សៀគ្វីចរន្តឆ្លាស់ (សៀវភៅលំហាត់)

ស្រមៃមើលទឹកក្នុងបំពង់មួយ ដែលគេរុញទៅមុខ ហើយទាញថយក្រោយវិញជាប់ៗគ្នា ។ ទឹកមិនដើរទៅមុខឆ្ងាយទេ តែវាកម្រើកទៅមុខ ថយក្រោយ ទៅមុខ ថយក្រោយ ។ អេឡិចត្រុងក្នុងខ្សែចរន្តឆ្លាស់ក៏ដូចគ្នា ៖ ពួកវាយោលទៅមុខថយក្រោយ ។ ចរន្តប្តូរទិសពីរដងក្នុងមួយខួប ។

ដោយសារចរន្តប្តូរទិសជាប់ៗ គេសរសេរវាជាអនុគមន៍ស៊ីនុយ ៖

$$i=I_m\sin (\omega t+\varphi )$$

• $I_m$ ជាអាំងតង់ស៊ីតេអតិបរមា (កម្ពស់រលក) ។
• $\omega$ ជាប្រេកង់មុំ គឺល្បឿនដែលដំណាក់កាលកើនឡើង ។
• $\varphi$ ជាដំណាក់កាលដើម គឺកន្លែងដែលរលកចាប់ផ្តើមនៅ $t=0$ ។

ចរន្តឆ្លាស់មានតម្លៃប្រែប្រួលជាប់ៗ ដូច្នេះគេមិនអាចនិយាយថា "ចរន្តស្មើប៉ុន្មាន" បានឡើយ ។ ដើម្បីឲ្យមានតម្លៃមួយសម្រាប់គណនា គេប្រើតម្លៃមួយដែលធ្វើឲ្យក្តៅស្មើនឹងចរន្តជាប់ ។ នេះជាតម្លៃប្រសិទ្ធ ។

ឧទាហរណ៍ ៖ ចរន្តឆ្លាស់មួយមានតម្លៃប្រសិទ្ធ $2$ A មានន័យថា វាធ្វើឲ្យរេស៊ីស្តង់ក្តៅស្មើនឹងចរន្តជាប់ $2$ A ដែរ ។ តម្លៃប្រសិទ្ធតូចជាងតម្លៃអតិបរមា $\sqrt{2}$ ដង ៖

$$I=\frac{I_m}{\sqrt{2}}V=\frac{V_m}{\sqrt{2}}$$

ម៉ាស៊ីនវាស់ក្នុងផ្ទះ (វ៉ុលម៉ែត្រ អាំប៉ែរម៉ែត្រ) អានតម្លៃប្រសិទ្ធ ។ ដូច្នេះ "ភ្លើង ២២០ វ៉ុល" គឺ ២២០ វ៉ុលប្រសិទ្ធ ។

រេស៊ីស្តង់ប្រឆាំងចរន្តដូចគ្នាទាំងចរន្តជាប់ និងចរន្តឆ្លាស់ ។ តែកុងដង់សាទ័រ និងប៊ូប៊ីនប្រឆាំងខុសគ្នាទៅតាមប្រេកង់ ។ ការប្រឆាំងនោះហៅថា រេអាកតង់ ។

• កុងដង់សាទ័រ ៖ បើប្រេកង់ខ្ពស់ វាបញ្ចេញបន្ទុកញឹកញាប់ ដូច្នេះវាប្រឆាំងតិច ($Z_C=\frac{1}{C\omega }$) ។ ចរន្តជាប់ ($\omega =0$) មិនអាចឆ្លងកាត់បានឡើយ ។
• ប៊ូប៊ីន ៖ បើប្រេកង់ខ្ពស់ ចរន្តប្រែប្រួលលឿន ដូច្នេះដែនម៉ាញេទិចប្រឆាំងខ្លាំង ($Z_L=L\omega$) ។ ចរន្តជាប់ឆ្លងកាត់បានស្រួល ។
• រេស៊ីស្តង់ ៖ មិនខ្វល់ប្រេកង់ទេ ($Z_R=R$) ។

