ដេរីវេនៃអនុគមន៍
ជំពូកទី 4 · គណិតវិទ្យា ថ្នាក់ទី១២
ភ្ជាប់ច្បាប់ដេរីវេនីមួយៗទៅនឹងអត្ថន័យរបស់វា ជាអត្រាប្រែប្រួលភ្លាមៗ ឬជាមេគុណប្រាប់ទិសនៃបន្ទាត់ប៉ះ។
- គណនាដេរីវេនៃអនុគមន៍ត្រង់ចំណុចមួយ ដោយប្រើនិយមន័យលីមីតនៃផលធៀបកំណើន ។
- សរសេរដេរីវេក្នុងទម្រង់លីមីតទាំងបី ហើយជ្រើសរើសទម្រង់ដែលងាយបំផុតសម្រាប់ការគណនា ។
- ពិនិត្យថាតើអនុគមន៍មួយមានដេរីវេត្រង់ចំណុចមួយឬអត់ ដោយពិនិត្យភាពបន្ត និងដេរីវេខាងឆ្វេង-ខាងស្តាំ ។
- ប្រើច្បាប់ខ្សែសង្វាក់ ដើម្បីគណនាដេរីវេនៃអនុគមន៍បណ្តាក់ ។
- គណនាដេរីវេនៃអនុគមន៍ត្រីកោណមាត្រ ត្រីកោណមាត្រច្រាស់ អិចស្ប៉ូណង់ស្យែល និងលោការីតនេពែ ។
- គណនាដេរីវេទីពីរ និងដេរីវេលំដាប់ខ្ពស់ ។
- ធ្វើដេរីវេបង្កប់ (implicit) ដើម្បីរក និង ជាអនុគមន៍នៃ និង ។
- រក , ដើម្បីឱ្យអនុគមន៍ជាប់ ឬមានដេរីវេត្រង់ចំណុចប្រសព្វនៃពីរកន្សោម ។
- ដោះស្រាយលំហាត់ប្រឡងបាក់ឌុបដែលពាក់ព័ន្ធនឹងដេរីវេ ។
ជ្រើសរើសប្រធានបទដើម្បីសិក្សា
វគ្គនីមួយៗផ្ដោតលើជំនាញមួយ ដោយមានឧទាហរណ៍ដោះស្រាយចំនួនដប់ដែលកាន់តែពិបាកជាបន្តបន្ទាប់។ បើកឧទាហរណ៍នៅពេលអ្នកចង់មើលជំហាន។
Differentiation techniques
Combine product, quotient, chain, and trigonometric rules. Simplify only after applying the correct rule.
ឧទាហរណ៍ 01Differentiate y=(x²+1)(3x−2)³.
- 1Use the product rule and chain rule.
- 2y′=2x(3x−2)³+9(x²+1)(3x−2)².
ចម្លើយy′=2x(3x−2)³+9(x²+1)(3x−2)²
ឧទាហរណ៍ 02Differentiate y=(2x−1)/(x²+4).
- 1Apply (u/v)′=(u′v−uv′)/v².
- 2The numerator simplifies to −2x²+2x+8.
ចម្លើយy′=(−2x²+2x+8)/(x²+4)²
ឧទាហរណ៍ 03Differentiate y=√(5x²+1).
- 1Write y=(5x²+1)^{1/2}.
- 2Apply the chain rule: (1/2)(5x²+1)^{−1/2}(10x).
ចម្លើយy′=5x/√(5x²+1)
ឧទាហរណ៍ 04Differentiate y=(x³−2x+1)⁵.
- 1The outside derivative is 5u⁴.
- 2Multiply by u′=3x²−2.
ចម្លើយy′=5(x³−2x+1)⁴(3x²−2)
ឧទាហរណ៍ 05Differentiate y=x² sin(3x).
- 1Use the product rule.
- 2Differentiate sin(3x) by the chain rule: 3cos(3x).
