ប្រូបាប

ជំពូកទី 13 · គណិតវិទ្យា ថ្នាក់ទី១២

120 min8 គោលដៅសិក្សា65 ផ្នែកមេរៀន
ចំណុចផ្ដោតនៃការសិក្សា

កំណត់លំហគំរូ និងព្រឹត្តិការណ៍ជាមុន។ ចំពោះការចាប់យកជាបន្តបន្ទាប់ ពិនិត្យថាលទ្ធផលដំបូងប៉ះពាល់ដល់ប្រូបាប៊ីលីតេបន្ទាប់ឬអត់។

នៅចុងបញ្ចប់ អ្នកនឹងអាច
  • ពន្យល់អត្ថន័យនៃ វិញ្ញាសា លទ្ធផល ព្រឹត្តិការណ៍ និងលំហសំណាក ដោយប្រើឧទាហរណ៍របស់ខ្លួនឯង។
  • សរសេរលំហសំណាក នៃវិញ្ញាសាមួយ រួចរាប់ ឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។
  • គណនាប្រូបាបដោយរូបមន្ត ពេលលទ្ធផលទាំងអស់មានឱកាសស្មើគ្នា (សមប្រូបាប)។
  • ប្រើបន្សំ និងចម្លាស់ ដើម្បីរាប់ករណីស្រប និងករណីអាច។
  • គណនាប្រូបាបនៃព្រឹត្តិការណ៍ផលគុណ ព្រឹត្តិការណ៍ផលបូក និងព្រឹត្តិការណ៍ផ្ទុយ។
  • ប្រើប្រូបាបមានលក្ខខណ្ឌ និងសម្គាល់ថាព្រឹត្តិការណ៍ពីរឯករាជ្យ ឬទាក់ទងគ្នា។
  • ប្រើរូបមន្តប្រូបាបសរុប និងទ្រឹស្តីបទបេយេស ដើម្បីបំបែកបញ្ហាធំជាករណីតូចៗ។
  • ដោះស្រាយលំហាត់បែប «យ៉ាងតិច» ដោយឆ្លងកាត់ព្រឹត្តិការណ៍ផ្ទុយ។

ជ្រើសរើសប្រធានបទដើម្បីសិក្សា

វគ្គនីមួយៗផ្ដោតលើជំនាញមួយ ដោយមានឧទាហរណ៍ដោះស្រាយចំនួនដប់ដែលកាន់តែពិបាកជាបន្តបន្ទាប់។ បើកឧទាហរណ៍នៅពេលអ្នកចង់មើលជំហាន។

វគ្គ 01 / 02

Probability problem solving

Set up the sample space and event relation first; distinguish overlap, independence, and changing draws.

ឧទាហរណ៍ 01Two cards are drawn without replacement from a standard deck. Find P(both aces).
  1. 1First ace: 4/52; then 3 aces remain among 51 cards.
  2. 2Multiply the conditional probabilities.

ចម្លើយ1/221

ឧទាហរណ៍ 02A box has 5 red, 4 blue, and 3 green balls. Find P(two draws are the same color), without replacement.
  1. 1Add same-color pairs: C(5,2)+C(4,2)+C(3,2)=19.
  2. 2Divide by all pairs C(12,2)=66.

ចម្លើយ19/66

ឧទាហរណ៍ 03If P(A)=0.62, P(B)=0.48, and P(A∩B)=0.31, find P(A∪B).
  1. 1Use P(A∪B)=P(A)+P(B)−P(A∩B).
  2. 2Substitute the given values.

ចម្លើយ0.79

ឧទាហរណ៍ 04If A and B are independent, P(A)=0.3 and P(A∪B)=0.65. Find P(B).
  1. 1Let p=P(B); then 0.65=0.3+p−0.3p.
  2. 2Solve 0.35=0.7p.

ចម្លើយP(B)=0.5

ឧទាហរណ៍ 05A test has 95% sensitivity and 4% false-positive rate. If prevalence is 2%, find P(disease | positive).
  1. 1P(positive)=0.95(0.02)+0.04(0.98)=0.0582.
  2. 2Bayes' rule gives 0.019/0.0582.

ចម្លើយ≈0.326 (32.6%)

ឧទាហរណ៍ 06How many 4-digit codes can be made from 0–9 if digits cannot repeat?
  1. 1The first place has 10 choices because this is a code; then 9,8,7.
  2. 2Multiply the successive choices.

ចម្លើយ10·9·8·7=5040

ឧទាហរណ៍ 07A committee of 3 is selected from 5 women and 4 men. How many committees have exactly 2 women?
  1. 1Choose 2 of 5 women and 1 of 4 men.
  2. 2Multiply the independent selection counts.

ចម្លើយC(5,2)C(4,1)=40

ឧទាហរណ៍ 08A fair die is rolled twice. Find the probability the sum is at least 10.
  1. 1Favorable ordered pairs for 10,11,12: 3+2+1=6.
  2. 2There are 36 equally likely outcomes.

ចម្លើយ1/6

ឧទាហរណ៍ 09A bag has 6 red and 4 white balls. Draw 2 without replacement. Find P(exactly one red).
  1. 1Count one of each: C(6,1)C(4,1)=24.
  2. 2Divide by C(10,2)=45.

ចម្លើយ8/15

ឧទាហរណ៍ 10Events A and B are mutually exclusive with probabilities 0.37 and 0.28. Find P(neither).
  1. 1P(A∪B)=0.37+0.28 because there is no overlap.
  2. 2Take the complement.