នៅក្នុងសៀគ្វីពិត គេមានទាំងរេស៊ីស្តង់ ប៊ូប៊ីន និងកុងដង់សាទ័រ ។ ការប្រឆាំងសរុបហៅថា អាំប៉េដង់ $Z$ ។ វាមិនមែនជាផលបូកធម្មតាទេ ព្រោះតង់ស្យុងលើប៊ូប៊ីន និងលើកុងដង់មានដំណាក់កាលផ្ទុយគ្នា ។ ដូច្នេះគេដកវាចេញពីគ្នា ហើយបូកជាមួយរេស៊ីស្តង់ដោយប្រើពីតាករ ។

ពេលណាឥទ្ធិពលប៊ូប៊ីន និងកុងដង់លប់គ្នាស្មើ ($Z_L=Z_C$) អាំប៉េដង់តូចបំផុត ($Z=R$) ហើយចរន្តធំបំផុត ។ នោះហៅថា រស្វូណង់ ។

ស្រមៃខ្សែក្រវាត់មួយរត់លើរ៉កពីរ ៖ រ៉កតូចមួយ និងរ៉កធំមួយ ។ ខ្សែក្រវាត់មានល្បឿនដូចគ្នា តែរ៉កធំវិលយឺត ។ ត្រង់ស្វូមានប៊ូប៊ីនពីររុំលើស្នូលដែកតែមួយ ។ "ខ្សែក្រវាត់" គឺហូរចម៉ាញេទិច ។ ប៊ូប៊ីនណាមានស្ពឺច្រើន ប៊ូប៊ីននោះទទួលតង់ស្យុងខ្ពស់ ។

តែថាមពលមិនកើនឡើងទេ ៖ តង់ស្យុងឡើងប៉ុន្មានដង ចរន្តចុះប៉ុន្មានដង ។ នេះជាមូលហេតុដែលគេបញ្ជូនអគ្គិសនីពីរោងចក្រទៅឆ្ងាយដោយតង់ស្យុងខ្ពស់ខ្លាំង (ឧ. $400$ kV) ព្រោះចរន្តតូច ហើយការខាតបង់កម្តៅ $P_J=R{I}^2$ ក៏តូច ។

ចរន្តឆ្លាស់ ជាចរន្តដែលប្រែទិសដៅពីរដងក្នុងមួយខួប ។ សមីការរបស់វាគឺ $i=I_m\sin (\omega t+\varphi )$ ។

• ចំណាំទី ១ ៖ បើក្នុងសមីការ គេកំណត់សញ្ញាណមួយអំពី $\varphi$ នោះ $\varphi =0$ ។
• ចំណាំទី ២ ៖ បើគេចាប់ $t=0$ ចរន្ត [UNCLEAR: «រីតំលៃងស្យុង» — អក្សរស្រអាប់] មានតម្លៃ ........ ត្រូវជួសតម្លៃនេះ ដើម្បីរក $\varphi$ ។

ចរន្ត (តង់ស្យុង) ប្រសិទ្ធ ជាតម្លៃនៃចរន្ត (តង់ស្យុង) ឆ្លាស់ ដែលអាចផ្តល់បរិមាណកម្តៅស្មើចរន្តជាប់ ដែលមានតម្លៃប៉ុន្នោះដែរ ពេលឆ្លងកាត់ត្រង់ទទួលតែមួយ ។

• ចំពោះរេស៊ីស្តង់ ៖ តង់ស្យុងស្របជាមួយចរន្ត ។
• ចំពោះកុងដង់ ៖ តង់ស្យុងយឺតជាមួយចរន្ត $\frac{\pi }{2}$ rad (គឺចរន្តលឿនជាងតង់ស្យុង $90^{\circ }$) ។
• ចំពោះប៊ូប៊ីន ៖ តង់ស្យុងលឿនជាមួយចរន្ត $\frac{\pi }{2}$ rad (គឺតង់ស្យុងលឿនជាងចរន្ត $90^{\circ }$) ។

