វិញ្ញាសាប្រឡងបាក់ឌុប ២០១៥

ស្រមៃមើលការរត់ប្រណាំង ៦០ នាទី ។ អ្នកមិនអាចរត់ពេញកម្លាំងពីដើមដល់ចប់បានទេ ៖ ត្រូវដឹងថាផ្នែកណាខ្លី ផ្នែកណាវែង ហើយផ្នែកណាយកពិន្ទុងាយ ។ វិញ្ញាសារូបវិទ្យាប្រឡងបាក់ឌុបក៏ដូចគ្នា ។

វិញ្ញាសាមួយសន្លឹកមាន ៦ ផ្នែក ដែលដាក់លេខជាលេខរ៉ូម៉ាំង I ដល់ VI ។ ពិន្ទុសរុប ៧៥ ហើយរយៈពេល ៦០ នាទី ។ ផ្នែកទី I ជាសំណួរខ្លី (និយមន័យ ឬពន្យល់) ដែលមិនត្រូវការគណនា ។ ចាប់ពីផ្នែកទី II ទៅ ជាលំហាត់គណនា ហើយលំហាត់កាន់តែធំ ពិន្ទុកាន់តែច្រើន ។

ចំណាំ៖ វិញ្ញាសាទាំង ១១ ក្នុងសៀវភៅនេះមានពិន្ទុដូចគ្នា ៖ I=៥ , II=៦ , III=៨ , IV=១២ , V=២០ , VI=២២ ។ ដូច្នេះអ្នកអាចប្រៀបធៀបពិន្ទុរបស់ខ្លួនរវាងវិញ្ញាសាបាន ។

មិនត្រូវធ្វើតាមលំដាប់ I ដល់ VI ដោយងងឹតងងុលទេ ។ ធ្វើផ្នែកដែលអ្នកខ្លាំងមុន ដើម្បីធានាពិន្ទុ រួចទើបបែរទៅផ្នែកដែលអ្នកខ្សោយ ។ លំដាប់ដែលខ្ញុំណែនាំ ៖

១. ផ្នែក I (៥ ពិន្ទុ , ៣ នាទី) ។ សរសេរនិយមន័យ ឬពន្យល់ឲ្យខ្លី ។ បើចាំមិនបាន កុំចំណាយពេលច្រើន — ទុកចន្លោះ ហើយត្រឡប់មកវិញ ។

២. ផ្នែក II និង III (៦+៨ ពិន្ទុ , ១២ នាទី) ។ លំហាត់ខ្លី ៖ រូបមន្តមួយ ជំនួសតម្លៃម្តង ចម្លើយមួយ ។

៣. ផ្នែក V (២០ ពិន្ទុ , ១៥ នាទី) ។ ជាធម្មតាជាលំហាត់ដែលអ្នកធ្លាប់ឃើញញឹកញាប់ (ម៉ាស៊ីនកម្តៅ សូលេណូអុីត RLC) ។ ធ្វើវាមុនផ្នែក VI ព្រោះវាខ្លីជាង ។

៤. ផ្នែក VI (២២ ពិន្ទុ , ១៥ នាទី) ។ លំហាត់វែងបំផុត តែជាញឹកញាប់មានសំណួររងដែលយកពិន្ទុបានមួយៗ ។ សរសេររាល់សំណួររង ទោះសង្ស័យក៏ដោយ ។

៥. ផ្នែក IV (១២ ពិន្ទុ , ១២ នាទី) ។ ជាញឹកញាប់ជាលំហាត់ដែលត្រូវការគំនិតបន្តិច (វដ្ត P-V , រលកជញ្ជ្រុំ , ត្រង់ស្វូ) ។

៦. ត្រឡប់ទៅផ្នែក I ដែលទុកចន្លោះ រួចពិនិត្យឯកតា ៣ នាទីចុងក្រោយ ។

ពិន្ទុមួយគឺស្មើនឹងប្រហែល ០,៨ នាទី ។ ដូច្នេះសំណួរ ២ ពិន្ទុ មិនត្រូវចំណាយពេលលើស ២ នាទីឡើយ ។

១. បិទសៀវភៅ បិទក្រដាសរូបមន្ត ហើយកំណត់ម៉ោង ៦០ នាទី ។ ធ្វើវិញ្ញាសាមួយក្នុងមួយថ្ងៃ ។