ចម្លើយ0.35

គំនិតសំខាន់

១. ប្រូបាបជាលេខរវាង ០ និង ១ ប្រូបាបមិនមែនជាភាគរយ មិនមែនជាចំនួនគត់ និងមិនអាចធំជាង ១ ឡើយ។ តម្លៃ មានន័យថា «មិនអាចកើតឡើងបាន» ហើយតម្លៃ មានន័យថា «កើតឡើងច្បាស់»។ បើអ្នកគណនាបាន ឬ នោះអ្នកគណនាខុសហើយ។

២. ការងារធំបំផុតគឺការរាប់ ក្នុងជំពូកនេះ រូបមន្តស្ទើរតែតែមួយគត់គឺ ។ អ្វីដែលពិបាកមិនមែនជាការចែកទេ គឺការរាប់ និង ឱ្យត្រូវ។ ដូច្នេះ សំណួរដំបូងដែលត្រូវសួរខ្លួនឯងគឺ៖ «ករណីអាចទាំងអស់មានប៉ុន្មាន?»។

៣. លំដាប់សំខាន់ ឬមិនសំខាន់? បើលទ្ធផល និង ជាករណីខុសគ្នា នោះត្រូវប្រើចម្លាស់ ។ បើវាជាករណីតែមួយ នោះត្រូវប្រើបន្សំ ។ ឧទាហរណ៍ ការចាប់ឃីពីរព្រមគ្នាមិនគិតលំដាប់ទេ តែការបង្កើតចំនួនពីរខ្ទង់គិតលំដាប់ ព្រោះ និង ជាចំនួនខុសគ្នា។

៤. «យ៉ាងតិច» គឺជាសញ្ញាឱ្យប្រើព្រឹត្តិការណ៍ផ្ទុយ ឃ្លា «យ៉ាងតិច ១» មានន័យថា ១ ឬ ២ ឬ ៣ ... ដែលត្រូវបូកច្រើនករណី។ វាងាយជាងច្រើនបើគណនាព្រឹត្តិការណ៍ផ្ទុយ «គ្មានសោះ» រួចដកពី ១៖

ឧទាហរណ៍ បើក្នុងថង់មានឃីក្រហម ៤ និងខៀវ ៦ ហើយចាប់ ២ ព្រមគ្នា ប្រូបាប «យ៉ាងតិចបានក្រហម ១» គណនាលឿនជាងគេដោយ ។

៥. ដាក់ចូលវិញ ឬមិនដាក់? បើគេដាក់វត្ថុចូលវិញ នោះការចាប់លើកទី២ មិនអាស្រ័យលើលើកទី១ទេ ដូច្នេះព្រឹត្តិការណ៍ឯករាជ្យ។ បើគេមិនដាក់ចូលវិញ នោះចំនួនវត្ថុក្នុងថង់ថយមួយ ហើយប្រូបាបលើកទី២ ប្រែប្រួល។

៦. ប្រូបាបមានលក្ខខណ្ឌគឺការបង្រួមលំហសំណាក មិនមែនជាការគណនារឿងថ្មីទេ។ វាគ្រាន់តែជាការគណនាប្រូបាបធម្មតា ប៉ុន្តែនៅក្នុងលំហតូចជាង គឺក្នុងចំណោមករណីដែល កើតឡើងរួចហើយ។ ដូច្នេះ ភាគបែងក្លាយជា ជំនួស ។

៧. ឯករាជ្យ និងចុះស្រុងគ្នា ជាគំនិតខុសគ្នា «ចុះស្រុងគ្នា» (កើតឡើងព្រមគ្នាបាន) និង «ឯករាជ្យ» (មិនប៉ះពាល់គ្នា) មិនមែនជារឿងតែមួយទេ។ ព្រឹត្តិការណ៍ពីរដែលចុះស្រុងគ្នា ហើយមានប្រូបាបមិនសូន្យ គឺទាក់ទងគ្នា ជានិច្ច។

៨. ពិនិត្យចម្លើយជានិច្ច មុននឹងសរសេរចម្លើយ សួរខ្លួនឯងថា៖ តើចម្លើយស្ថិតក្នុង ឬ? តើករណីស្របតូចជាង ឬស្មើករណីអាចឬ? តើប្រូបាបនៃករណីទាំងអស់បូកគ្នាបាន ១ ឬ? ការពិនិត្យបីចំណុចនេះចាប់កំហុសបានភាគច្រើន។

4.1 សម្គាល់៖ វាក្យសព្ទនៃប្រូបាប

សម្គាល់ប្រូបាប ៖

➤ វិញ្ញាសា គឺជាសកម្មភាពដែលគេធ្វើដោយមិនដឹងពីលទ្ធផលជាមុន ។

➤ លទ្ធផល ជាករណីដែលអាចកើតឡើងក្នុងវិញ្ញាសាមួយដោយចៃដន្យ ។

➤ ព្រឹត្តិការណ៍ គឺជាលទ្ធផលដែលបានកើតឡើងដោយចៃដន្យ ។

➤ ប្រូបាបនៃព្រឹត្តិការណ៍មួយ ជាលេខដែលផ្ដល់ឱ្យយើងដឹងពីឱកាសនៃព្រឹត្តិការណ៍ ស្របតាមបំណង និងចំនួនករណីនៃលទ្ធផលដែលអាចកើតឡើង ។