ចម្លើយy′=2x sin(3x)+3x²cos(3x)
ឧទាហរណ៍ 06Differentiate y=cos(x²−1).
- 1The outside derivative of cos u is −sin u.
- 2Multiply by u′=2x.
ចម្លើយy′=−2x sin(x²−1)
ឧទាហរណ៍ 07Differentiate y=(x+1)/(x−1) and evaluate y′(2).
- 1The quotient numerator is (x−1)−(x+1)=−2.
- 2At x=2, the denominator squared is 1.
ចម្លើយy′=−2/(x−1)²; y′(2)=−2
ឧទាហរណ៍ 08Differentiate y=sin²(2x).
- 1Treat this as [sin(2x)]².
- 2Apply the chain rule twice: 2sin(2x)·2cos(2x).
ចម្លើយy′=4sin(2x)cos(2x)
ឧទាហរណ៍ 09For f(x)=|x²−1|, check differentiability at x=1.
- 1Near 1, x²−1 changes sign, so the absolute value has different formulas on the two sides.
- 2The one-sided derivatives are −2 and 2, so they do not agree.
ចម្លើយNot differentiable at x=1
ឧទាហរណ៍ 10Find f′(a) from the limit definition for f(x)=x²+3x.
- 1[f(a+h)−f(a)]/h=[2ah+h²+3h]/h.
- 2Simplify to 2a+h+3, then let h→0.
ចម្លើយf′(a)=2a+3
គំនិតសំខាន់
១. ដេរីវេ គឺជាអត្រាប្រែប្រួលភ្លាមៗ ។ បើគេប្តូរ បន្តិច តើ ប្តូរប៉ុន្មាន? ផលធៀប ជាអត្រាប្រែប្រួលមធ្យម ។ ពេល តូចណាស់ ផលធៀបនេះខិតទៅរកចំនួនមួយ ហើយចំនួននោះហើយជាដេរីវេ ។
២. ដេរីវេ គឺជាជម្រាលបន្ទាត់ប៉ះ ។ បើគូសក្រាបនៃ នោះ ជាជម្រាល (slope) នៃបន្ទាត់ប៉ះក្រាបត្រង់ចំណុច ។ ដូច្នេះដេរីវេវិជ្ជមាន = ក្រាបឡើង, ដេរីវេអវិជ្ជមាន = ក្រាបចុះ, ដេរីវេសូន្យ = បន្ទាត់ប៉ះដេក ។
៣. ដេរីវេត្រង់ចំណុច និងដេរីវេជាអនុគមន៍ ។ ជាចំនួនមួយ ។ ប៉ុន្តែបើគេគណនាវាចំពោះគ្រប់ នោះគេទទួលបានអនុគមន៍ថ្មី ។ ឧទាហរណ៍ គឺជាអនុគមន៍ ហើយ គឺជាចំនួន ។
៤. ច្បាប់ខ្សែសង្វាក់ គឺការចេះបកស្រទាប់ ។ អនុគមន៍បណ្តាក់ មានស្រទាប់ពីរ ៖ ស្រទាប់ក្នុង និងស្រទាប់ក្រៅ ។ គេធ្វើដេរីវេស្រទាប់ក្រៅសិន (ទុកស្រទាប់ក្នុងដដែល) រួចគុណនឹងដេរីវេស្រទាប់ក្នុង ។ ឧទាហរណ៍ ។