២. សរសេរចម្លើយដូចពេលប្រឡង ៖ ដាក់ឈ្មោះផ្នែក សរសេររូបមន្ត ជំនួសតម្លៃ រួចដាក់ឯកតា ។

៣. ពេលអស់ម៉ោង ឈប់ភ្លាម ។ បន្ទាប់មកពិនិត្យខ្លួនឯងតាមផ្នែក ៤ (តារាងរូបមន្ត) និងផ្នែក ៨ (កំហុសញឹកញាប់) ។

៤. កត់ត្រាពិន្ទុរបស់អ្នកក្នុងតារាង ។ វិញ្ញាសាណាដែលពិន្ទុទាប សូមត្រឡប់ទៅមេរៀននោះវិញ ។

៥. ធ្វើវិញ្ញាសាដដែលម្តងទៀតបន្ទាប់ពីមួយសប្តាហ៍ ។ លើកទីពីរ អ្នកគួរបានពិន្ទុខ្ពស់ជាង ។

តារាងខាងក្រោមបង្ហាញថាផ្នែកនីមួយៗនៃវិញ្ញាសាទាំង ១១ សាកល្បងប្រធានបទអ្វី ។ ប្រើវាដើម្បីរកលំហាត់ហាត់តាមចំណុចខ្សោយ ៖ ឧទាហរណ៍ បើអ្នកខ្សោយត្រង់ស្វូ សូមធ្វើតែផ្នែក V នៃវិញ្ញាសាទី ១ , ២ និងផ្នែក VI នៃវិញ្ញាសាទី ១១ ។

ផ្នែកនេះមានពីរកម្រិត ៖ (ក) សមីការដែលសៀវភៅបោះពុម្ពដាក់ក្នុងវិញ្ញាសា ដែលអ្នកត្រូវអានឲ្យច្បាស់មុននឹងគណនា និង (ខ) រូបមន្តដែលអ្នកត្រូវចងចាំដោយខ្លួនឯង ។ រាល់តួអក្សរមានឈ្មោះ និងឯកតា SI ។

រូបមន្ត៖ អាំងតង់ស៊ីតេចរន្តខណៈ (វិញ្ញាសាទី ១)

$$i=25\sin \left(628t+\frac{\pi }{6}\right)$$

- $i$ ៖ អាំងតង់ស៊ីតេចរន្តខណៈ (ឯកតា៖ A)

- $t$ ៖ ពេល (ឯកតា៖ s)

- $25$ ៖ អាំងតង់ស៊ីតេអតិបរមា $I_{max}$ (ឯកតា៖ A) ។ ដូច្នេះ $I=\frac{25}{\sqrt{2}}=17.7$ A ។

- $628$ ៖ ពុលសាស្ត្រ $\omega =2\pi f$ (ឯកតា៖ rad/s) ។ ដូច្នេះ $f=\frac{628}{2\pi }\approx 100$ Hz ។

- $\frac{\pi }{6}$ ៖ ដាសដើម $\phi$ (ឯកតា៖ rad)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលសួររក $I$ , $i$ នៅខណៈ $t$ ណាមួយ ឬរកកម្តៅក្នុងរេស៊ីស្តង់ ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $t=\frac{1}{628}\left(\arcsin \frac{i}{25}-\frac{\pi }{6}\right)$, $i_{max}=25$ A, $\omega =628$ rad/s

រូបមន្ត៖ តង់ស្យុងឆ្លាស់ (វិញ្ញាសាទី ៣)

$$V=V\sqrt{2}\sin \omega t(V)$$

- $V$ ៖ តង់ស្យុងខណៈ (ឯកតា៖ V) ។ នៅក្នុងវិញ្ញាសានេះ តួអក្សរ $V$ ត្រូវបានប្រើទាំងជាតម្លៃប្រសិទ្ធិ និងជាតម្លៃខណៈ — សូមអានតាមបរិបទ ។

- $V\sqrt{2}$ ៖ តង់ស្យុងអតិបរមា $V_{max}$ (ឯកតា៖ V)

- $\omega$ ៖ ពុលសាស្ត្រ (ឯកតា៖ rad/s)

- $t$ ៖ ពេល (ឯកតា៖ s)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលសួររក $\omega$ ដើម្បីឲ្យសៀគ្វីមានរ៉េសូណង់ (តង់ស្យុង និងចរន្តស្របដាសគ្នា) ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $V_{max}=V\sqrt{2}=311$ V, $\omega =2\pi f$, $T=\frac{1}{f}$