រេអាកតង់ ជាតម្លៃនៃរេស៊ីស្តង់ កុងដង់ ប៊ូប៊ីន ដែលផ្តល់ហូរនូវចរន្តក្នុងសៀគ្វីចរន្តឆ្លាស់ ។ មានបី ៖ រេអាកតង់រេស៊ីស្តង់ $Z_R$ រេអាកតង់កុងដង់ $Z_C$ និងរេអាកតង់ប៊ូប៊ីន $Z_L$ ។

អាំប៉េដង់ ជាតម្លៃនៃរេអាកតង់សរុបនៅក្នុងសៀគ្វី RLC ។ គេតាងដោយ $Z$ ហើយវាជាការប្រឆាំងសរុបដែលតង់ស្យុងជួប ។

រស្វូណង់ ជាបាតុភូតមួយដែលសៀគ្វីមានអាំប៉េដង់អប្បបរមា ហើយចរន្តឆ្លងកាត់សៀគ្វីមានតម្លៃអតិបរមា ។ ប្រេកង់ដែលកើតមានក្នុងសៀគ្វីនោះ គេឲ្យឈ្មោះថា ប្រេកង់រស្វូណង់ ។ រស្វូណង់អាចកើតមានទាំងក្នុងសៀគ្វី RLC សេរី និង RLC ខ្នូន ។

• រស្វូណង់ក្នុងសៀគ្វី RLC សេរី កើតឡើយ រេអាកតង់ប៊ូប៊ីនស្មើរេអាកតង់កុងដង់ ៖ $Z_L=Z_C$ ។ ពេលនោះ $Z=R$ ។
• នៅរស្វូណង់ ចរន្តស្របជាមួយតង់ស្យុង ។

ត្រង់ស្វូម៉ាទ័រ ឬ ត្រង់ស្វូ ជាឧបករណ៍សម្រាប់ដំឡើង ឬបន្ថយតង់ស្យុងឆ្លាស់ ។

• ប្រភេទត្រង់ស្វូ ៖
• ស្តឺរីលីត័រ (បញ្ចុះ) ៖ $V_2<V_1$, $N_2<N_1$ ។
• ស្តូរីលីត័រ (ដំឡើង) ៖ $V_2>V_1$, $N_2>N_1$ ។

រូបមន្ត៖ សមីការចរន្តឆ្លាស់

$$i=I_m\sin (\omega t+\varphi )$$

- $i$ ៖ ចរន្តខណៈ (ឯកតា៖ A, អំពែរ)

- $I_m$ ៖ អាំងតង់ស៊ីតេអតិបរមា ឬអាំព្លីទូត (ឯកតា៖ A)

- $\omega$ ៖ ប្រេកង់មុំ $\omega =2\pi f$ (ឯកតា៖ rad/s)

- $t$ ៖ ពេល (ឯកតា៖ s, វិនាទី)

- $\varphi$ ៖ ដំណាក់កាលដើម (ឯកតា៖ rad)

- $\omega t+\varphi$ ៖ ដំណាក់កាលនៅខណៈ $t$ (ឯកតា៖ rad)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវសរសេរកន្សោមចរន្ត ឬរកតម្លៃចរន្តនៅខណៈណាមួយ ។

- ចំណាំ៖ បើគេឲ្យតម្លៃចរន្តនៅ $t=0$ គឺ $i_0=I_m\sin \varphi$ ដូច្នេះ $\sin \varphi =\frac{i_0}{I_m}$ ហើយរក $\varphi$ បាន ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $\omega =2\pi f=\frac{2\pi }{T}$, $T=\frac{2\pi }{\omega }$, $f=\frac{\omega }{2\pi }$

រូបមន្ត៖ ចរន្ត និងតង់ស្យុងប្រសិទ្ធ

$$I=\frac{I_m}{\sqrt{2}}V=\frac{V_m}{\sqrt{2}}$$

- $I$ ៖ អាំងតង់ស៊ីតេចរន្តប្រសិទ្ធ (ឯកតា៖ A)

- $I_m$ ៖ អាំងតង់ស៊ីតេចរន្តអតិបរមា (ឯកតា៖ A)

