1. សរសេរ ។ នៅ យើងបាន និង ដូច្នេះ ។
    ហេតុអ្វី ក្នុងចន្លោះនេះ ឈ្នះ ព្រោះវាធំជាង ។
  2. នៅ យើងបាន និង ដូច្នេះ ។
  3. នៅ យើងបាន ហើយ ដូច្នេះ (ទាំងសងខាង) ។
  4. ដូច្នេះ ៖ អាស៊ីមតូតដេក (អ័ក្ស ) និងអាស៊ីមតូតឈរ (អ័ក្ស ) ។
    ហេតុអ្វី លីមីតនៅអានន្តជាចំនួនកំណត់ និងលីមីតនៅ ជាអានន្ត ។

២.

  1. ដេរីវេ ៖ ។
  2. សញ្ញា ៖ បើ នោះ និង ដូច្នេះ ; បើ នោះ ; បើ នោះ ។
    ហេតុអ្វី ដូច្នេះសញ្ញាអាស្រ័យលើសញ្ញានៃ បញ្ច្រាស ។
  3. តម្លៃបមារ ៖ នៅ សញ្ញាប្តូរពី ទៅ ដូច្នេះជាអតិបមាន ៖ ។
$-\infty\ \\ -\infty$

៣.

  1. ដូច្នេះ ។
  2. សញ្ញា ៖ ជានិច្ច ដូច្នេះ ពេល និង ពេល ។ ដូច្នេះ ប្តូរសញ្ញានៅ ។
    ហេតុអ្វី ទាមទារការប្តូរសញ្ញា ។
  3. គណនា ។ ដូច្នេះចំណុចរបត់គឺ ។

៤. គណនាដោយជំនួសផ្ទាល់ ៖
ហេតុអ្វី តម្លៃទាំងនេះជាចំណុចយោងសម្រាប់ការគូសក្រាប តាម («តារាងតម្លៃលេខ») ។

៥. គូសអ័ក្សទាំងពីរជាអាស៊ីមតូត ។ សាខាឆ្វេង () ចុះពី ទៅ ឆ្លងកាត់ និង ។ សាខាស្តាំ () មកពី ឡើងដល់កំពូល ឆ្លងកាត់ រួចចុះទៅ ឆ្លងកាត់ ។ ចំណុចរបត់ ស្ថិតនៅលើសាខាស្តាំ ។

ចម្លើយ , , ; អាស៊ីមតូត និង ; អតិបមាន នៅ ; ចំណុចរបត់ ; , , , ។

លំហាត់ទី ៤

៤. ជាអនុគមន៍កំណត់ដោយ មានក្រាប ក្នុងតម្រុយអ័រតូណរម៉ាល់ ។

១. បង្ហាញថា កំណត់ចំពោះគ្រប់ ។

២. គណនាលីមីតនៃ កាលណា ខិតទៅជិត , រួចបង្ហាញថា មានអាស៊ីមតូតមួយ ដែលត្រូវបញ្ជាក់សមីការ ។

៣. គណនា រួចសិក្សាសញ្ញា ។ ទាញថា មានអតិបមានមួយ និងអប្បបមានមួយ រួចគណនាតម្លៃទាំងនេះ ។

៤. គូសតារាងអថិរភាពនៃ ។

៥. គណនាកូអរដោនេចំណុចប្រសព្វរវាង និងអ័ក្សទាំងពីរនៃតម្រុយ និងចំណុចប្រសព្វ និងអាស៊ីមតូតដេក ។

៦. គណនា និង ។ សង់ខ្សែកោង និងអាស៊ីមតូត ។

ដោះស្រាយបន្ថែម

១. ភាគបែង ចំពោះគ្រប់ ។ ដូច្នេះភាគបែងមិនដែលសូន្យ ហើយ ។
ហេតុអ្វី ការ៉េស្មើឬធំជាង ជានិច្ច ដូច្នេះ វិជ្ជមានជានិច្ច ។

២. ចែកភាគយក និងភាគបែងនឹង ៖

ដូច្នេះ មានអាស៊ីមតូតដេកតែមួយ ៖ ។
ហេតុអ្វី ដឺក្រេស្មើគ្នា (២ និង ២) ដូច្នេះលីមីតជាផលចែកមេគុណនាំមុខ ។

៣.