រូបមន្ត៖ លំយោលស៊ីនុសពីរ (វិញ្ញាសាទី ៤)

$$y_1=2\sin \left(2\pi t-\frac{\pi }{6}\right)(\mathrm{cm})\text{និង}{y}_2=3\sin \left(2\pi t+\frac{\pi }{2}\right)(\mathrm{cm})$$

- $y_1,y_2$ ៖ អេឡុងកាស្យុង (ឯកតា៖ cm)

- $2$ , $3$ ៖ អំព្លីទុត $A_1$ , $A_2$ (ឯកតា៖ cm)

- $2\pi$ ៖ ពុលសាស្ត្រ $\omega$ (ឯកតា៖ rad/s) ។ ដូច្នេះ $T=\frac{2\pi }{\omega }=1$ s ។

- $t$ ៖ ពេល (ឯកតា៖ s)

- $-\frac{\pi }{6}$ , $+\frac{\pi }{2}$ ៖ ដាសដើម ${\phi }_1$ , ${\phi }_2$ (ឯកតា៖ rad)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវបូកលំយោលពីរដែលមានប្រេកង់ដូចគ្នា ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $T=\frac{2\pi }{\omega }=1$ s, $A_i=\frac{y_i}{\sin (\omega t+{\phi }_i)}$

រូបមន្ត៖ តង់ស្យុងចេញពីប្រភព (វិញ្ញាសាទី ៥)

$$V(t)=(200\mathrm{V})\sin \omega t$$

- $V(t)$ ៖ តង់ស្យុងខណៈ (ឯកតា៖ V)

- $200\mathrm{V}$ ៖ តង់ស្យុងអតិបរមា $V_{max}$ (ឯកតា៖ V) ។ ដូច្នេះ $V=\frac{200}{\sqrt{2}}=141$ V ។

- $\omega$ ៖ ពុលសាស្ត្រ (ឯកតា៖ rad/s)

- $t$ ៖ ពេល (ឯកតា៖ s)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវរកតម្លៃប្រសិទ្ធិនៃចរន្តពីតង់ស្យុងអតិបរមា ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $V_{max}=200$ V, $V=\frac{200}{\sqrt{2}}=141$ V, $I=\frac{V}{R}$

រូបមន្ត៖ តង់ស្យុងឆ្លាស់មានដាសដើម (វិញ្ញាសាទី ៦)

$$V=200\sqrt{2}\sin \left(100\pi t+\frac{\pi }{4}\right)$$

- $V$ ៖ តង់ស្យុងខណៈ (ឯកតា៖ V) ; តម្លៃប្រសិទ្ធិ $U=\frac{200\sqrt{2}}{\sqrt{2}}=200$ V

- $200\sqrt{2}$ ៖ តង់ស្យុងអតិបរមា $V_{max}$ (ឯកតា៖ V)

- $100\pi$ ៖ ពុលសាស្ត្រ $\omega$ (ឯកតា៖ rad/s) ។ ដូច្នេះ $f=50$ Hz ។

- $t$ ៖ ពេល (ឯកតា៖ s)

- $\frac{\pi }{4}$ ៖ ដាសដើម $\phi$ (ឯកតា៖ rad)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវសរសេរកន្សោមចរន្តឆ្លងកាត់ $R$ , $L$ ឬ $C$ ដាច់ដោយឡែក ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $U=200$ V, $\omega =100\pi$ rad/s, $f=50$ Hz, $T=0.02$ s

រូបមន្ត៖ រលកពីរដាលផ្ទុយទិស (វិញ្ញាសាទី ៩)

$$y_1=4.0\sin (3.0x-2.0t)\text{និង}{y}_2=4.0\sin (3.0x+2.0t)$$

- $y_1,y_2$ ៖ អេឡុងកាស្យុង (ឯកតា៖ cm)

- $4.0$ ៖ អំព្លីទុត $a$ (ឯកតា៖ cm)

- $3.0$ ៖ ចំនួនរលក $K=\frac{2\pi }{\lambda }$ (ឯកតា៖ rad/cm)

- $2.0$ ៖ ពុលសាស្ត្រ $\omega$ (ឯកតា៖ rad/s)