- $V$ ៖ តង់ស្យុងប្រសិទ្ធ (ឯកតា៖ V, វ៉ុល)

- $V_m$ ៖ តង់ស្យុងអតិបរមា (ឯកតា៖ V)

- $\sqrt{2}$ ៖ ចំនួនថេរ យក $1.41$ (គ្មានឯកតា)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលបំប្លែងពីតម្លៃអតិបរមាទៅតម្លៃប្រសិទ្ធ (ឬផ្ទុយ) ដើម្បីគណនាកម្តៅ អានុភាព ឬចរន្តតាម $I=\frac{V}{Z}$ ។

- ចំណាំ៖ ម៉ាស៊ីនវាស់អានតម្លៃប្រសិទ្ធ ។ ដូច្នេះ "AC $110$ V" មានន័យថា $V=110$ V ហើយ $V_m=110\sqrt{2}=155.6$ V ។

- កុំច្រឡំ៖ តម្លៃអតិបរមា (កម្ពស់រលក) និងតម្លៃប្រសិទ្ធ (តម្លៃដែលវាស់បាន) មិនដូចគ្នាទេ ។ នៅក្នុងរូបមន្ត គេត្រូវប្រើ តម្លៃប្រសិទ្ធ សម្រាប់ $I=\frac{V}{Z}$, $P=KVI$ និង $Q=R{I}^{2}t$ ; ចំណែកក្នុងសមីការខណៈ $i=I_m\sin (\omega t+\varphi )$ គេត្រូវប្រើ តម្លៃអតិបរមា ។ បើច្រឡំ ចម្លើយនឹងខុស $\sqrt{2}$ ដង ។

រូបមន្ត៖ រេអាកតង់រេស៊ីស្តង់ កុងដង់ ប៊ូប៊ីន

$$Z_R=R{Z}_C=\frac{1}{C\omega }{Z}_L=L\omega$$

- $Z_R$ ៖ រេអាកតង់រេស៊ីស្តង់ (ឯកតា៖ $\Omega$, អូម)

- $Z_C$ ៖ រេអាកតង់កុងដង់ (ឯកតា៖ $\Omega$)

- $Z_L$ ៖ រេអាកតង់ប៊ូប៊ីន (ឯកតា៖ $\Omega$)

- $R$ ៖ រេស៊ីស្តង់ (ឯកតា៖ $\Omega$)

- $C$ ៖ កាប៉ាស៊ីតេ (ឯកតា៖ F, ហ្វារ៉ាដ) ; $1\mu F=10^{-6}$ F

- $L$ ៖ អាំងឌុចតង់ (ឯកតា៖ H, ហង់រី) ; $1mH=10^{-3}$ H

- $\omega$ ៖ ប្រេកង់មុំ $\omega =2\pi f$ (ឯកតា៖ rad/s)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវរកការប្រឆាំងរបស់ធាតុមួយៗ មុននឹងគណនាអាំប៉េដង់ $Z$ ។

- ចំណាំ៖ $Z_C$ ធំពេលប្រេកង់តូច (ចរន្តជាប់ $\omega =0$ ធ្វើឲ្យ $Z_C\to \infty$) ; $Z_L$ ធំពេលប្រេកង់ធំ (ចរន្តជាប់ធ្វើឲ្យ $Z_L=0$) ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $C=\frac{1}{Z_C\omega }$, $L=\frac{Z_L}{\omega }$, $\omega =\frac{1}{C{Z}_C}=\frac{Z_L}{L}$

រូបមន្ត៖ តង់ស្យុងសរុប និងតង់ស្យុងសងខាងធាតុមួយៗ (សេរី)

$$\vec{V}={\vec{V}}_R+{\vec{V}}_L+{\vec{V}}_C$$

$$V=\sqrt{V_R^2+(V_L-V_C{)}^2}(\text{យក }{V}_L>V_C)$$

$$V_R=X_{R}I=RI{V}_C=X_{C}I=\frac{1}{C\omega }I{V}_L=X_{L}I=L\omega I$$

- $V$ ៖ តង់ស្យុងសរុបនៃសៀគ្វី (ឯកតា៖ V)

