ដេរីវេនៃអនុគមន៍

ជំពូកទី 4 · គណិតវិទ្យា ថ្នាក់ទី១២

120 min9 គោលដៅសិក្សា64 ផ្នែកមេរៀន
ចំណុចផ្ដោតនៃការសិក្សា

ភ្ជាប់ច្បាប់ដេរីវេនីមួយៗទៅនឹងអត្ថន័យរបស់វា ជាអត្រាប្រែប្រួលភ្លាមៗ ឬជាមេគុណប្រាប់ទិសនៃបន្ទាត់ប៉ះ។

នៅចុងបញ្ចប់ អ្នកនឹងអាច
  • គណនាដេរីវេនៃអនុគមន៍ត្រង់ចំណុចមួយ ដោយប្រើនិយមន័យលីមីតនៃផលធៀបកំណើន ។
  • សរសេរដេរីវេក្នុងទម្រង់លីមីតទាំងបី ហើយជ្រើសរើសទម្រង់ដែលងាយបំផុតសម្រាប់ការគណនា ។
  • ពិនិត្យថាតើអនុគមន៍មួយមានដេរីវេត្រង់ចំណុចមួយឬអត់ ដោយពិនិត្យភាពបន្ត និងដេរីវេខាងឆ្វេង-ខាងស្តាំ ។
  • ប្រើច្បាប់ខ្សែសង្វាក់ ដើម្បីគណនាដេរីវេនៃអនុគមន៍បណ្តាក់ ។
  • គណនាដេរីវេនៃអនុគមន៍ត្រីកោណមាត្រ ត្រីកោណមាត្រច្រាស់ អិចស្ប៉ូណង់ស្យែល និងលោការីតនេពែ ។
  • គណនាដេរីវេទីពីរ និងដេរីវេលំដាប់ខ្ពស់ ។
  • ធ្វើដេរីវេបង្កប់ (implicit) ដើម្បីរក និង ជាអនុគមន៍នៃ និង ។
  • រក , ដើម្បីឱ្យអនុគមន៍ជាប់ ឬមានដេរីវេត្រង់ចំណុចប្រសព្វនៃពីរកន្សោម ។
  • ដោះស្រាយលំហាត់ប្រឡងបាក់ឌុបដែលពាក់ព័ន្ធនឹងដេរីវេ ។

ជ្រើសរើសប្រធានបទដើម្បីសិក្សា

វគ្គនីមួយៗផ្ដោតលើជំនាញមួយ ដោយមានឧទាហរណ៍ដោះស្រាយចំនួនដប់ដែលកាន់តែពិបាកជាបន្តបន្ទាប់។ បើកឧទាហរណ៍នៅពេលអ្នកចង់មើលជំហាន។

វគ្គ 01 / 02

Differentiation techniques

Combine product, quotient, chain, and trigonometric rules. Simplify only after applying the correct rule.

ឧទាហរណ៍ 01Differentiate y=(x²+1)(3x−2)³.
  1. 1Use the product rule and chain rule.
  2. 2y′=2x(3x−2)³+9(x²+1)(3x−2)².

ចម្លើយy′=2x(3x−2)³+9(x²+1)(3x−2)²

ឧទាហរណ៍ 02Differentiate y=(2x−1)/(x²+4).
  1. 1Apply (u/v)′=(u′v−uv′)/v².
  2. 2The numerator simplifies to −2x²+2x+8.

ចម្លើយy′=(−2x²+2x+8)/(x²+4)²

ឧទាហរណ៍ 03Differentiate y=√(5x²+1).
  1. 1Write y=(5x²+1)^{1/2}.
  2. 2Apply the chain rule: (1/2)(5x²+1)^{−1/2}(10x).

ចម្លើយy′=5x/√(5x²+1)

ឧទាហរណ៍ 04Differentiate y=(x³−2x+1)⁵.
  1. 1The outside derivative is 5u⁴.
  2. 2Multiply by u′=3x²−2.