- $x$ ៖ តួតំណាំង (ឯកតា៖ cm) ; $t$ ៖ ពេល (ឯកតា៖ s)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវរករលកជញ្ជ្រុំ ៖ ថ្នាំង ពោះ និងអំព្លីទុតអតិបរមា ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $\lambda =\frac{2\pi }{K}=2.1$ cm, $T=\frac{2\pi }{\omega }=3.1$ s, $v=\frac{\omega }{K}$

រូបមន្ត៖ កម្លាំងម៉ាញេទិច (កម្លាំងឡូរ៉ង់)

$$F_m=|q|vB\sin \theta$$

- $F_m$ ៖ កម្លាំងម៉ាញេទិច (ឯកតា៖ N)

- $q$ ៖ បន្ទុកអគ្គិសនី (ឯកតា៖ C) ; ប្រូតុង $q=1.6\times 10^{-19}$ C , អេឡិចត្រុង $q=-1.6\times 10^{-19}$ C

- $v$ ៖ ល្បឿន (ឯកតា៖ m/s)

- $B$ ៖ អាំងឌុចស្យុងម៉ាញេទិច (ឯកតា៖ T)

- $\theta$ ៖ មុំរវាង $\vec{v}$ និង $\vec{B}$ (ឯកតា៖ ° ឬ rad)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលបន្ទុកចល័តចូលក្នុងដែនម៉ាញេទិច ។ បើ $\vec{v}\perp \vec{B}$ នោះ $\sin \theta =1$ ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $q=\frac{F_m}{vB\sin \theta }$, $B=\frac{F_m}{|q|v\sin \theta }$, $v=\frac{F_m}{|q|B\sin \theta }$

- កុំច្រឡំ៖ រូបមន្តនេះសម្រាប់បន្ទុកចល័ត ។ ខ្សែចម្លងមានចរន្តប្រើ $F=BIL\sin \theta$ ។

រូបមន្ត៖ ចលនារង្វង់ក្នុងដែនម៉ាញេទិច

$$R=\frac{mv}{|q|B}T=\frac{2\pi m}{|q|B}$$

- $R$ ៖ កាំគន្លង (ឯកតា៖ m)

- $T$ ៖ ខួប (ឯកតា៖ s) ; ពេលកន្លះជុំ = $\frac{T}{2}$

- $m$ ៖ ម៉ាស់ភាគល្អិត (ឯកតា៖ kg) ; ប្រូតុង $1.67\times 10^{-27}$ kg , អេឡិចត្រុង $9.1\times 10^{-31}$ kg

- $v$ ៖ ល្បឿន (ឯកតា៖ m/s) ; $|q|$ ៖ តម្លៃដាច់ខាតបន្ទុក (ឯកតា៖ C) ; $B$ ៖ អាំងឌុចស្យុងម៉ាញេទិច (ឯកតា៖ T)

- ប្រើពេលណា៖ ពេល $\vec{v}\perp \vec{B}$ ដូច្នេះគន្លងជារង្វង់ ។ $T$ មិនអាស្រ័យលើ $v$ ទេ ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $v=\frac{|q|BR}{m}$, $B=\frac{mv}{|q|R}$, $m=\frac{|q|BR}{v}$

- កុំច្រឡំ៖ $R$ ធំឡើងពេល $v$ ធំ តែ $T$ មិនប្រែប្រួលតាម $v$ ។

រូបមន្ត៖ កម្មន្តរបស់ដែនអគ្គិសនី

$$|q|U=\frac{1}{2}m{v}^{2}v=\sqrt{\frac{2|q|U}{m}}$$

- $U$ ៖ ផលសងប៉ូតង់ស្យែល (ឯកតា៖ V)

- $|q|$ ៖ បន្ទុក (ឯកតា៖ C) ; $m$ ៖ ម៉ាស់ (ឯកតា៖ kg) ; $v$ ៖ ល្បឿន (ឯកតា៖ m/s)

- បំប្លែងជា eV ៖ $E(\mathrm{eV})=\frac{E(\mathrm{J})}{1.6\times 10^{-19}}$ ; $1$ eV $=1.6\times 10^{-19}$ J