  1. សរសេរ ជាមួយ និង ។ យើងមាន និង ។
  2. អនុវត្តច្បាប់ផលចែក ៖


ហេតុអ្វី និង ; ដកគ្នាបាន រួចដាក់ជាផលគុណ ។

  1. សញ្ញា ៖ ភាគបែងវិជ្ជមានជានិច្ច ដូច្នេះសញ្ញានៃ គឺសញ្ញានៃ គឺ ពេល , ពេល និង ពេល ។
  2. ដូច្នេះ ៖ អប្បបមាននៅ ៖

អតិបមាននៅ ៖


ហេតុអ្វី សញ្ញាប្តូរពី ទៅ នៅ (អប្បបមាន) និងពី ទៅ នៅ (អតិបមាន) ។

៤. តារាងអថិរភាព ៖

៥. នឹងអ័ក្ស ៖ ឬ ។ នឹងអ័ក្ស ៖ ។ ដូច្នេះចំណុច និង ។ នឹងអាស៊ីមតូតដេក ៖

ដូច្នេះចំណុច ។
ហេតុអ្វី ដើម្បីរកចំណុចប្រសព្វត្រូវដោះស្រាយសមីការពីរសមីការស្មើគ្នា ។

៦.

ការគូសក្រាប ៖ គូសអាស៊ីមតូត ជាមុន ។ សាខាខាងឆ្វេងចុះពី ដល់បាត រួចឡើងទៅ ឆ្លងកាត់ ; សាខាខាងស្តាំឡើងដល់កំពូល រួចចុះមក ឆ្លងកាត់ , , និង ។

ចម្លើយ ; អាស៊ីមតូតដេក ; អប្បបមាន នៅ ; អតិបមាន នៅ ; ចំណុចប្រសព្វ , , ; , ។

លំហាត់ទី ៥

៥. គេឱ្យអនុគមន៍ កំណត់ដោយ និងមានខ្សែកោង ។

១. រកដែនកំណត់នៃអនុគមន៍ ។ គណនា និងសិក្សាសញ្ញាដេរីវេ ។ បង្ហាញថា មានអតិបមានមួយ និងអប្បបមានមួយ ហើយគណនាតម្លៃនៃបមារទាំងនេះ ។

២. កំណត់សមីការនៃអាស៊ីមតូតឈរ និងទ្រេតនៃខ្សែកោង ។

៣. សិក្សាទីតាំងរវាងអាស៊ីមតូតទ្រេត និងខ្សែកោង ។

៤. សង់តារាងអថិរភាពនៃអនុគមន៍ និងសង់ខ្សែកោង ។

ដោះស្រាយបន្ថែម

១.

  1. ដែនកំណត់ ៖ ។
  2. ដេរីវេ ៖ ។
    ហេតុអ្វី ដេរីវេនៃ គឺ ; រួចប្រើ ជាមួយ ។
  3. សញ្ញា ៖ ពេល , ពេល () និង ពេល ។
  4. តម្លៃបមារ ៖ នៅ (សញ្ញា ) អតិបមាន ៖ ។ នៅ (សញ្ញា ) អប្បបមាន ៖ ។

២. អាស៊ីមតូតឈរ ៖ (ព្រោះ ) ។ អាស៊ីមតូតទ្រេត ៖ (ព្រោះ ) ។

៣. គណនាផលដក ៖

បើ នោះ ដូច្នេះ នៅលើអាស៊ីមតូត ។ បើ នោះ ដូច្នេះ នៅក្រោមអាស៊ីមតូត ។
ហេតុអ្វី សញ្ញានៃផលដកកំណត់ទីតាំង ។

៤. តារាងអថិរភាព ៖

$-\infty\ \\ +\infty$

ការគូសក្រាប ៖ គូសអាស៊ីមតូត និង ; សាខាឆ្វេងឡើងដល់កំពូល រួចចុះទៅ ; សាខាស្តាំមកពី ចុះដល់បាត រួចឡើងទៅ ។

ចម្លើយ ; អតិបមាន នៅ , អប្បបមាន នៅ ; អាស៊ីមតូត (ឈរ) និង (ទ្រេត); នៅលើអាស៊ីមតូតពេល និងនៅក្រោមពេល ។

លំហាត់ទី ៦

៦. អនុគមន៍ កំណត់ដោយ និងមានខ្សែកោង ។

១. រកដែនកំណត់នៃអនុគមន៍ ។ គណនា និងសិក្សាសញ្ញានៃដេរីវេ ។

២. រកសមីការនៃអាស៊ីមតូតឈរ និងទ្រេតនៃខ្សែកោង ។

៣. សង់តារាងអថិរភាពនៃអនុគមន៍ និងសង់ខ្សែកោង ។

៤. ដោះស្រាយវិសមីការ ដោយប្រើខ្សែកោង ។

ដោះស្រាយបន្ថែម

១.