➤ គេតាងតម្លៃនៃប្រូបាបដោយប្រើចំនួនពិតពី ដល់ ។

ការពន្យល់ ពាក្យទាំងបួននេះជាមូលដ្ឋាននៃជំពូកទាំងមូល ដូច្នេះត្រូវចាំឱ្យច្បាស់៖ វិញ្ញាសា ជាអ្វីដែលយើងធ្វើ (បោះគ្រាប់ឡុកឡាក់ ចាប់ឃី ហូតបៀ)។ លទ្ធផល ជាអ្វីដែលអាចចេញ (លេខ ១, លេខ ២, …)។ ព្រឹត្តិការណ៍ ជាក្រុមនៃលទ្ធផលដែលយើងចាប់អារម្មណ៍ (ឧ. «ចេញលេខគូ»)។ ចំណែកប្រូបាប ជាលេខវាស់ឱកាសរបស់ព្រឹត្តិការណ៍នោះ។ ដែនកំណត់ មានន័យថា គ្មានឱកាសតិចជាង «មិនអាចកើតឡើង» និងគ្មានឱកាសច្រើនជាង «កើតឡើងច្បាស់» នោះទេ។

FORMULA

4.2 លំហសំណាក និងព្រឹត្តិការណ៍

លំហសំណាក និងព្រឹត្តិការណ៍ ៖

➤ ពិសោធន៍មួយ ដែលគេគណនាគេធ្វើដោយជាក់លាក់ក្នុងពិសោធន៍ចៃដន្យ ហៅថា វិញ្ញាស ។

➤ លំហសំណាក ឬសំណុំសំណាក គឺជាសំណុំលទ្ធផលទាំងអស់ ដែលអាចកើតមានឡើងក្នុងវិញ្ញាសាមួយ នៃពិសោធន៍ចៃដន្យ ។

➤ ព្រឹត្តិការណ៍ ជាសំណុំរងនៃលំហសំណាក ។

ការពន្យល់ លំហសំណាក គឺជាបញ្ជីពេញលេញនៃអ្វីៗទាំងអស់ដែលអាចចេញ។ ពាក្យ «ពេញលេញ» សំខាន់ណាស់៖ បើយើងភ្លេចលទ្ធផលមួយ នោះ ខ្វះ ហើយប្រូបាបទាំងអស់នឹងខុស។ ព្រឹត្តិការណ៍ ជាសំណុំរង ដូច្នេះវាត្រូវតែជ្រើសយកតែលទ្ធផលដែលមានក្នុង ប៉ុណ្ណោះ។ ឧទាហរណ៍ បើបោះគ្រាប់ឡុកឡាក់មួយ នោះ ហើយព្រឹត្តិការណ៍ «លេខគូ» គឺ ដែលជាសំណុំរងរបស់ ។

FORMULA

4.3 ព្រឹត្តិការណ៍សមាស

ព្រឹត្តិការណ៍សមាស ៖

➤ ព្រឹត្តិការណ៍ផលគុណ នៃ និង ជាប្រសព្វ () នៃព្រឹត្តិការណ៍ និង ។

➤ ព្រឹត្តិការណ៍ផលបូក នៃ និង ជាប្រជុំ () នៃព្រឹត្តិការណ៍ និង ។

ការពន្យល់ ព្រឹត្តិការណ៍ផលគុណ កើតឡើងកាលណា ទាំង ទាំង កើតឡើងព្រមគ្នា។ ព្រឹត្តិការណ៍ផលបូក កើតឡើងកាលណា យ៉ាងតិចមួយ ក្នុងចំណោមពីរកើតឡើង។ ពាក្យ «ផលគុណ» និង «ផលបូក» នៅទីនេះមិនមានន័យថាគុណ ឬបូកលេខទេ តែជាឈ្មោះសម្រាប់ និង ។ ដូច្នេះ នៅពេលអានលំហាត់ ត្រូវបកប្រែពាក្យ «និង» ជា ហើយពាក្យ «ឬ» ជា ។

FORMULA

4.4 ប្រូបាបនៃព្រឹត្តិការណ៍

ប្រូបាប ៖ ប្រូបាបនៃព្រឹត្តិការណ៍មួយ ជាលេខដែលបានមកពីចែក [UNCLEAR: បំណែងចែក បានមកពីចែក the 4–5 letters after «ជាលេខដែល» are not resolvable] នៃចំនួនករណីស្រប និងចំនួនករណីអាច ។

ករណីស្រប
———— ————
ករណីអាច

ការពន្យល់ «ករណីស្រប» (favourable cases) គឺជាចំនួនលទ្ធផលដែលធ្វើឱ្យព្រឹត្តិការណ៍ កើតឡើង។ «ករណីអាច» (possible cases) គឺជាចំនួនលទ្ធផលទាំងអស់ក្នុងលំហសំណាក។ ដូច្នេះ ជាប្រភាគនៃលទ្ធផលដែលយើងចង់បាន ក្នុងចំណោមលទ្ធផលទាំងអស់។ លក្ខខណ្ឌសំខាន់៖ លទ្ធផលទាំងអស់ត្រូវមានឱកាសស្មើគ្នា (សមប្រូបាប)។ បើគ្រាប់ឡុកឡាក់មិនសមតុល្យ រូបមន្តនេះមិនអនុវត្តទេ។