៥. ដេរីវេទីពីរ គឺជាដេរីវេនៃដេរីវេ ។ គេយក មកធ្វើដេរីវេម្តងទៀត បាន ។ វាវាស់អត្រាប្រែប្រួលនៃជម្រាល ដូច្នេះវាបង្ហាញពីភាពកោងនៃក្រាប ។
៦. អនុគមន៍ត្រីកោណមាត្រ វិលជាវដ្ត ។ ដេរីវេនៃ គឺ , ដេរីវេនៃ គឺ , ហើយបើបន្តទៅទៀត គេត្រឡប់មករក វិញ ។ ដូច្នេះដេរីវេលំដាប់ខ្ពស់មានលំនាំច្បាស់លាស់ ។
៧. និង ជាគូឆ្លាស់គ្នា ។ គឺជាករណីកម្រ ដែលអនុគមន៍ស្មើនឹងដេរីវេរបស់វាខ្លួនឯង ។ ចំណែក គឺជារូបមន្តដែលគេប្រើញឹកញាប់បំផុតក្នុងលំហាត់ ។
៨. ដេរីវេបង្កប់ ៖ ជាអនុគមន៍នៃ ទោះបីគេមិនបានសរសេរច្បាស់ ។ ក្នុងសមីការ គេចាត់ ជាអនុគមន៍នៃ ។ ដូច្នេះពេលធ្វើដេរីវេតួដែលមាន ត្រូវគុណនឹង ជានិច្ច ។
៩. ដេរីវេ និងភាពបន្ត ៖ មានដេរីវេ គឺពិតជាបន្ត តែបន្ត មិនធានាថាមានដេរីវេទេ ។ ឧទាហរណ៍ ជាប់ត្រង់ ប៉ុន្តែគ្មានដេរីវេត្រង់ ព្រោះជម្រាលខាងឆ្វេង ខុសពីជម្រាលខាងស្តាំ ។
4.1 ដេរីវេត្រង់ចំណុចមួយ
និយមន័យ ។ ដេរីវេត្រង់ចំណុច នៃអនុគមន៍ ( បើមាន ) ជាលីមីតនៃផលធៀបកំណើន កាលណា ខិតទៅជិត ។
និយាយឱ្យសាមញ្ញ ៖ គេបង្កើន បន្តិចពី ទៅ ។ នោះ បង្កើនពី ទៅ ដែល ។ ផលធៀប ជាអត្រាប្រែប្រួលមធ្យម ។ ពេល ផលធៀបនេះខិតទៅរកដេរីវេ ។
4.2 ទម្រង់លីមីតបីសមមូល
គេកំណត់សេចក្ដី ៖
ទម្រង់ទាំងបីនេះសមមូលគ្នា ព្រោះវាគ្រាន់តែសរសេរការប្រែប្រួលដូចគ្នាក្នុងអថេរផ្សេងគ្នា ៖
- ទម្រង់ទី ១ ប្រើ និង ។ វាងាយយល់បំផុត តែជួនកាលគណនាយូរ ។
- ទម្រង់ទី ២ ប្រើ ។ វាល្អពេល បំផាយបាន ។
- ទម្រង់ទី ៣ ប្រើ ។ វាល្អពេលគេចង់គណនាដេរីវេជាអនុគមន៍ ព្រោះ នៅដដែល ។
ចំណាំ៖ លីមីតនេះត្រូវមាន ទើបគេហៅថាដេរីវេ ។ បើលីមីតខាងឆ្វេង និងខាងស្តាំខុសគ្នា នោះអនុគមន៍គ្មានដេរីវេត្រង់ចំណុចនោះទេ ។
4.3 លក្ខខណ្ឌឱ្យមានដេរីវេត្រង់ចំណុចមួយ
លក្ខណៈ ។ អនុគមន៍ មានដេរីវេត្រង់ចំណុច លុះត្រាតែ ៖
- អនុគមន៍ ជាប់ត្រង់ចំណុច