ចម្លើយy′=5(x³−2x+1)⁴(3x²−2)

ឧទាហរណ៍ 05Differentiate y=x² sin(3x).
  1. 1Use the product rule.
  2. 2Differentiate sin(3x) by the chain rule: 3cos(3x).

ចម្លើយy′=2x sin(3x)+3x²cos(3x)

ឧទាហរណ៍ 06Differentiate y=cos(x²−1).
  1. 1The outside derivative of cos u is −sin u.
  2. 2Multiply by u′=2x.

ចម្លើយy′=−2x sin(x²−1)

ឧទាហរណ៍ 07Differentiate y=(x+1)/(x−1) and evaluate y′(2).
  1. 1The quotient numerator is (x−1)−(x+1)=−2.
  2. 2At x=2, the denominator squared is 1.

ចម្លើយy′=−2/(x−1)²; y′(2)=−2

ឧទាហរណ៍ 08Differentiate y=sin²(2x).
  1. 1Treat this as [sin(2x)]².
  2. 2Apply the chain rule twice: 2sin(2x)·2cos(2x).

ចម្លើយy′=4sin(2x)cos(2x)

ឧទាហរណ៍ 09For f(x)=|x²−1|, check differentiability at x=1.
  1. 1Near 1, x²−1 changes sign, so the absolute value has different formulas on the two sides.
  2. 2The one-sided derivatives are −2 and 2, so they do not agree.

ចម្លើយNot differentiable at x=1

ឧទាហរណ៍ 10Find f′(a) from the limit definition for f(x)=x²+3x.
  1. 1[f(a+h)−f(a)]/h=[2ah+h²+3h]/h.
  2. 2Simplify to 2a+h+3, then let h→0.

ចម្លើយf′(a)=2a+3

គំនិតសំខាន់

១. ដេរីវេ គឺជាអត្រាប្រែប្រួលភ្លាមៗ ។ បើគេប្តូរ បន្តិច តើ ប្តូរប៉ុន្មាន? ផលធៀប ជាអត្រាប្រែប្រួលមធ្យម ។ ពេល តូចណាស់ ផលធៀបនេះខិតទៅរកចំនួនមួយ ហើយចំនួននោះហើយជាដេរីវេ ។

២. ដេរីវេ គឺជាជម្រាលបន្ទាត់ប៉ះ ។ បើគូសក្រាបនៃ នោះ ជាជម្រាល (slope) នៃបន្ទាត់ប៉ះក្រាបត្រង់ចំណុច ។ ដូច្នេះដេរីវេវិជ្ជមាន = ក្រាបឡើង, ដេរីវេអវិជ្ជមាន = ក្រាបចុះ, ដេរីវេសូន្យ = បន្ទាត់ប៉ះដេក ។

៣. ដេរីវេត្រង់ចំណុច និងដេរីវេជាអនុគមន៍ ។ ជាចំនួនមួយ ។ ប៉ុន្តែបើគេគណនាវាចំពោះគ្រប់ នោះគេទទួលបានអនុគមន៍ថ្មី ។ ឧទាហរណ៍ គឺជាអនុគមន៍ ហើយ គឺជាចំនួន ។

៤. ច្បាប់ខ្សែសង្វាក់ គឺការចេះបកស្រទាប់ ។ អនុគមន៍បណ្តាក់ មានស្រទាប់ពីរ ៖ ស្រទាប់ក្នុង និងស្រទាប់ក្រៅ ។ គេធ្វើដេរីវេស្រទាប់ក្រៅសិន (ទុកស្រទាប់ក្នុងដដែល) រួចគុណនឹងដេរីវេស្រទាប់ក្នុង ។ ឧទាហរណ៍ ។

៥. ដេរីវេទីពីរ គឺជាដេរីវេនៃដេរីវេ ។ គេយក មកធ្វើដេរីវេម្តងទៀត បាន ។ វាវាស់អត្រាប្រែប្រួលនៃជម្រាល ដូច្នេះវាបង្ហាញពីភាពកោងនៃក្រាប ។