- $V_R$ ៖ តង់ស្យុងសងខាងរេស៊ីស្តង់ (ឯកតា៖ V)

- $V_L$ ៖ តង់ស្យុងសងខាងប៊ូប៊ីន (ឯកតា៖ V)

- $V_C$ ៖ តង់ស្យុងសងខាងកុងដង់ (ឯកតា៖ V)

- $I$ ៖ ចរន្តប្រសិទ្ធក្នុងសៀគ្វី (ឯកតា៖ A) — ក្នុងសៀគ្វីសេរី ចរន្តដូចគ្នាគ្រប់ធាតុ

- $X_R$, $X_C$, $X_L$ ៖ រេអាកតង់ទាំងបី (ឯកតា៖ $\Omega$)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវរកតង់ស្យុងសរុបពីតង់ស្យុងសងខាងធាតុ ឬផ្ទុយមកវិញ ។

- ចំណាំ៖ ត្រូវបូកវ៉ិចទ័រ មិនមែនបូកធម្មតាទេ ។ $V_L$ និង $V_C$ ផ្ទុយដំណាក់កាលគ្នា $180^{\circ }$ ដូច្នេះគេដកគ្នា ។ ដោយហេតុនេះ $V$ អាចតូចជាង $V_L$ ឬ $V_C$ ក៏បាន ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $V_R=\sqrt{V^2-(V_L-V_C{)}^2}$, $V_L-V_C=\sqrt{V^2-V_R^2}$

រូបមន្ត៖ អាំប៉េដង់ ចរន្តប្រសិទ្ធ និងតង់ស្យុង-ចរន្ត (សេរី)

$$Z=\frac{V}{I}=\sqrt{R^2+{\left(L\omega -\frac{1}{C\omega }\right)}^2}$$

$$I=\frac{V}{Z}\tan \varphi =\frac{V_L-V_C}{V_R}$$

- $Z$ ៖ អាំប៉េដង់នៃសៀគ្វី (ឯកតា៖ $\Omega$)

- $V$ ៖ តង់ស្យុងប្រសិទ្ធសរុប (ឯកតា៖ V)

- $I$ ៖ ចរន្តប្រសិទ្ធ (ឯកតា៖ A)

- $R$ ៖ រេស៊ីស្តង់ (ឯកតា៖ $\Omega$)

- $L$ ៖ អាំងឌុចតង់ (ឯកតា៖ H)

- $C$ ៖ កាប៉ាស៊ីតេ (ឯកតា៖ F)

- $\omega$ ៖ ប្រេកង់មុំ (ឯកតា៖ rad/s)

- $\varphi$ ៖ គម្លាតដាសរវាងតង់ស្យុង និងចរន្ត (ឯកតា៖ rad ឬ ដឺក្រេ)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវរកចរន្តក្នុងសៀគ្វីសេរី ឬរកគម្លាតដាស ។

- ចំណាំ៖ បើ $L\omega >\frac{1}{C\omega }$ នោះ $\tan \varphi >0$ គឺតង់ស្យុងលឿនជាងចរន្ត (សៀគ្វីអាំងឌុចទីវ) ។ បើ $L\omega <\frac{1}{C\omega }$ នោះចរន្តលឿនជាងតង់ស្យុង (សៀគ្វីកាប៉ាស៊ីទីវ) ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $R=Z\cos \varphi$, $L\omega -\frac{1}{C\omega }=Z\sin \varphi$, $Z=\frac{R}{\cos \varphi }$

- កុំច្រឡំ៖ នេះជារូបមន្តសម្រាប់ការតជាសេរី (តង់ស្យុងបូកវ៉ិចទ័រ) ។ នៅការតជាខ្នូន គេមិនប្រើរូបមន្តនេះទេ តែប្រើ $\frac{1}{Z}=\sqrt{\frac{1}{R^2}+{\left(C\omega -\frac{1}{L\omega }\right)}^2}$ ព្រោះនៅទីនោះចរន្តជាអ្នកបូកវ៉ិចទ័រ ហើយ $C$ និង $L$ ប្តូរកន្លែងគ្នាក្នុងរូបមន្ត ។