FORMULA

4.5 សមប្រូបាប

សម្គាល់៖ បើការរើសយកធាតុនីមួយៗ ជាការប្រទីសរើសដោយចៃដន្យ នោះធាតុនីមួយៗមានឱកាសដូចគ្នាក្នុងការប្រទីសរើស ។ ដូចនេះ ប្រូបាបដែលយកបានធាតុនីមួយៗ ជា សមប្រូបាប ។

ការពន្យល់ ពាក្យ «សមប្រូបាប» មានន័យថា ប្រូបាបស្មើគ្នា។ បើថង់មួយមានឃី ១០ គ្រាប់ ហើយយើងចាប់មួយគ្រាប់ដោយចៃដន្យ នោះឃីនីមួយៗមានប្រូបាប ។ នេះជាហេតុផលដែលយើងអាចប្រើ ដោយគ្រាន់តែរាប់ចំនួនករណី ដោយមិនចាំបាច់គណនាប្រូបាបនីមួយៗ។ តែបើឃីមួយធំជាងគេ ឬធ្ងន់ជាងគេ នោះលក្ខខណ្ឌនេះដាច់ ហើយយើងមិនអាចប្រើវាបានទេ។

4.6 លក្ខណៈ៖ ផលបូកប្រូបាបស្មើ ១

លក្ខណៈនៃប្រូបាប ៖ បើ ជាព្រឹត្តិការណ៍កំណត់នៅលំហសំណាក នោះ:

ការពន្យល់ លក្ខណៈនេះមានន័យថា បើយើងបែងចែកលទ្ធផលទាំងអស់ជាក្រុមដែលមិនជាន់គ្នា នោះប្រូបាបរបស់ក្រុមទាំងនោះបូកគ្នាបាន ១ ពិតប្រាកដ។ ឧទាហរណ៍ បើបោះគ្រាប់ឡុកឡាក់មួយ ប្រូបាបនៃលេខ ១ ដល់ ៦ គឺ នីមួយៗ ហើយ ។ លក្ខណៈនេះជាមូលដ្ឋាននៃគន្លឹះ «» ព្រោះ ។

FORMULA

4.7 លក្ខណៈ៖ ព្រឹត្តិការណ៍មិនអាចកើតឡើង និង

➤ បើ ជាព្រឹត្តិការណ៍មិនអាចកើតឡើងបានឡើយ នោះ: ហើយ ។

➤ បើ ជាព្រឹត្តិការណ៍មួយនៃលំហសំណាក នោះ: ហើយ ។

ការពន្យល់ ព្រឹត្តិការណ៍មិនអាចកើតឡើង គឺជាសំណុំទទេ ដូច្នេះគ្មានករណីស្របទេ ហើយប្រូបាបរបស់វាស្មើ ០។ ឧទាហរណ៍ ក្នុងការបោះគ្រាប់ឡុកឡាក់មួយ ព្រឹត្តិការណ៍ «ចេញលេខ ៧» គឺ ហើយ ។ ចំណែកព្រឹត្តិការណ៍ណាក៏ដោយដែលជាសំណុំរង មិនអាចមានធាតុច្រើនជាងសំណុំមេ ដូច្នេះ ហើយប្រូបាបក៏មិនអាចលើសពី ១ ដែរ។

FORMULA

4.8 សម្គាល់៖ , និង

សម្គាល់៖

  • ប្រូបាបនៃលំហសំណាក គឺ 1:
  • ប្រូបាបនៃព្រឹត្តិការណ៍មិនអាចកើតឡើង 0:
  • ប្រូបាបយ៉ាងតិចនៃក្នុងលំហសំណាក ជាចំនួននៅក្នុងចន្លោះ មានន័យថា , ។
  • ប្រូបាបជាអនុគមន៍ ដែលកំណត់ពីលំហសំណាក ទៅចន្លោះ គឺ ។

ការពន្យល់ បួនចំណុចនេះសង្ខេបលក្ខណៈទាំងអស់នៃប្រូបាបក្នុងទម្រង់ខ្លីបំផុត។ ចំណុចទី១ និងទី២ ជាករណីពិសេសពីរ៖ «ច្បាស់» និង «មិនអាច»។ ចំណុចទី៣ ជាការបញ្ជាក់ថាប្រូបាបមិនចេញក្រៅចន្លោះ។ ចំណុចទី៤ គឺជាការមើលប្រូបាបជាអនុគមន៍ ដែលញ៉ាំព្រឹត្តិការណ៍មួយ ហើយផ្តល់ជាលេខ។ ការមើលបែបនេះជួយឱ្យយល់ពីមូលហេតុដែលយើងសរសេរ ជានិមិត្តសញ្ញាអនុគមន៍។

FORMULA

4.9 ប្រូបាបនៃព្រឹត្តិការណ៍សមាស

ប្រូបាបនៃព្រឹត្តិការណ៍សមាស ៖

  • ក្នុងវិញ្ញាសាហេតុការណ៍ ព្រូបាបនៃព្រឹត្តិការណ៍កើតក្រោយ ប្របូលទៅតាមព្រឹត្តិការណ៍កើតមុន ។

សម្គាល់៖

  • ប្រូបាបនៃព្រឹត្តិការណ៍ផលគុណ និង គឺ :

បើ និង មិនទាក់ទងគ្នា ។

បើ និង ទាក់ទងគ្នា ។

  • ប្រូបាបនៃព្រឹត្តិការណ៍ផលបូក និង គឺ :