៦. អនុគមន៍ត្រីកោណមាត្រ វិលជាវដ្ត ។ ដេរីវេនៃ គឺ , ដេរីវេនៃ គឺ , ហើយបើបន្តទៅទៀត គេត្រឡប់មករក វិញ ។ ដូច្នេះដេរីវេលំដាប់ខ្ពស់មានលំនាំច្បាស់លាស់ ។

៧. និង ជាគូឆ្លាស់គ្នា ។ គឺជាករណីកម្រ ដែលអនុគមន៍ស្មើនឹងដេរីវេរបស់វាខ្លួនឯង ។ ចំណែក គឺជារូបមន្តដែលគេប្រើញឹកញាប់បំផុតក្នុងលំហាត់ ។

៨. ដេរីវេបង្កប់ ៖ ជាអនុគមន៍នៃ ទោះបីគេមិនបានសរសេរច្បាស់ ។ ក្នុងសមីការ គេចាត់ ជាអនុគមន៍នៃ ។ ដូច្នេះពេលធ្វើដេរីវេតួដែលមាន ត្រូវគុណនឹង ជានិច្ច ។

៩. ដេរីវេ និងភាពបន្ត ៖ មានដេរីវេ គឺពិតជាបន្ត តែបន្ត មិនធានាថាមានដេរីវេទេ ។ ឧទាហរណ៍ ជាប់ត្រង់ ប៉ុន្តែគ្មានដេរីវេត្រង់ ព្រោះជម្រាលខាងឆ្វេង ខុសពីជម្រាលខាងស្តាំ ។

4.1 ដេរីវេត្រង់ចំណុចមួយ

និយមន័យ ។ ដេរីវេត្រង់ចំណុច នៃអនុគមន៍ ( បើមាន ) ជាលីមីតនៃផលធៀបកំណើន កាលណា ខិតទៅជិត ។

និយាយឱ្យសាមញ្ញ ៖ គេបង្កើន បន្តិចពី ទៅ ។ នោះ បង្កើនពី ទៅ ដែល ។ ផលធៀប ជាអត្រាប្រែប្រួលមធ្យម ។ ពេល ផលធៀបនេះខិតទៅរកដេរីវេ ។

FORMULA

4.2 ទម្រង់លីមីតបីសមមូល

គេកំណត់សេចក្ដី ៖

ទម្រង់ទាំងបីនេះសមមូលគ្នា ព្រោះវាគ្រាន់តែសរសេរការប្រែប្រួលដូចគ្នាក្នុងអថេរផ្សេងគ្នា ៖

  • ទម្រង់ទី ១ ប្រើ និង ។ វាងាយយល់បំផុត តែជួនកាលគណនាយូរ ។
  • ទម្រង់ទី ២ ប្រើ ។ វាល្អពេល បំផាយបាន ។
  • ទម្រង់ទី ៣ ប្រើ ។ វាល្អពេលគេចង់គណនាដេរីវេជាអនុគមន៍ ព្រោះ នៅដដែល ។

ចំណាំ៖ លីមីតនេះត្រូវមាន ទើបគេហៅថាដេរីវេ ។ បើលីមីតខាងឆ្វេង និងខាងស្តាំខុសគ្នា នោះអនុគមន៍គ្មានដេរីវេត្រង់ចំណុចនោះទេ ។

FORMULA

4.3 លក្ខខណ្ឌឱ្យមានដេរីវេត្រង់ចំណុចមួយ

លក្ខណៈ ។ អនុគមន៍ មានដេរីវេត្រង់ចំណុច លុះត្រាតែ ៖

  • អនុគមន៍ ជាប់ត្រង់ចំណុច
  • ដេរីវេខាងឆ្វេង និងដេរីវេខាងស្តាំស្មើគ្នា

ដែល

ហេតុអ្វីត្រូវការលក្ខខណ្ឌពីរ? ព្រោះលីមីតនៃផលធៀបកំណើន គឺជាលីមីតពីរចំហៀង ។ បើ មិនជាប់ នោះ មិនខិតទៅ ហើយផលធៀបផ្ទុះទៅអនន្ត ។ បើ ជាប់ តែជម្រាលពីរចំហៀងខុសគ្នា នោះលីមីតទាំងមូលមិនមាន (ក្រាបមានចុងស្រួច) ។