- ប្រើពេលណា៖ ពេលអេឡិចត្រុង ឬប្រូតុងត្រូវបង្កើនល្បឿនដោយតង់ស្យុង $U$ មុនចូលដែនម៉ាញេទិច (វិញ្ញាសាទី ៨ ផ្នែក VI) ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $v=\sqrt{\frac{2|q|U}{m}}$, $U=\frac{m{v}^2}{2|q|}$, $m=\frac{2|q|U}{v^2}$

រូបមន្ត៖ កម្លាំងអេឡិចត្រូម៉ាញេទិចលើខ្សែ

$$F=BIL\sin \theta$$

- $F$ ៖ កម្លាំង (ឯកតា៖ N)

- $B$ ៖ អាំងឌុចស្យុងម៉ាញេទិច (ឯកតា៖ T)

- $I$ ៖ អាំងតង់ស៊ីតេចរន្ត (ឯកតា៖ A)

- $L$ ៖ ប្រវែងខ្សែក្នុងដែន (ឯកតា៖ m)

- $\theta$ ៖ មុំរវាងខ្សែ និង $\vec{B}$ (ឯកតា៖ ° ឬ rad)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលខ្សែត្រង់មានចរន្តនៅក្នុងដែនម៉ាញេទិច ។ បើខ្សែ $\perp \vec{B}$ នោះ $\sin \theta =1$ ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $B=\frac{F}{IL\sin \theta }$, $I=\frac{F}{BL\sin \theta }$, $L=\frac{F}{BI\sin \theta }$

- កុំច្រឡំ៖ នៅទីនេះ $L$ ជាប្រវែងខ្សែ មិនមែនអាំងឌុចតង់ទេ ។

រូបមន្ត៖ កម្លាំងរវាងខ្សែស្របពីរ

$$F=\frac{{\mu }_0{I}_1{I}_{2}L}{2\pi a}$$

- $F$ ៖ កម្លាំងទាញ ឬរុញ (ឯកតា៖ N)

- ${\mu }_0$ ៖ ភាពជ្រាបម៉ាញេទិចនៃសុញ្ញកាស $=4\pi \times 10^{-7}$ (ឯកតា៖ T·m/A)

- $I_1,I_2$ ៖ ចរន្តក្នុងខ្សែទី ១ និងទី ២ (ឯកតា៖ A)

- $L$ ៖ ប្រវែងខ្សែ (ឯកតា៖ m) ; $a$ ៖ ចម្ងាយរវាងខ្សែ (ឯកតា៖ m)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលខ្សែពីរស្របគ្នាក្នុងខ្យល់ ។ ចរន្ត ស្របទិស ៖ ទាញគ្នា ។ ចរន្ត ផ្ទុយទិស ៖ រុញគ្នា ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $a=\frac{{\mu }_0{I}_1{I}_{2}L}{2\pi F}$, $I_2=\frac{2\pi aF}{{\mu }_0{I}_{1}L}$, $L=\frac{2\pi aF}{{\mu }_0{I}_1{I}_2}$

រូបមន្ត៖ ដែនម៉ាញេទិចជុំវិញខ្សែត្រង់

$$B=\frac{{\mu }_{0}I}{2\pi r}B=\frac{{\mu }_0{\mu }_{r}I}{2\pi r}$$

- $B$ ៖ អាំងឌុចស្យុងម៉ាញេទិច (ឯកតា៖ T)

- ${\mu }_0$ ៖ $4\pi \times 10^{-7}$ (ឯកតា៖ T·m/A) ; ${\mu }_r$ ៖ ភាពជ្រាបម៉ាញេទិចធៀប (គ្មានឯកតា)

- $I$ ៖ អាំងតង់ស៊ីតេចរន្ត (ឯកតា៖ A)

- $r$ ៖ ចម្ងាយពីខ្សែដល់ចំណុច (ឯកតា៖ m)

- ប្រើពេលណា៖ ខ្សែត្រង់វែងអនន្ត ។ បើស្ថិតក្នុងមជ្ឈដ្ឋានមាន ${\mu }_r$ សូមគុណនឹង ${\mu }_r$ (វិញ្ញាសាទី ២ ផ្នែក VI សំណួរ ៣) ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $r=\frac{{\mu }_{0}I}{2\pi B}$, $I=\frac{2\pi rB}{{\mu }_0}$, ${\mu }_r=\frac{2\pi rB}{{\mu }_{0}I}$