រូបមន្ត៖ ចរន្តសរុប និងចរន្តតាមខ្នែងមួយៗ (ខ្នូន)

$$\vec{I}={\vec{I}}_R+{\vec{I}}_L+{\vec{I}}_C$$

$$I=\sqrt{I_R^2+(I_C-I_L{)}^2}(\text{យក }{I}_C>I_L)$$

$$I_R=\frac{V}{X_R}=\frac{V}{R}{I}_C=\frac{V}{X_C}=C\omega V{I}_L=\frac{V}{X_L}=\frac{V}{L\omega }$$

- $I$ ៖ ចរន្តសរុបក្នុងសៀគ្វី (ឯកតា៖ A)

- $I_R$ ៖ ចរន្តកាត់ខ្នែងរេស៊ីស្តង់ (ឯកតា៖ A)

- $I_L$ ៖ ចរន្តកាត់ខ្នែងប៊ូប៊ីន (ឯកតា៖ A)

- $I_C$ ៖ ចរន្តកាត់ខ្នែងកុងដង់ (ឯកតា៖ A)

- $V$ ៖ តង់ស្យុងប្រសិទ្ធនៅគោលទាំងពីរនៃសៀគ្វី (ឯកតា៖ V) — ក្នុងការតខ្នូន តង់ស្យុងដូចគ្នាគ្រប់ខ្នែង

- $R$, $C$, $L$ ៖ រេស៊ីស្តង់ ($\Omega$), កាប៉ាស៊ីតេ (F), អាំងឌុចតង់ (H)

- $\omega$ ៖ ប្រេកង់មុំ (ឯកតា៖ rad/s)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវរកចរន្តសរុបនៃបង្គុំខ្នូន ឬពេលត្រូវរកចរន្តតាមខ្នែងនីមួយៗ ។

- ចំណាំ៖ $I_C$ និង $I_L$ ផ្ទុយដំណាក់កាលគ្នា ដូច្នេះគេដកគ្នា ។ បើ $I_C=I_L$ នោះ $I=I_R$ តូចបំផុត — នោះជារស្វូណង់នៃសៀគ្វីខ្នូន ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $I_R=\sqrt{I^2-(I_C-I_L{)}^2}$, $C=\frac{I_C}{\omega V}$, $L=\frac{V}{\omega I_L}$

រូបមន្ត៖ អាំប៉េដង់ និងគម្លាតដាស (ខ្នូន)

$$I=\sqrt{{\left(\frac{V}{R}\right)}^2+{\left(C\omega V-\frac{V}{L\omega }\right)}^2}$$

$$\frac{1}{Z}=\sqrt{{\left(\frac{1}{R}\right)}^2+{\left(C\omega -\frac{1}{L\omega }\right)}^2}=\sqrt{\frac{1}{R^2}+{\left(C\omega -\frac{1}{L\omega }\right)}^2}$$

$$I=\frac{V}{Z}\tan \varphi =\frac{I_C-I_L}{I_R}$$

- $Z$ ៖ អាំប៉េដង់នៃបង្គុំខ្នូន (ឯកតា៖ $\Omega$)

- $V$ ៖ តង់ស្យុងប្រសិទ្ធ (ឯកតា៖ V)

- $I$ ៖ ចរន្តសរុប (ឯកតា៖ A)

- $R$ ៖ រេស៊ីស្តង់ (ឯកតា៖ $\Omega$)

- $C$ ៖ កាប៉ាស៊ីតេ (ឯកតា៖ F)

- $L$ ៖ អាំងឌុចតង់ (ឯកតា៖ H)

- $\omega$ ៖ ប្រេកង់មុំ (ឯកតា៖ rad/s)

- $\varphi$ ៖ គម្លាតដាសរវាងចរន្ត និងតង់ស្យុង (ឯកតា៖ rad)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវរកអាំប៉េដង់នៃបង្គុំខ្នូន ឬគម្លាតដាសរបស់វា ។