សេចក្តីសម្រេច ៖ បើ មានដេរីវេត្រង់ នោះ ជាប់ត្រង់ ។ តែច្រាសមកវិញមិនពិតទេ ។

FORMULA

4.4 ច្បាប់ខ្សែសង្វាក់ សម្រាប់អនុគមន៍បណ្តាក់

ទ្រឹស្តីបទ ។ បើ និង នោះ

សម្រាយបញ្ជាក់ (តាមសៀវភៅ) ។ គេឱ្យ ដែលបរិវត្តន៍ត្រង់ គេទទួលបាន ។

តាមនិយមន័យ

គុណ និងចែកនឹង (ដោយសន្មត ) ៖

ប្រើលក្ខណៈលីមីតនៃផលគុណ ៖

ហេតុអ្វីការគុណនឹងចែកនឹង ជាការត្រឹមត្រូវ? ព្រោះវាគ្រាន់តែជាការសរសេរ ក្នុងទម្រង់ផ្សេង ។ វាបំលែងផលធៀបក្នុង ទៅជាផលគុណនៃផលធៀបក្នុង និងផលធៀបក្នុង ដែលជាចំណុចសំខាន់នៃបញ្ជាក់ ។

FORMULA

4.5 ដេរីវេនៃស្វ័យគុណ

បើ ដែល ជាអនុគមន៍នៃ នោះ ៖

សម្រាយបញ្ជាក់ ។ គេមាន គេបាន

ដោយករណី គេបាន

ករណី ជាករណីសំខាន់ ព្រោះវាឱ្យរូបមន្តឫសការេ ដែលគេប្រើញឹកញាប់ ។ ដូចគ្នា ករណី ឱ្យ ។

FORMULA

4.6 ដេរីវេនៃ និង

ដេរីវេនៃអនុគមន៍ស៊ីនុស និងកូស៊ីនុស ៖

  • បើ នោះ
  • បើ នោះ

ចំណាំសញ្ញា ៖ ដេរីវេនៃ មានសញ្ញាដក ។ នេះជាកន្លែងដែលសិស្សភ្លេចញឹកញាប់បំផុត ។

FORMULA

4.7 ដេរីវេនៃ និង

បើ ជាអនុគមន៍នៃ ៖

  • បើ នោះ
  • បើ នោះ

ទាំងពីរនេះជាការអនុវត្តផ្ទាល់នៃច្បាប់ខ្សែសង្វាក់ ៖ ដេរីវេនៃស្រទាប់ក្រៅ គុណនឹងដេរីវេនៃស្រទាប់ក្នុង ។

FORMULA

4.8 ដេរីវេនៃ និង

ដេរីវេនៃអនុគមន៍តង់សង់ និងកូតង់សង់ ៖

  • បើ នោះ
  • បើ នោះ
  • បើ នោះ
  • បើ នោះ

ទម្រង់ពីរនៃចម្លើយសមមូលគ្នា ព្រោះ និង ។ គេជ្រើសយកទម្រង់ណាដែលស្រួលសម្រាប់លំហាត់ ។

FORMULA

4.9 ដេរីវេនៃអនុគមន៍ត្រីកោណមាត្រច្រាស់

អនុគមន៍ត្រីកោណមាត្រច្រាស់ គឺជាអនុគមន៍ដែលឆ្លើយតបសំណួរ « មុំណាដែលមាន ស្មើនឹង ? » ។ គេតាងដោយ , , ។

  • បើ នោះ
  • បើ នោះ
  • បើ នោះ
  • បើ នោះ
  • បើ នោះ
  • បើ នោះ

ចំណាំ ៖ គ្មានសញ្ញាដក តែ មានសញ្ញាដក ។ ហេតុអ្វី? ព្រោះ ជាអនុគមន៍ចុះ ចំណែក ជាអនុគមន៍ឡើង ។