- ដេរីវេខាងឆ្វេង និងដេរីវេខាងស្តាំស្មើគ្នា
ដែល
ហេតុអ្វីត្រូវការលក្ខខណ្ឌពីរ? ព្រោះលីមីតនៃផលធៀបកំណើន គឺជាលីមីតពីរចំហៀង ។ បើ មិនជាប់ នោះ មិនខិតទៅ ហើយផលធៀបផ្ទុះទៅអនន្ត ។ បើ ជាប់ តែជម្រាលពីរចំហៀងខុសគ្នា នោះលីមីតទាំងមូលមិនមាន (ក្រាបមានចុងស្រួច) ។
សេចក្តីសម្រេច ៖ បើ មានដេរីវេត្រង់ នោះ ជាប់ត្រង់ ។ តែច្រាសមកវិញមិនពិតទេ ។
4.4 ច្បាប់ខ្សែសង្វាក់ សម្រាប់អនុគមន៍បណ្តាក់
ទ្រឹស្តីបទ ។ បើ និង នោះ
សម្រាយបញ្ជាក់ (តាមសៀវភៅ) ។ គេឱ្យ ដែលបរិវត្តន៍ត្រង់ គេទទួលបាន ។
តាមនិយមន័យ
គុណ និងចែកនឹង (ដោយសន្មត ) ៖
ប្រើលក្ខណៈលីមីតនៃផលគុណ ៖
ហេតុអ្វីការគុណនឹងចែកនឹង ជាការត្រឹមត្រូវ? ព្រោះវាគ្រាន់តែជាការសរសេរ ក្នុងទម្រង់ផ្សេង ។ វាបំលែងផលធៀបក្នុង ទៅជាផលគុណនៃផលធៀបក្នុង និងផលធៀបក្នុង ដែលជាចំណុចសំខាន់នៃបញ្ជាក់ ។
4.5 ដេរីវេនៃស្វ័យគុណ
បើ ដែល ជាអនុគមន៍នៃ នោះ ៖
សម្រាយបញ្ជាក់ ។ គេមាន គេបាន
ដោយករណី គេបាន
ករណី ជាករណីសំខាន់ ព្រោះវាឱ្យរូបមន្តឫសការេ ដែលគេប្រើញឹកញាប់ ។ ដូចគ្នា ករណី ឱ្យ ។
4.6 ដេរីវេនៃ និង
ដេរីវេនៃអនុគមន៍ស៊ីនុស និងកូស៊ីនុស ៖
- បើ នោះ
- បើ នោះ
ចំណាំសញ្ញា ៖ ដេរីវេនៃ មានសញ្ញាដក ។ នេះជាកន្លែងដែលសិស្សភ្លេចញឹកញាប់បំផុត ។
4.7 ដេរីវេនៃ និង
បើ ជាអនុគមន៍នៃ ៖
- បើ នោះ
- បើ នោះ
ទាំងពីរនេះជាការអនុវត្តផ្ទាល់នៃច្បាប់ខ្សែសង្វាក់ ៖ ដេរីវេនៃស្រទាប់ក្រៅ គុណនឹងដេរីវេនៃស្រទាប់ក្នុង ។
4.8 ដេរីវេនៃ និង
ដេរីវេនៃអនុគមន៍តង់សង់ និងកូតង់សង់ ៖
- បើ នោះ
- បើ នោះ
- បើ នោះ
- បើ នោះ
ទម្រង់ពីរនៃចម្លើយសមមូលគ្នា ព្រោះ និង ។ គេជ្រើសយកទម្រង់ណាដែលស្រួលសម្រាប់លំហាត់ ។
4.9 ដេរីវេនៃអនុគមន៍ត្រីកោណមាត្រច្រាស់
អនុគមន៍ត្រីកោណមាត្រច្រាស់ គឺជាអនុគមន៍ដែលឆ្លើយតបសំណួរ « មុំណាដែលមាន ស្មើនឹង ? » ។ គេតាងដោយ , , ។
- បើ នោះ
- បើ នោះ
- បើ នោះ
- បើ នោះ
- បើ នោះ
- បើ នោះ