- ចំណាំ៖ នៅការតខ្នូន $\varphi$ ជាមុំរវាងចរន្ត និងតង់ស្យុង ។ បើ $I_C>I_L$ ចរន្តលឿនជាងតង់ស្យុង ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $Z=\frac{V}{I}$, $R=\frac{Z}{\sqrt{1+{\left(C\omega Z-\frac{Z}{L\omega }\right)}^2}}$ (ប្រើកម្រ), $I_C-I_L=I_R\tan \varphi$

- កុំច្រឡំ៖ សូមប្រៀបធៀបដោយយកចិត្តទុកដាក់ ៖

| | RLC សេរី | RLC ខ្នូន |

|---|---|---|

| អ្វីដែលស្មើគ្នា | ចរន្ត $I$ ដូចគ្រប់ធាតុ | តង់ស្យុង $V$ ដូចគ្រប់ខ្នែង |

| អ្វីដែលបូកវ៉ិចទ័រ | តង់ស្យុង $V_R,V_L,V_C$ | ចរន្ត $I_R,I_L,I_C$ |

| អាំប៉េដង់ | $Z=\sqrt{R^2+{\left(L\omega -\frac{1}{C\omega }\right)}^2}$ | $\frac{1}{Z}=\sqrt{\frac{1}{R^2}+{\left(C\omega -\frac{1}{L\omega }\right)}^2}$ |

| តង់ $\varphi$ | $\frac{V_L-V_C}{V_R}$ | $\frac{I_C-I_L}{I_R}$ |

| នៅរស្វូណង់ | $Z=R$ តូចបំផុត, $I$ ធំបំផុត | $Z$ ធំបំផុត, $I$ តូចបំផុត |

ដូច្នេះ កុំយក $Z=R$ ទៅប្រើលើបង្គុំខ្នូន ។

រូបមន្ត៖ លក្ខខណ្ឌរស្វូណង់ និងប្រេកង់រស្វូណង់

$$Z_L=Z_C\Rightarrow L\omega =\frac{1}{C\omega }\Rightarrow Z=R$$

$$Z_L=L\omega =2\pi fL{Z}_C=\frac{1}{C\omega }=\frac{1}{2\pi fC}$$

$$f=\frac{1}{2\pi \sqrt{LC}}I=\frac{V}{Z}=\frac{V}{R}$$

- $f$ ៖ ប្រេកង់រស្វូណង់ (ឯកតា៖ Hz, ហឺត)

- $L$ ៖ អាំងឌុចតង់ (ឯកតា៖ H)

- $C$ ៖ កាប៉ាស៊ីតេ (ឯកតា៖ F)

- $Z_L$, $Z_C$ ៖ រេអាកតង់ប៊ូប៊ីន និងកុងដង់ (ឯកតា៖ $\Omega$)

- $Z$ ៖ អាំប៉េដង់ (ឯកតា៖ $\Omega$) ; នៅរស្វូណង់ $Z=R$

- $V$ ៖ តង់ស្យុងប្រសិទ្ធ (ឯកតា៖ V)

- $I$ ៖ ចរន្តប្រសិទ្ធ (ឯកតា៖ A)

- $R$ ៖ រេស៊ីស្តង់ (ឯកតា៖ $\Omega$)

- $\omega$ ៖ ប្រេកង់មុំ (ឯកតា៖ rad/s)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវរកប្រេកង់រស្វូណង់ ឬពេលត្រូវរក $C$ (ឬ $L$) ដើម្បីឲ្យសៀគ្វីរស្វូណង់ ។

- ចំណាំ៖ $2\pi fL=\frac{1}{2\pi fC}$ នាំឲ្យ $4{\pi }^2{f}^{2}LC=1$ ដូច្នេះ $f=\frac{1}{2\pi \sqrt{LC}}$ ។ បើគេឲ្យ ${\pi }^2=10$ គេអាចគណនាបានលឿន ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $C=\frac{1}{L{\omega }^2}=\frac{1}{4{\pi }^2{f}^{2}L}$, $L=\frac{1}{C{\omega }^2}$, $\omega =\frac{1}{\sqrt{LC}}$