FORMULA

4.10 ដេរីវេនៃអនុគមន៍អិចស្ប៉ូណង់ស្យែល

ដេរីវេនៃអនុគមន៍អិចស្ប៉ូណង់ស្យែល ៖

  • បើ នោះ
  • បើ នោះ
  • បើ នោះ , ,
  • បើ នោះ

ចំណាំ៖ មូលដ្ឋាន ជាករណីពិសេស ព្រោះ ។ ដូច្នេះរូបមន្ត ក្លាយជា ពេល ។ លក្ខខណ្ឌ , ចាំបាច់ ដើម្បីឱ្យ និយមន័យបានចំពោះគ្រប់ ពិត ។

FORMULA

4.11 ដេរីវេនៃអនុគមន៍លោការីតនេពែ

លោការីតនេពែ គឺជាលោការីតគោល ។ ដេរីវេរបស់វា ៖

  • បើ នោះ
  • បើ នោះ
  • បើ នោះ

ករណី គឺជាការអនុវត្តផ្ទាល់នៃ ជាមួយ និង ។ ដូច្នេះមិនចាំបាច់ទន្ទេញដោយឡែកទេ ។

FORMULA

4.12 ដេរីវេទីពីរ

និយមន័យ ។ ដេរីវេទី 2 នៃអនុគមន៍ កំណត់តាងដោយ ឬ ។

មានន័យថា គេយកដេរីវេ មកធ្វើដេរីវេម្តងទៀត ។ ដូច្នេះ កើតឡើងតែពេល មានដេរីវេប៉ុណ្ណោះ ។ ក្នុងរូបវិទ្យា បើ ជាទីតាំង នោះ ជាល្បឿន ហើយ ជាសំទុះ ។

FORMULA

4.13 ដេរីវេលំដាប់ខ្ពស់

ដេរីវេនៃអនុគមន៍ អាចមានដេរីវេច្រើនដងទៀត ។ គេតាងដេរីវេនោះ រៀងគ្នា ទី ១ , ទី ២ , ... ទី គេតាងដោយ , , , ... , ។

ឧទាហរណ៍ បើ នោះ , , , , , ហើយចាប់ពី ទៅស្មើ ។

FORMULA

4.14 ចំណាំអំពីការតាង

ចំណាំ ។ គេប្រើទម្រង់ ចាប់ពី ដើងទៅ ។

ហេតុអ្វី? ព្រោះបើសរសេរសញ្ញាបឋមច្រើនដង () នោះវាពិបាកអាន ហើយងាយរាប់ខុស ។ ដូច្នេះគេដាក់លេខក្នុងវង់ក្រចក ៖ , , ... , ។

FORMULA

4.15 តារាងសង្ខេបដេរីវេនៃអនុគមន៍

សេចក្ដីបញ្ជីមូលដ្ឋានដេរីវេនៃអនុគមន៍ ។ តារាងនេះមាន ២៦ ជួរ ។ សិស្សគួរចងចាំជួរទី ១ ដល់ ទី ១០ ឱ្យបានច្បាស់ រួចទើបចងចាំជួរទី ១១ ដល់ ទី ២៦ ដែលសុទ្ធតែជាទម្រង់ « សម្រាប់អនុគមន៍ » ។

អនុគមន៍ដេរីវេនៃអនុគមន៍អនុគមន៍ដេរីវេនៃអនុគមន៍
1) 14)
2) 15)
3) 16)
4) 17)
5) 18)
6) , 19)
7) 20)
8) 21)
9) 22)
10) 23)
11) 24)
12) 25) ,
13) 26)
FunctionDerivative of the functionFunctionDerivative of the function
1) 14)
2) 15)
3) 16)
4) 17)
5) 18)
6) , 19)
7) 20)
8) 21)
9) 22)
10) 23)
11) 24)
12) 25) ,
13) 26)