បើ និង ចុះស្រុងគ្នា ។ [UNCLEAR: ចុះស្រុងគ្នា

បើ និង មិនចុះស្រុងគ្នា ។

  • ប្រូបាបនៃព្រឹត្តិការណ៍ផ្ទុយ គឺ :

ការពន្យល់ រូបមន្តទី១ ប្រើតែពេលព្រឹត្តិការណ៍ទាំងពីរឯករាជ្យ (មិនទាក់ទងគ្នា)។ រូបមន្តទី២ ជារូបមន្តទូទៅ ហើយវាត្រូវជាមួយរូបមន្តទី១ កាលណា ។ រូបមន្តទី៣ ជារូបមន្តផលបូកពេញលេញ៖ យើងត្រូវដក ព្រោះករណីដែលកើតឡើងទាំងពីរ ត្រូវបានរាប់ពីរដង (ម្តងក្នុង ម្តងក្នុង )។ បើព្រឹត្តិការណ៍ទាំងពីរមិនអាចកើតឡើងព្រមគ្នា នោះ ហើយរូបមន្តសាមញ្ញក្លាយជារូបមន្តទី៤។

FORMULA

4.10 ការគណនាប្រូបាបដោយប្រើចម្លាស់ និងបន្សំ

ការគណនាប្រូបាបដោយប្រើចម្លាស់ និងបន្សំ ៖

  • គេអាចគណនាប្រូបាបដោយប្រើចម្លាស់ និងបន្សំ ។
  • រូបមន្តបន្សំនៃ ធាតុយកពី ធាតុ គឺ :
  • ចម្លាស់ច្រំដែលនៃ ធាតុយកពី ធាតុ គឺ :
  • រូបមន្តចម្លាស់នៃ ធាតុយកពី ធាតុ គឺ :
  • រូបមន្តចម្លាស់នៃ ធាតុ :
  • រូបមន្តចម្លាស់រងនៃ ធាតុ : ។

ការពន្យល់ រូបមន្តទាំងនេះជាឧបករណ៍រាប់ មិនមែនជារូបមន្តប្រូបាបទេ។ យើងប្រើវាដើម្បីរក និង ក្នុង ។ ចំណុចត្រូវចាំ៖ មិនគិតលំដាប់ (ចាប់ព្រមគ្នា) ចំណែក គិតលំដាប់ (ចាប់ម្តងមួយ ឬដាក់ជាជួរ)។ ជាករណីចាប់ម្តងមួយដោយដាក់ចូលវិញ។ ឧទាហរណ៍ ហើយ ។

FORMULAn^{r}

4.11 ប្រូបាបមានលក្ខខណ្ឌ

ការគណនាប្រូបាបដោយប្រើចម្លាស់ និងបន្សំ (ចំណងជើងបោះពុម្ពដូចធាតុទី៧)

១. និយមន័យ

➤ បើ និង ជាព្រឹត្តិការណ៍ពីរក្នុងលំហសំណាកមួយដែល នោះប្រូបាបមានលក្ខខណ្ឌនៃព្រឹត្តិការណ៍ ដោយដឹងព្រឹត្តិការណ៍ គឺ:

➤ គេអាចគណនាបានដូច្នេះ , ។

➤ តាមរូបមន្តនេះ គេអាចទាញបានប្រូបាបនៃព្រឹត្តិការណ៍ផលគុណ និង គឺ:

ការពន្យល់ សញ្ញា អានថា «ប្រូបាបនៃ ដោយដឹង »។ វាមានន័យថា យើងដឹងរួចហើយថា កើតឡើង ហើយឥឡូវសួរថា តើ កើតឡើងដែរឬ? ដូច្នេះ លំហសំណាកបង្រួមមកត្រឹម ហើយយើងគណនាប្រូបាបនៅក្នុងលំហតូចនោះ។ បើរាប់ដោយករណី នោះ ដែលជាទម្រង់ងាយប្រើបំផុតក្នុងលំហាត់។ ចំណាំ៖ និង ជាទូទៅមិនស្មើគ្នាទេ។

FORMULA

4.12 ព្រឹត្តិការណ៍ឯករាជ្យ និងមិនឯករាជ្យ

ព្រឹត្តិការណ៍ឯករាជ្យ និងមិនឯករាជ្យ ៖ បើ និង ជាព្រឹត្តិការណ៍ពីរដែលមានប្រូបាបមិនសូន្យ៖

➤ គេថាព្រឹត្តិការណ៍ និងព្រឹត្តិការណ៍ មិនទាក់ទងគ្នា (ឬមិនអាស្រ័យគ្នា) កាលណាព្រឹត្តិការណ៍ទាំងពីរផ្ទៀងផ្ទាត់លក្ខខណ្ឌមួយ ក្នុងចំណោមលក្ខខណ្ឌទាំងបីគឺ:

១. ឬ

២. ឬ

៣. ។

➤ គេថាព្រឹត្តិការណ៍ និងព្រឹត្តិការណ៍ ទាក់ទងគ្នាកាលណា ។

ការពន្យល់ លក្ខខណ្ឌទាំងបីសមមូលគ្នា៖ បើមួយពិត នោះពីរទៀតក៏ពិតដែរ (ពេលប្រូបាបមិនសូន្យ)។ ដូច្នេះ ដើម្បីបញ្ជាក់ថាឯករាជ្យ គេគ្រាន់តែផ្ទៀងផ្ទាត់លក្ខខណ្ឌងាយបំផុត។ ក្នុងលំហាត់ ការចាប់ដោយដាក់ចូលវិញ តែងតែឱ្យឯករាជ្យ ហើយការចាប់មិនដាក់ចូលវិញ តែងតែឱ្យទាក់ទងគ្នា។