ចំណាំ ៖ គ្មានសញ្ញាដក តែ មានសញ្ញាដក ។ ហេតុអ្វី? ព្រោះ ជាអនុគមន៍ចុះ ចំណែក ជាអនុគមន៍ឡើង ។
4.10 ដេរីវេនៃអនុគមន៍អិចស្ប៉ូណង់ស្យែល
ដេរីវេនៃអនុគមន៍អិចស្ប៉ូណង់ស្យែល ៖
- បើ នោះ
- បើ នោះ
- បើ នោះ , ,
- បើ នោះ
ចំណាំ៖ មូលដ្ឋាន ជាករណីពិសេស ព្រោះ ។ ដូច្នេះរូបមន្ត ក្លាយជា ពេល ។ លក្ខខណ្ឌ , ចាំបាច់ ដើម្បីឱ្យ និយមន័យបានចំពោះគ្រប់ ពិត ។
4.11 ដេរីវេនៃអនុគមន៍លោការីតនេពែ
លោការីតនេពែ គឺជាលោការីតគោល ។ ដេរីវេរបស់វា ៖
- បើ នោះ
- បើ នោះ
- បើ នោះ
ករណី គឺជាការអនុវត្តផ្ទាល់នៃ ជាមួយ និង ។ ដូច្នេះមិនចាំបាច់ទន្ទេញដោយឡែកទេ ។
4.12 ដេរីវេទីពីរ
និយមន័យ ។ ដេរីវេទី 2 នៃអនុគមន៍ កំណត់តាងដោយ ឬ ។
មានន័យថា គេយកដេរីវេ មកធ្វើដេរីវេម្តងទៀត ។ ដូច្នេះ កើតឡើងតែពេល មានដេរីវេប៉ុណ្ណោះ ។ ក្នុងរូបវិទ្យា បើ ជាទីតាំង នោះ ជាល្បឿន ហើយ ជាសំទុះ ។
4.13 ដេរីវេលំដាប់ខ្ពស់
ដេរីវេនៃអនុគមន៍ អាចមានដេរីវេច្រើនដងទៀត ។ គេតាងដេរីវេនោះ រៀងគ្នា ទី ១ , ទី ២ , ... ទី គេតាងដោយ , , , ... , ។
ឧទាហរណ៍ បើ នោះ , , , , , ហើយចាប់ពី ទៅស្មើ ។
4.14 ចំណាំអំពីការតាង
ចំណាំ ។ គេប្រើទម្រង់ ចាប់ពី ដើងទៅ ។
ហេតុអ្វី? ព្រោះបើសរសេរសញ្ញាបឋមច្រើនដង () នោះវាពិបាកអាន ហើយងាយរាប់ខុស ។ ដូច្នេះគេដាក់លេខក្នុងវង់ក្រចក ៖ , , ... , ។
4.15 តារាងសង្ខេបដេរីវេនៃអនុគមន៍
សេចក្ដីបញ្ជីមូលដ្ឋានដេរីវេនៃអនុគមន៍ ។ តារាងនេះមាន ២៦ ជួរ ។ សិស្សគួរចងចាំជួរទី ១ ដល់ ទី ១០ ឱ្យបានច្បាស់ រួចទើបចងចាំជួរទី ១១ ដល់ ទី ២៦ ដែលសុទ្ធតែជាទម្រង់ « សម្រាប់អនុគមន៍ » ។
| អនុគមន៍ | ដេរីវេនៃអនុគមន៍ | អនុគមន៍ | ដេរីវេនៃអនុគមន៍ |
|---|---|---|---|
| 1) | 14) | ||
| 2) | 15) | ||
| 3) | 16) | ||
| 4) | 17) | ||
| 5) | 18) | ||
| 6) , | 19) | ||
| 7) | 20) | ||
| 8) | 21) | ||
| 9) | 22) | ||
| 10) | 23) | ||
| 11) | 24) | ||
| 12) | 25) , | ||