ឧទាហរណ៍ទី ១

ចំណោទ ឧទាហរណ៍ ៖

១. គណនាដេរីវេត្រង់ នៃអនុគមន៍ ។

២. គណនាដេរីវេត្រង់ នៃអនុគមន៍ ។

ដោះស្រាយបន្ថែម

  1. ជំហានទី១
    ក. គណនា សិន ៖ ។
    ហេតុអ្វី ទម្រង់ ត្រូវការ ជាមុន ។
  1. ជំហានទី២
    សរសេរផលធៀប ៖ ។
    ហេតុអ្វី នេះជាទម្រង់ទី ២ នៃនិយមន័យ ។
  1. ជំហានទី៣
    បំផាយ ។
    ហេតុអ្វី ប្រើ ដើម្បីលុបទម្រង់ ។
  1. ជំហានទី៤
    បំបែកកត្តា ចេញ ៖ ចំពោះ ។
    ហេតុអ្វី ក្នុងលីមីត ដូច្នេះការចែកនឹង ត្រឹមត្រូវ ។
  1. ជំហានទី៥
    ដាក់លីមីត ៖ ។
    ហេតុអ្វី ពហុធាជាអនុគមន៍បន្ត ដូច្នេះគេគ្រាន់តែជំនួស ។
  1. ជំហានទី៦
    ខ. និង ។
    ហេតុអ្វី ដូចជំហានទី១ និងទី២ គ្រាន់តែប្តូរអនុគមន៍ ។
  1. ជំហានទី៧
    បំផាយ រួចបំបែក ៖ ។
    ហេតុអ្វី ប្រើ ។
  1. ជំហានទី៨
    ។ .
    ហេតុអ្វី លីមីតនៃអនុគមន៍លីនេអ៊ែរ គឺជាតម្លៃត្រង់ចំណុច ។

ចម្លើយ

ក. ។

ខ. ។

ឧទាហរណ៍ទី ២

ចំណោទ ឧទាហរណ៍ ៖ គេមានអនុគមន៍

កំណត់ចំនួនពិត និង ដើម្បីឱ្យអនុគមន៍ មានដេរីវេត្រង់ ។ ( )

ដំណោះស្រាយតាមសៀវភៅ

  1. ជំហានទី១
    លក្ខខណ្ឌទីមួយ ៖ បើ មានដេរីវេត្រង់ នោះ ជាប់ត្រង់ ។
    ហេតុអ្វី ភាពបន្តជាលក្ខខណ្ឌចាំបាច់មុនគេ ។
  1. ជំហានទី២
    គណនាតម្លៃពីរចំហៀង ៖ និង ។
    ហេតុអ្វី ត្រូវយកកន្សោមត្រឹមត្រូវតាមលក្ខខណ្ឌ និង ។
  1. ជំហានទី៣
    សមភាពភាពបន្ត ៖ គឺ ។
    ហេតុអ្វី តម្លៃពីរចំហៀងត្រូវស្មើគ្នា ។
  1. ជំហានទី៤
    ដេរីវេខាងឆ្វេង ៖ ចំពោះ គេបាន ដូច្នេះ ។
    ហេតុអ្វី ធ្វើដេរីវេលើកន្សោម តាមរូបមន្ត ។
  1. ជំហានទី៥
    ដេរីវេខាងស្តាំ ៖ ចំពោះ គេបាន ដូច្នេះ ។
    ហេតុអ្វី ដេរីវេនៃអនុគមន៍លីនេអ៊ែរ គឺជម្រាល ។
  1. ជំហានទី៦
    សមភាពដេរីវេពីរចំហៀង ៖ ដូច្នេះ ។
    ហេតុអ្វី លក្ខខណ្ឌទីពីរ ។
  1. ជំហានទី៧
    ជំនួស ក្នុង ៖ ដូច្នេះ ។
    ហេតុអ្វី ត្រូវប្រើលក្ខខណ្ឌទាំងពីររួមគ្នា ។
  1. ជំហានទី៨
    ផ្ទៀងផ្ទាត់ ៖ ពេល និង ដែលស្មើនឹង ។ ដេរីវេខាងឆ្វេង ស្មើនឹងដេរីវេខាងស្តាំ ។
    ហេតុអ្វី ការផ្ទៀងផ្ទាត់ធានាថាមិនមានកំហុសគណនា ។