FORMULA

4.13 សម្គាល់៖ ឯករាជ្យមិនមែនមានន័យថាមិនចុះស្រុងគ្នា

❖ សម្គាល់: ព្រឹត្តិការណ៍ពីរមិនអាស្រ័យគ្នា មិនមែនមានន័យថា ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងពីរនោះ មិនចុះស្រុងគ្នាទេ ។

ការពន្យល់ នេះជាកំហុសញឹកញាប់បំផុតមួយ។ ព្រឹត្តិការណ៍ឯករាជ្យអាចកើតឡើងព្រមគ្នាបាន។ ឧទាហរណ៍ បោះគ្រាប់ឡុកឡាក់ពីរ៖ «គ្រាប់ទី១ ចេញ ៦» និង «គ្រាប់ទី២ ចេញ ៦» ជាឯករាជ្យ តែវាកើតឡើងព្រមគ្នាបាន គឺ ។ ផ្ទុយមកវិញ បើព្រឹត្តិការណ៍ពីរមិនអាចកើតឡើងព្រមគ្នា ហើយប្រូបាបមិនសូន្យ នោះវាទាក់ទងគ្នា ជានិច្ច។

4.14 រូបមន្តប្រូបាបសរុប

រូបមន្តប្រូបាបសរុប ៖

➤ រូបមន្តប្រូបាបសរុប:

ការពន្យល់ រូបមន្តនេះប្រើពេលព្រឹត្តិការណ៍ អាចកើតឡើងតាមផ្លូវជាច្រើន ដែលមិនជាន់គ្នា និងគ្របដណ្តប់គ្រប់ករណី។ យើងគណនាប្រូបាបតាមផ្លូវនីមួយៗ () រួចបូកចូលគ្នា។ ឧទាហរណ៍ បើទំនិញមួយមកពីម៉ាស៊ីនពីរ នោះ ។ នេះជាគំនិត «ចែកជាករណី រួចបូក»។

FORMULA

4.15 ទ្រឹស្តីបទបេយេស

➤ ទ្រឹស្តីបទ បេយេស:

ការពន្យល់ ទ្រឹស្តីបទនេះឆ្លើយសំណួរបញ្ច្រាស៖ យើងឃើញលទ្ធផល ហើយចង់ដឹងថា តើវាមកពីមូលហេតុ ណា? ភាគបែងគឺជារូបមន្តប្រូបាបសរុប ពោលគឺប្រូបាបសរុបនៃការឃើញ ។ ដូច្នេះ បេយេសគឺជាការបែងចែកប្រូបាប ទៅតាមផ្លូវនីមួយៗ។ ឧទាហរណ៍ គឺជាចំណែកនៃវត្ថុខូចដែលមកពីម៉ាស៊ីនទី១។

FORMULA

ឧទាហរណ៍ទី ១

ចំណោទ គេរើសសិស្សម្នាក់ឱ្យធ្វើជាប្រធានក្រុម ក្នុងចំណោមសិស្សស្រី 5 នាក់ និងសិស្សប្រុស 3 នាក់ ។ រកប្រូបាបដែលប្រធានក្រុមជាសិស្សស្រី និងរកប្រូបាបសិស្សប្រុសជាប្រធានក្រុម ។

ដោះស្រាយបន្ថែម

  1. ជំហានទី១ — កំណត់វិញ្ញាសា និងលទ្ធផល
    វិញ្ញាសាគឺ «រើសសិស្សម្នាក់ពីក្រុម»។ លទ្ធផលគឺសិស្សម្នាក់ៗ ដែលអាចជ្រើសបាន។ ដូច្នេះ


ហេតុអ្វី ការរាប់ត្រូវចាប់ផ្តើមពីលំហសំណាក ព្រោះគ្រប់ប្រូបាបក្នុងជំពូកនេះមានទម្រង់ ។ សិស្សស្រី ៥ នាក់ និងសិស្សប្រុស ៣ នាក់ មិនជាន់គ្នា ដូច្នេះយើងបូកចំនួនដោយផ្ទាល់។

  1. ជំហានទី២ — ពិនិត្យលក្ខខណ្ឌសមប្រូបាប
    ការរើសធ្វើដោយចៃដន្យ ដូច្នេះសិស្សម្នាក់ៗមានឱកាសដូចគ្នា គឺ ។
    ហេតុអ្វី បើលទ្ធផលមិនសមប្រូបាប យើងមិនអាចប្រើការរាប់ធម្មតាបានទេ ។ នៅទីនេះលក្ខខណ្ឌពេញលេញ។
  1. ជំហានទី៣ — រាប់ករណីស្របសម្រាប់សិស្សស្រី
    សិស្សស្រីមាន ៥ នាក់ ដូច្នេះ ហើយ


ហេតុអ្វី ករណីស្របគឺករណីដែលធ្វើឱ្យព្រឹត្តិការណ៍ «ប្រធានក្រុមជាសិស្សស្រី» កើតឡើង។ មានតែសិស្សស្រី ៥ នាក់ប៉ុណ្ណោះ។

  1. ជំហានទី៤ — ធ្វើដូចគ្នាសម្រាប់សិស្សប្រុស
    ដូច្នេះ


ហេតុអ្វី ដំណើរការដូចគ្នា គ្រាន់តែប្តូរព្រឹត្តិការណ៍ប៉ុណ្ណោះ។ លំហសំណាក មិនផ្លាស់ប្តូរទេ។