រូបមន្ត៖ ដែនម៉ាញេទិចត្រង់ផ្ចិតសូលេណូអុីត

$$B={\mu }_{0}nI=\frac{{\mu }_{0}NI}{L}n=\frac{N}{L}$$

- $B$ ៖ អាំងឌុចស្យុងម៉ាញេទិច (ឯកតា៖ T)

- $n$ ៖ ចំនួនស្ពឺក្នុង ១ ម៉ែត្រ (ឯកតា៖ ស្ពឺ/m)

- $N$ ៖ ចំនួនស្ពឺសរុប (គ្មានឯកតា) ; $L$ ៖ ប្រវែងសូលេណូអុីត (ឯកតា៖ m)

- $I$ ៖ អាំងតង់ស៊ីតេចរន្ត (ឯកតា៖ A) ; ${\mu }_0=4\pi \times 10^{-7}$ T·m/A

- ប្រើពេលណា៖ សូលេណូអុីតវែងជាងអង្កត់ផ្ចិតរបស់វា ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $n=\frac{B}{{\mu }_{0}I}$, $I=\frac{B}{{\mu }_{0}n}$, $N=\frac{BL}{{\mu }_{0}I}$

- កុំច្រឡំ៖ $n$ ជាចំនួនស្ពឺក្នុង ១ m ។ បើគេឲ្យ $N$ ត្រូវចែកនឹង $L$ សិន ។

រូបមន្ត៖ ក្សូម៉ាញេទិចឆ្លងកាត់បូប៊ីន

$$\Phi =NBS\cos \alpha$$

- $\Phi$ ៖ ក្សូម៉ាញេទិច (ឯកតា៖ Wb, វេប៊ែ)

- $N$ ៖ ចំនួនស្ពឺ (គ្មានឯកតា) ; $B$ ៖ អាំងឌុចស្យុងម៉ាញេទិច (ឯកតា៖ T)

- $S$ ៖ ផ្ទៃមុខកាត់នៃស្ពឺមួយ (ឯកតា៖ m²)

- $\alpha$ ៖ មុំរវាង $\vec{B}$ និង ខ្សែកែង នឹងប្លង់ស្ពឺ (ឯកតា៖ ° ឬ rad)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវរកក្សូឆ្លងកាត់បូប៊ីន ។ បើប្លង់ស្ពឺកែងនឹង $\vec{B}$ នោះ $\alpha =0$ ហើយ $\Phi =NBS$ ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $B=\frac{\Phi }{NS\cos \alpha }$, $S=\frac{\Phi }{NB\cos \alpha }$, $\cos \alpha =\frac{\Phi }{NBS}$

- កុំច្រឡំ៖ $\alpha$ វាស់ពី ខ្សែកែង នឹងប្លង់ស្ពឺ មិនមែនពីប្លង់ស្ពឺទេ ។ បើគេឲ្យមុំ ៦០° ជាមួយប្លង់ នោះ $\alpha =30°$ ។

រូបមន្ត៖ កម្លាំងអគ្គិសនីចលករអាំងវិញ

$$e=N\left|\frac{\Delta \Phi }{\Delta t}\right|e=\frac{NBS}{\Delta t}(\text{បូប៊ីនចេញពីដែនទាំងស្រុង})$$

- $e$ ៖ កម្លាំងអគ្គិសនីចលករ (ឯកតា៖ V)

- $N$ ៖ ចំនួនស្ពឺ ; $\Delta \Phi$ ៖ បម្រែបម្រួលក្សូ (ឯកតា៖ Wb)

- $\Delta t$ ៖ រយៈពេលប្រែប្រួល (ឯកតា៖ s) ; $B$ ៖ អាំងឌុចស្យុង (ឯកតា៖ T) ; $S$ ៖ ផ្ទៃ (ឯកតា៖ m²)

- ទិសចរន្តអាំងវិញ ៖ តាមច្បាប់ឡេន ៖ ចរន្តអាំងវិញបង្កើតដែនម៉ាញេទិច ប្រឆាំង នឹងបម្រែបម្រួលក្សូដែលបង្កើតវា ។

- ប្រើពេលណា៖ ពេលក្សូប្រែប្រួល ៖ សូមផ្លាស់ទី បូប៊ីនវិល ឬចរន្តប្រែប្រួល ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $\Delta \Phi =\frac{e\Delta t}{N}$, $N=\frac{e\Delta t}{\Delta \Phi }$, $\Delta t=\frac{N\Delta \Phi }{e}$