  1. ដែនកំណត់ ៖ ។
  2. បំបែកភាគយក ៖ ព្រោះ ។ ដូច្នេះ ៖


ហេតុអ្វី ការចែកនេះធ្វើឱ្យការគណនាដេរីវេងាយ និងផ្តល់អាស៊ីមតូតទ្រេតភ្លាម ។

  1. ដេរីវេ ៖ ចំពោះគ្រប់ ។
    ហេតុអ្វី ដូច្នេះប្រភាគវិជ្ជមាន ហើយនៅមានសញ្ញាដកនៅខាងមុខ ។
  2. ដូច្នេះ ចុះជានិច្ចនៅលើ និងនៅលើ ហើយគ្មានតម្លៃបមារ ។

២. អាស៊ីមតូតឈរ ៖ (ព្រោះ ) ។ អាស៊ីមតូតទ្រេត ៖ ។

៣. លីមីត ៖ (ព្រោះ ), , , ។

$-\infty\ \\ +\infty$

ការគូសក្រាប ៖ សាខាឆ្វេងចុះពី ទៅ ; សាខាស្តាំចុះពី ទៅ ; ទាំងពីរខិតចូលបន្ទាត់ ។

៤. សង្កេតថា គឺសមីការអាស៊ីមតូតទ្រេត ។ ដូច្នេះវិសមីការសមូហភាពនឹង « នៅលើអាស៊ីមតូត» ៖

ដូច្នេះសំណុំដំណោះស្រាយ ៖ ។
ហេតុអ្វី ភាគយក ដូច្នេះសញ្ញានៃប្រភាគគឺសញ្ញានៃ ។

ចម្លើយ ; ជានិច្ច; អាស៊ីមតូត និង ; ។

លំហាត់ទី ៧

៧. អនុគមន៍ កំណត់ដោយ និងមានខ្សែកោង ។

១. រកដែនកំណត់នៃអនុគមន៍ ។ រកសមីការអាស៊ីមតូតឈរ និងដេកនៃខ្សែកោង ។

២. គណនា និងសិក្សាសញ្ញាដេរីវេ ។

៣. សង់តារាងអថិរភាពនៃអនុគមន៍ និងសង់ខ្សែកោង ។

៤. រកតម្លៃ ដើម្បីឱ្យសមីការ មានឫស ដែល ដោយប្រើខ្សែកោង ។

ដោះស្រាយបន្ថែម

១. ។ អាស៊ីមតូតឈរ ៖ នៅ ភាគយក ដូច្នេះ ។ អាស៊ីមតូតដេក ៖ ដឺក្រេស្មើគ្នា ដូច្នេះ ។
ហេតុអ្វី ភាគបែង ដូច្នេះ ទាំងសងខាង ។

២.

  1. អនុវត្តច្បាប់ផលចែក ៖


ហេតុអ្វី ដាក់ ជាកត្តារួម រួចសម្រួល ។

  1. សញ្ញា ៖ នៅ ។ បើ នោះ និង ដូច្នេះ ; បើ នោះ ; បើ នោះ ។
  2. ដូច្នេះ មានអប្បបមាននៅ ៖

៣. លីមីត ៖ , ។

$+\infty\ \\ +\infty$

ការគូសក្រាប ៖ អាស៊ីមតូត និង ។ សាខាឆ្វេងឡើងពី ទៅ ។ សាខាស្តាំមកពី ចុះដល់បាត រួចឡើងទៅ ។ ក្រាបកាត់អ័ក្ស នៅ និង (ព្រោះ ) និងអ័ក្ស នៅ ។

៤.