  1. ជំហានទី៥ — ពិនិត្យផលបូក
    ។
    ហេតុអ្វី ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងពីរគ្របដណ្តប់លទ្ធផលទាំងអស់ ហើយមិនជាន់គ្នា ដូច្នេះផលបូកត្រូវជា ១ ។ នេះជាការពិនិត្យចុងក្រោយដែលចាប់កំហុសបានភាគច្រើន។

ចម្លើយ និង ។

ឧទាហរណ៍ទី ២

ចំណោទ ក្នុងថង់មួយមានឃីក្រហម 4 និងឃីខៀវ 6 ។ គេចាប់យកឃី 2 ព្រមគ្នាដោយចៃដន្យ ។

ក. រកប្រូបាបដែលចាប់បានឃីក្រហមទាំង 2 ។

ខ. រកប្រូបាបដែលចាប់បានឃីខៀវទាំង 2 ។

គ. រកប្រូបាបដែលចាប់បានឃី 2 មានពណ៌ដូចគ្នា ។

ដោះស្រាយបន្ថែម

  1. ជំហានទី១ — រាប់ករណីអាច
    ឃីសរុប ហើយចាប់ ២ ព្រមគ្នា ដោយមិនគិតលំដាប់ ដូច្នេះ


ហេតុអ្វី ការចាប់ព្រមគ្នាមិនបែងចែកថា «មួយណាមុន» ទេ ដូច្នេះត្រូវប្រើបន្សំ មិនមែនចម្លាស់ ។ បើយើងប្រើ នោះករណីនីមួយៗត្រូវបានរាប់ពីរដង។

  1. ជំហានទី២ — ផ្នែក ក. / part ក.
    ក្រហមមាន ៤ គ្រាប់ ដូច្នេះ ហើយ


ហេតុអ្វី យើងរាប់ចំនួនវិធីជ្រើសឃីក្រហម ២ ពីឃីក្រហម ៤ ដោយបន្សំ ព្រោះឃីក្រហមទាំងអស់ដើរតួដូចគ្នា។

  1. ជំហានទី៣ — ផ្នែក ខ. / part ខ.
    ខៀវមាន ៦ គ្រាប់ ដូច្នេះ ហើយ


ហេតុអ្វី ដំណើរការដូចគ្នាបេះបិទ គ្រាន់តែប្តូរពណ៌។ ភាគបែង មិនផ្លាស់ប្តូរទេ ព្រោះលំហសំណាកដូចគ្នា។

  1. ជំហានទី៤ — ផ្នែក គ. / part គ.
    «ពណ៌ដូចគ្នា» មានន័យថា «ក្រហមទាំងពីរ ឬ ខៀវទាំងពីរ»។ ករណីទាំងពីរនេះមិនជាន់គ្នា ដូច្នេះយើងបូក


ហេតុអ្វី នេះជាការប្រើព្រឹត្តិការណ៍ផលបូក ជាមួយព្រឹត្តិការណ៍មិនចុះស្រុងគ្នា ដូច្នេះ ។

  1. ជំហានទី៥ — ពិនិត្យដោយវិធីទីពីរ
    ករណី «ពណ៌ខុសគ្នា» គឺ ដូច្នេះ ហើយ ត្រូវគ្នា។
    ហេតុអ្វី ប្រើ ជាការត្រួតពិនិត្យឯករាជ្យ។ បើលទ្ធផលពីរផ្លូវមិនត្រូវគ្នា នោះមានកំហុសការរាប់ហើយ។

ចម្លើយ

ក. ;

ខ. ;

គ. ។

ឧទាហរណ៍ទី ៣

ចំណោទ ក្នុងប្រអប់ មានសំបុត្រ 5 សន្លឹក ចុះលេខពី 1 ដល់ 5 ។ ប្រអប់ មានសំបុត្រ 3 សន្លឹក ចុះលេខពី 4 ដល់ 6 ។ គេចាប់យកសំបុត្រ 1 សន្លឹកចេញពីប្រអប់នីមួយៗដោយចៃដន្យ ។ រកប្រូបាបដែលសំបុត្រទាំង 2 :

ក. មានលេខដូចគ្នា

ខ. មានលេខខុសគ្នា

គ. មានផលបូកលេខជាចំនួនសេស ។

ដោះស្រាយបន្ថែម

  1. ជំហានទី១ — សរសេរលំហសំណាក
    យើងមាន និង ។ លទ្ធផលនីមួយៗជាគូ ដែល និង ។ ដោយគោលការណ៍គុណ


ហេតុអ្វី ការចាប់មួយសន្លឹកពីប្រអប់នីមួយៗមានពីរជំហានឯករាជ្យ ដូច្នេះចំនួនករណីគឺផលគុណ។ លំដាប់នៅទីនេះសំខាន់ ព្រោះសំបុត្រមួយមកពី និងមួយទៀតមកពី ដូច្នេះយើងមិនប្រើ ទេ។

  1. ជំហានទី២ — រាយករណីទាំង ១៥
    ក្នុងតារាង ជួរគឺលេខរបស់ ជួរឈរគឺលេខរបស់ ៖
456
1(1,4)(1,5)(1,6)
2(2,4)(2,5)(2,6)
3(3,4)(3,5)(3,6)
4(4,4)(4,5)(4,6)
5(5,4)(5,5)(5,6)