ចម្លើយ និង ។

ឧទាហរណ៍ទី ៣

ចំណោទ ឧទាហរណ៍១ ៖ គេឱ្យអនុគមន៍ ។ គណនា ។

ដោះស្រាយបន្ថែម

  1. ជំហានទី១
    កំណត់ស្រទាប់ ៖ ស្រទាប់ក្នុង និងស្រទាប់ក្រៅ ។
    ហេតុអ្វី ត្រូវឃើញអនុគមន៍ជាអនុគមន៍បណ្តាក់ ទើបអនុវត្តច្បាប់ខ្សែសង្វាក់បាន ។
  1. ជំហានទី២
    គណនា ។
    ហេតុអ្វី ដេរីវេនៃ គឺមេគុណ ។
  1. ជំហានទី៣
    អនុវត្តរូបមន្ត ៖ ។
    ហេតុអ្វី ដូច្នេះ ។
  1. ជំហានទី៤
    ជំនួស វិញ ៖ ។
    ហេតុអ្វី ចម្លើយត្រូវសរសេរក្នុងអថេរដើម ។
  1. ជំហានទី៥
    ផ្ទៀងផ្ទាត់ដោយបំផាយ ៖ ដូច្នេះដេរីវេគឺ ។
    ហេតុអ្វី វិធីពីរផ្តល់លទ្ធផលដូចគ្នា ដូច្នេះចម្លើយត្រឹមត្រូវ ។

ចម្លើយ ។

ឧទាហរណ៍ទី ៤

ចំណោទ ឧទាហរណ៍២ ៖ គណនាដេរីវេនៃអនុគមន៍ , និង ។

ដោះស្រាយបន្ថែម

  1. ជំហានទី១
    ក. សរសេរ ។
    ហេតុអ្វី ឫសការេជាស្វ័យគុណ ដូច្នេះប្រើរូបមន្ត បាន ។
  1. ជំហានទី២
    អនុវត្ត ជាមួយ និង ៖ ។
    ហេតុអ្វី នេះជាករណី នៃរូបមន្ត ។
  1. ជំហានទី៣
    បំពេញចម្លើយ ៖ ចំពោះ ឬ ។
    ហេតុអ្វី បំបែកកត្តា ចេញ ហើយត្រូវបញ្ជាក់ដែនកំណត់ ដែល ។
  1. ជំហានទី៤
    ខ. កំណត់ ដូច្នេះ ។
    ហេតុអ្វី ត្រូវញែកស្រទាប់ក្នុង និងស្រទាប់ក្រៅ ។
  1. ជំហានទី៥
    គណនា ដោយច្បាប់ផលធៀប ៖ ។
    ហេតុអ្វី [B4-FRM-010 ជួរ ១៤] ។
  1. ជំហានទី៦
    អនុវត្ត ៖ ។
    ហេតុអ្វី ហើយគុណនឹង បានភាគបែង ។
  1. ជំហានទី៧
    គ. សរសេរ ។
    ហេតុអ្វី បំលែងភាគបែងទៅជាស្វ័យគុណអវិជ្ជមាន ដើម្បីប្រើ បាន ។
  1. ជំហានទី៨
    អនុវត្ត ជាមួយ ៖ ។
    ហេតុអ្វី ដូច្នេះ ។
  1. ជំហានទី៩
    សរសេរជាផលធៀបវិញ ៖ ។
    ហេតុអ្វី ទម្រង់ផលធៀបងាយអានជាង ហើយសញ្ញាដកនៅខាងមុខ ។

ចម្លើយ

ក. ;

ខ. ;

គ. ។

StemC!oud
0%