  1. សង្កេតថាសមីការសមូហភាពនឹង ៖


ហេតុអ្វី គុណភាគីទាំងពីរនឹង រួចគុណនឹង ។ ដូច្នេះឫសនៃសមីការគឺជាអាប់ស៊ីសនៃចំណុចប្រសព្វរវាង និងបន្ទាត់ដេក ។

  1. សិក្សាខ្សែកោងនៅលើ ៖ , (អប្បបមាន) និង ។ ដូច្នេះនៅលើ ក្រាបចុះពី ដល់ រួចឡើងត្រឡប់មក ។
  2. បន្ទាត់ កាត់ធ្នូនេះពីរដងកាលណា ។ នៅ បន្ទាត់ប៉ះក្រាប (ឫសឌុប ) ដូច្នេះឫសមិនផ្សេងគ្នាទេ ។ នៅ ឫសគឺ និង ដែលផ្សេងគ្នា និងស្ថិតក្នុង ✓ ។

ចម្លើយ ។

លំហាត់ទី ៨

៨. អនុគមន៍ កំណត់ដោយ និងមានខ្សែកោង ។

១. រកសមីការអាស៊ីមតូតឈរ និងដេកនៃខ្សែកោង ។

២. គណនាដេរីវេ ហើយសង់តារាងអថិរភាពនៃអនុគមន៍ ។

៣. រកសមីការនៃបន្ទាត់ ដែលប៉ះខ្សែកោង ត្រង់គល់កូអរដោនេ ។ សង់បន្ទាត់ និងខ្សែកោង ។

៤. រកតម្លៃ ដោយប្រើខ្សែកោង ដើម្បីឱ្យសមីការ មានឫសពីរផ្សេងគ្នា ។

ដោះស្រាយបន្ថែម

១. ។ អាស៊ីមតូតឈរ ៖ (ភាគយកនៅ គឺ ) ។ អាស៊ីមតូតដេក ៖ ដឺក្រេស្មើគ្នា ដូច្នេះ ។

២.

  1. ដេរីវេ ៖ សរសេរ ជាមួយ និង ៖


ហេតុអ្វី និង ; ដកគ្នាបាន ។

  1. សញ្ញា ៖ នៅ ។ បើ នោះ និង ដូច្នេះ ; បើ នោះ ; បើ នោះ ។
  2. តម្លៃបមារ ៖ នៅ អតិបមាន ។ លីមីត ៖ ពេល (ទាំងសងខាង) និង ពេល ។
  3. តារាងអថិរភាព ៖
$-\infty\ \\ -\infty$

៣. ដូច្នេះក្រាបកាត់តាម ។ មេគុណប្រាប់ទិសនៃបន្ទាត់ប៉ះ ៖

ដូច្នេះ ។
ហេតុអ្វី ទម្រង់ចំណុច-មេគុណ ។

៤.

  1. សមីការសមូហភាពនឹង ៖


ហេតុអ្វី ចែកនឹង ព្រោះ មិនមែនឫស () ។ ដូច្នេះចំនួនឫសស្មើនឹងចំនួនចំណុចប្រសព្វរវាង និងបន្ទាត់ ។

  1. អានតារាង ៖ នៅលើ អនុគមន៍ចុះពី ដល់ ដូច្នេះវាឆ្លង់គ្រប់តម្លៃ ម្តង ។ នៅលើ វាឡើងពី ដល់ (ម្តងទៀតសម្រាប់ ) ។ នៅលើ វាចុះពី ដល់ (ម្តងសម្រាប់ ) ។
  2. រាប់ចំនួនឫស ៖
  • បើ ៖ ឫស ២ (មួយនៅឆ្វេង មួយនៅចន្លោះ ) ✓
  • បើ ៖ សមីការក្លាយជា ដូច្នេះឫសតែមួយ ✗
  • បើ ៖ ឫស ២ (នៅចន្លោះ និង ) ✓
  • បើ ៖ ឫសឌុប ✗
  • បើ ៖ គ្មានឫស ✗


ហេតុអ្វី ចំនួនចំណុចប្រសព្វស្មើនឹងចំនួនដងដែលបន្ទាត់ដេកកាត់សាខានីមួយៗ ។

ចម្លើយ ; សមីការមានឫសពីរផ្សេងគ្នាកាលណា ឬ ។

StemC!oud
0%