ហេតុអ្វី ការរាយបញ្ជីពេញលេញលុបបំបាត់ការទាយ ហើយធ្វើឱ្យការរាប់ករណីស្របក្លាយជាការមើលមើលឃើញ មិនមែនការគណនាវែង។

  1. ជំហានទី៣ — ផ្នែក ក. / part ក.
    លេខដូចគ្នាមានតែ និង ព្រោះលេខរួមមានតែ ៤ និង ៥៖


ហេតុអ្វី លេខ ១, ២, ៣ មានតែក្នុង ហើយលេខ ៦ មានតែក្នុង ដូច្នេះវាមិនអាចស្មើបានទេ។

  1. ជំហានទី៤ — ផ្នែក ខ. / part ខ.
    ករណីខុសគ្នាគឺករណីផ្ទុយនៃ ក. ដូច្នេះ


ហេតុអ្វី ប្រើ ជៀសវាងការរាប់ ១៣ ករណីម្តងមួយៗ។

  1. ជំហានទី៥ — ផ្នែក គ. / part គ.
    ផលបូកសេស កើតឡើងពេលមួយសេស និងមួយគូ។ ក្នុង លេខគូគឺ (២) និងលេខសេសគឺ (៣)។ ក្នុង លេខគូគឺ (២) និងលេខសេសគឺ (១)។ ដូច្នេះ


ហេតុអ្វី យើងប្រើគោលការណ៍គុណក្នុងករណីនីមួយៗ រួចបូកករណីទាំងពីរ ព្រោះវាមិនជាន់គ្នា។ ផលបូកសេសមិនអាចកើតឡើងពី សេស+សេស ឬ គូ+គូ បានទេ។

ចម្លើយ

ក. ;

ខ. ;

គ. ។ សង្កេតថា

ក. និង

ខ. បូកគ្នាបាន ១ ត្រូវតាម ។

ឧទាហរណ៍ទី ៤

ចំណោទ គេមានកាក់ 9 ដែលចុះតាមលេខរៀងពី 1 ដល់ 9 ។ គេរៀបកាក់នីមួយៗដាក់ទៅក្នុងការមួយដែលមាន 9 ក្រឡា ។

ក. តើគេអាចរៀបកាក់ទាំង 9 បានប៉ុន្មានរបៀប ?

ខ. រកប្រូបាបដែលកាក់លេខ 1 និងលេខ 2 នៅក្នុងជួរឈរទី 1 ។

ដោះស្រាយបន្ថែម

  1. ជំហានទី១ — ផ្នែក ក. ចំនួនរបៀប / part ក, the number of arrangements.
    កាក់ ៩ ត្រូវដាក់ក្នុងក្រឡា ៩ ដោយក្រឡាមួយផ្ទុកកាក់មួយ។ កាក់ទី១ មាន ៩ ជម្រើស កាក់ទី២ មាន ៨ ... ដូច្នេះ


ហេតុអ្វី នេះជាចម្លាស់នៃធាតុទាំង ៩ (លំដាប់សំខាន់) ដូច្នេះត្រូវប្រើ មិនមែន ទេ ។

  1. ជំហានទី២ — ផ្នែក ខ. ជ្រើសក្រឡាសម្រាប់កាក់ ១ និង ២
    ជួរឈរទី ១ មានក្រឡា ៣។ កាក់លេខ ១ មាន ៣ ជម្រើស រួចកាក់លេខ ២ មាន ២ ជម្រើសទៀត ដូច្នេះ របៀប។
    ហេតុអ្វី កាក់ទាំងពីរមានលេខខុសគ្នា ដូច្នេះការប្តូរក្រឡារបស់វាបង្កើតរបៀបថ្មី។ នេះជាចម្លាស់ ។
  1. ជំហានទី៣ — ដាក់កាក់ ៧ ទៀត
    ក្រឡាទំនេរមាន ៧ ហើយកាក់នៅសល់ ៧ ដូច្នេះមាន របៀប។
    ហេតុអ្វី ការជ្រើសក្រឡាសម្រាប់កាក់ ១ និង ២ រួចហើយ ការរៀបកាក់នៅសល់គឺការរៀបពេញលេញលើក្រឡាដែលនៅសល់។
  1. ជំហានទី៤ — គណនាប្រូបាប
    ករណីស្របគឺ ដូច្នេះ


ហេតុអ្វី យើងសម្រួល ចេញពីភាគយក និងភាគបែង ព្រោះ ។ ការសម្រួលនេះជៀសវាងការគណនាលេខធំ ហើយកាត់បន្ថយកំហុស។

  1. ជំហានទី៥ — ពិនិត្យដោយសុីរិទ្ធ
    ប្រូបាបដែលកាក់លេខ ១ នៅជួរឈរទី ១ គឺ ។ បើដឹងរួចថាកាក់លេខ ១ នៅទីនោះ នោះកាក់លេខ ២ មានក្រឡាទំនេរ ២ ក្នុងចំណោម ៨ ដែលនៅក្នុងជួរឈរទី១ ដូច្នេះ ត្រូវគ្នា។
    ហេតុអ្វី នេះជាការគុណប្រូបាបតាមលំដាប់ (conditional probability) ដែលផ្តល់លទ្ធផលដូចគ្នា តែខ្លីជាង។

ចម្លើយ

ក. របៀប;

ខ. ។

StemC!oud
0%