| 13) | 26) |
| Function | Derivative of the function | Function | Derivative of the function |
|---|---|---|---|
| 1) | 14) | ||
| 2) | 15) | ||
| 3) | 16) | ||
| 4) | 17) | ||
| 5) | 18) | ||
| 6) , | 19) | ||
| 7) | 20) | ||
| 8) | 21) | ||
| 9) | 22) | ||
| 10) | 23) | ||
| 11) | 24) | ||
| 12) | 25) , | ||
| 13) | 26) |
ឧទាហរណ៍ទី ១
ចំណោទ ឧទាហរណ៍ ៖
១. គណនាដេរីវេត្រង់ នៃអនុគមន៍ ។
២. គណនាដេរីវេត្រង់ នៃអនុគមន៍ ។
ដោះស្រាយបន្ថែម
- ជំហានទី១
ក. គណនា សិន ៖ ។
ហេតុអ្វី ទម្រង់ ត្រូវការ ជាមុន ។
- ជំហានទី២
សរសេរផលធៀប ៖ ។
ហេតុអ្វី នេះជាទម្រង់ទី ២ នៃនិយមន័យ ។
- ជំហានទី៣
បំផាយ ។
ហេតុអ្វី ប្រើ ដើម្បីលុបទម្រង់ ។
- ជំហានទី៤
បំបែកកត្តា ចេញ ៖ ចំពោះ ។
ហេតុអ្វី ក្នុងលីមីត ដូច្នេះការចែកនឹង ត្រឹមត្រូវ ។
- ជំហានទី៥
ដាក់លីមីត ៖ ។
ហេតុអ្វី ពហុធាជាអនុគមន៍បន្ត ដូច្នេះគេគ្រាន់តែជំនួស ។
- ជំហានទី៦
ខ. និង ។
ហេតុអ្វី ដូចជំហានទី១ និងទី២ គ្រាន់តែប្តូរអនុគមន៍ ។
- ជំហានទី៧
បំផាយ រួចបំបែក ៖ ។
ហេតុអ្វី ប្រើ ។
- ជំហានទី៨
។ .
ហេតុអ្វី លីមីតនៃអនុគមន៍លីនេអ៊ែរ គឺជាតម្លៃត្រង់ចំណុច ។
ចម្លើយ
ក. ។
ខ. ។
ឧទាហរណ៍ទី ២
ចំណោទ ឧទាហរណ៍ ៖ គេមានអនុគមន៍
កំណត់ចំនួនពិត និង ដើម្បីឱ្យអនុគមន៍ មានដេរីវេត្រង់ ។ ( )
ដំណោះស្រាយតាមសៀវភៅ
- ជំហានទី១
លក្ខខណ្ឌទីមួយ ៖ បើ មានដេរីវេត្រង់ នោះ ជាប់ត្រង់ ។
ហេតុអ្វី ភាពបន្តជាលក្ខខណ្ឌចាំបាច់មុនគេ ។
- ជំហានទី២
គណនាតម្លៃពីរចំហៀង ៖ និង ។
ហេតុអ្វី ត្រូវយកកន្សោមត្រឹមត្រូវតាមលក្ខខណ្ឌ និង ។
- ជំហានទី៣
សមភាពភាពបន្ត ៖ គឺ ។
ហេតុអ្វី តម្លៃពីរចំហៀងត្រូវស្មើគ្នា ។
- ជំហានទី៤
ដេរីវេខាងឆ្វេង ៖ ចំពោះ គេបាន ដូច្នេះ ។
ហេតុអ្វី ធ្វើដេរីវេលើកន្សោម តាមរូបមន្ត ។
- ជំហានទី៥
ដេរីវេខាងស្តាំ ៖ ចំពោះ គេបាន ដូច្នេះ ។
ហេតុអ្វី ដេរីវេនៃអនុគមន៍លីនេអ៊ែរ គឺជម្រាល ។
- ជំហានទី៦
សមភាពដេរីវេពីរចំហៀង ៖ ដូច្នេះ ។
ហេតុអ្វី លក្ខខណ្ឌទីពីរ ។
- ជំហានទី៧
ជំនួស ក្នុង ៖ ដូច្នេះ ។
ហេតុអ្វី ត្រូវប្រើលក្ខខណ្ឌទាំងពីររួមគ្នា ។
- ជំហានទី៨
ផ្ទៀងផ្ទាត់ ៖ ពេល និង ដែលស្មើនឹង ។ ដេរីវេខាងឆ្វេង ស្មើនឹងដេរីវេខាងស្តាំ ។
ហេតុអ្វី ការផ្ទៀងផ្ទាត់ធានាថាមិនមានកំហុសគណនា ។
ចម្លើយ និង ។
ឧទាហរណ៍ទី ៣
ចំណោទ ឧទាហរណ៍១ ៖ គេឱ្យអនុគមន៍ ។ គណនា ។
ដោះស្រាយបន្ថែម
- ជំហានទី១
កំណត់ស្រទាប់ ៖ ស្រទាប់ក្នុង និងស្រទាប់ក្រៅ ។
ហេតុអ្វី ត្រូវឃើញអនុគមន៍ជាអនុគមន៍បណ្តាក់ ទើបអនុវត្តច្បាប់ខ្សែសង្វាក់បាន ។
- ជំហានទី២
គណនា ។
ហេតុអ្វី ដេរីវេនៃ គឺមេគុណ ។
- ជំហានទី៣
អនុវត្តរូបមន្ត ៖ ។
ហេតុអ្វី ដូច្នេះ ។
- ជំហានទី៤
ជំនួស វិញ ៖ ។
ហេតុអ្វី ចម្លើយត្រូវសរសេរក្នុងអថេរដើម ។
- ជំហានទី៥
ផ្ទៀងផ្ទាត់ដោយបំផាយ ៖ ដូច្នេះដេរីវេគឺ ។
ហេតុអ្វី វិធីពីរផ្តល់លទ្ធផលដូចគ្នា ដូច្នេះចម្លើយត្រឹមត្រូវ ។
ចម្លើយ ។
ឧទាហរណ៍ទី ៤
ចំណោទ ឧទាហរណ៍២ ៖ គណនាដេរីវេនៃអនុគមន៍ , និង ។
ដោះស្រាយបន្ថែម
- ជំហានទី១
ក. សរសេរ ។
ហេតុអ្វី ឫសការេជាស្វ័យគុណ ដូច្នេះប្រើរូបមន្ត បាន ។
- ជំហានទី២
អនុវត្ត ជាមួយ និង ៖ ។
ហេតុអ្វី នេះជាករណី នៃរូបមន្ត ។
- ជំហានទី៣
បំពេញចម្លើយ ៖ ចំពោះ ឬ ។
ហេតុអ្វី បំបែកកត្តា ចេញ ហើយត្រូវបញ្ជាក់ដែនកំណត់ ដែល ។
- ជំហានទី៤
ខ. កំណត់ ដូច្នេះ ។
ហេតុអ្វី ត្រូវញែកស្រទាប់ក្នុង និងស្រទាប់ក្រៅ ។
- ជំហានទី៥
គណនា ដោយច្បាប់ផលធៀប ៖ ។
ហេតុអ្វី [B4-FRM-010 ជួរ ១៤] ។
- ជំហានទី៦
អនុវត្ត ៖ ។
ហេតុអ្វី ហើយគុណនឹង បានភាគបែង ។
- ជំហានទី៧
គ. សរសេរ ។
ហេតុអ្វី បំលែងភាគបែងទៅជាស្វ័យគុណអវិជ្ជមាន ដើម្បីប្រើ បាន ។
- ជំហានទី៨
អនុវត្ត ជាមួយ ៖ ។
ហេតុអ្វី ដូច្នេះ ។
- ជំហានទី៩
សរសេរជាផលធៀបវិញ ៖ ។
ហេតុអ្វី ទម្រង់ផលធៀបងាយអានជាង ហើយសញ្ញាដកនៅខាងមុខ ។
ចម្លើយ
ក. ;
ខ. ;
គ. ។