ម៉ាស៊ីនកម្តៅ

ម៉ាស៊ីនកិនទឹកប្រើទឹកធ្លាក់ពីអាងខ្ពស់ទៅស្ទឹងទាប ។ ទឹកដែលធ្លាក់មកបង្វិលកង់ ហើយទឹកនៅសល់ហូរចេញទៅស្ទឹងវិញ ។ បើគ្មានកន្លែងទាបទេ ទឹកមិនហូរ ហើយកង់មិនបង្វិល ។

ម៉ាស៊ីនកម្តៅក៏ដូចគ្នា ៖ កម្តៅ "ធ្លាក់" ពីធុងក្តៅ $T_h$ ទៅធុងត្រជាក់ $T_c$ ។ ផ្នែកមួយនៃកម្តៅក្លាយជា កម្មន្ត $W$ ដែលរុញពីស្តុង ហើយផ្នែកនៅសល់ $Q_c$ ត្រូវបញ្ចេញទៅធុងត្រជាក់ ។

ដូច្នេះ ម៉ាស៊ីនកម្តៅត្រូវការ ប្រភពពីរ ជានិច្ច ៖ មួយក្តៅ មួយត្រជាក់ ។ បើមានតែប្រភពក្តៅ ម៉ាស៊ីនមិនអាចដើរបានទេ ព្រោះកម្តៅមិនអាចប្រែជាកម្មន្តទាំងអស់ ។

ស្រមៃថាមានស៊ីឡាំងមួយដាក់ខ្យល់នៅខាងក្នុង មានពីស្តុងចល័តបាន ។ គេដឹកស៊ីឡាំងនោះទៅប៉ះផ្ទៃបួនផ្សេងៗគ្នា ៖

១. ប៉ះផ្នែកក្តៅ $T_h$ ៖ ខ្យល់ស្រូបកម្តៅ ហើយរីកមាឌនៅសីតុណ្ហភាពថេរ (លំនាំអ៊ីសូទែម) ។ នេះជាខ្សែ $AB$ ។

២. ដកចេញពីផ្នែកក្តៅ ៖ ខ្យល់បន្តរីកមាឌ តែលើកនេះគ្មានកម្តៅចេញចូល (លំនាំអាដ្យាទិច) ។ នេះជាខ្សែ $BC$ ។

៣. ប៉ះផ្នែកត្រជាក់ $T_c$ ៖ ខ្យល់បញ្ចេញកម្តៅ $Q_c$ ហើយរួមមាឌនៅសីតុណ្ហភាពថេរ ។ នេះជាខ្សែ $CD$ ។

៤. ដកចេញពីផ្នែកត្រជាក់ ៖ ខ្យល់បន្តរួមមាឌតាមអាដ្យាទិច រហូតត្រឡប់មកស្ថានភាពដើមវិញ ។ នេះជាខ្សែ $DA$ ។

បួនជំហាននេះបិទជារង្វង់មួយ ។ ក្នុងជំហានទី ១ និងទី ៣ សីតុណ្ហភាពថេរ ។ ក្នុងជំហានទី ២ និងទី ៤ គ្មានកម្តៅចេញចូលទេ តែសីតុណ្ហភាពធ្លាក់ និងឡើងវិញ ។ ដោយសារជំហានទាំងបួនធ្វើយឺតៗ គ្មានកកិត និងគ្មានការបាត់បង់ ម៉ាស៊ីននេះជា ម៉ាស៊ីនអ៊ីដេអាល់ ដែលមានទិន្នផលខ្ពស់បំផុត ។

ក្នុងស៊ីឡាំងមួយ ពីស្តុងឡើងលើចុះក្រោមបួនដង ទើបបានកម្មន្តមួយដង ៖

• វគ្គ ១ ស្រូប ៖ ពីស្តុងចុះក្រោម ទាញយកល្បាយឥន្ធនៈ និងខ្យល់ចូល ។
• វគ្គ ២ បង្គឺត ៖ ពីស្តុងឡើងលើ បង្ហាប់ល្បាយឲ្យតូច សម្ពាធកើន សីតុណ្ហភាពកើន ។
• វគ្គ ៣ បន្ទុះ ៖ ល្បាយឆេះផ្ទុះ សម្ពាធនិងសីតុណ្ហភាពឡើងខ្ពស់ខ្លាំង រុញពីស្តុងចុះក្រោម ។ មានតែវគ្គនេះទេដែលផ្តល់កម្មន្ត ។
• វគ្គ ៤ បញ្ចេញ ៖ ពីស្តុងឡើងលើ រុញផ្សែងចេញទៅក្រៅ ។

ម៉ាស៊ីនសាំង និងម៉ាស៊ីនម៉ាស៊ូតខុសគ្នាត្រង់ របៀបបញ្ឆេះ ៖ ម៉ាស៊ីនសាំងបញ្ឆេះល្បាយដោយផ្កាភ្លើង (ប៊ូស៊ី) ចំណែកម៉ាស៊ីនម៉ាស៊ូតចាក់ប្រេងម៉ាស៊ូតចូលក្នុងខ្យល់ក្តៅខ្លាំង ហើយវាឆេះឯង ។

កម្តៅពីការឆេះឥន្ធនៈ $Q_h$ មិនទៅដល់កង់រថយន្តទាំងអស់ទេ ។ វាឆ្លងកាត់ពីរជំហាន ៖

១. ស៊ីឡាំងចំហេះ ប្រែកម្តៅជាកម្មន្តមេកានិច $W_M$ ហើយបញ្ចេញកម្តៅ $Q_c$ ចោល ។ ទិន្នផលជំហាននេះគឺ $e_c=W_M/Q_h$ ។

២. គ្រឿងបញ្ជូន (ហ្គែរ ចង្កឹះ ឌីផេរ៉ង់ស្យែល) បញ្ជូនកម្មន្តទៅកង់ ។ កកិតធ្វើឲ្យបាត់មួយភាគ ដូច្នេះកម្មន្តបានការ $W_u$ តូចជាង $W_M$ ។ ទិន្នផលជំហាននេះគឺ $e_M=W_u/W_M$ ។

ដូចជាការចម្រោះតាមសំណាញ់ពីរជាន់ ៖ សំណាញ់ទីមួយបាត់មួយភាគ សំណាញ់ទីពីរបាត់មួយភាគទៀត ។ ដូច្នេះទិន្នផលសរុបគឺ ផលគុណ នៃទិន្នផលទាំងពីរ ៖ $e=e_c\times e_M$ ។ ឧទាហរណ៍ $e_c=30\%$ និង $e_M=80\%$ នោះ $e=24\%$ ប៉ុណ្ណោះ ។

ក្នុងមួយស៊ីច ម៉ាស៊ីនស្រូបកម្តៅ $Q_h$ ពីធុងក្តៅ ហើយបញ្ចេញកម្តៅ $Q_c$ ទៅធុងត្រជាក់ ។ ភាពខុសគ្នា $Q_h-Q_c$ គឺជា កម្មន្ត $W$ ដែលម៉ាស៊ីនផ្តល់ឲ្យ ។ បើស៊ីចនោះយូរ $t$ វិនាទី នោះ អានុភាព ម៉ាស៊ីនគឺ $P=W/t$ ។

ឯកតា ៖ $W$ ជា J (ហ្សូល) , $P$ ជា W (វ៉ាត់) , $t$ ជា s (វិនាទី) ។ អានុភាពប្រាប់ថាម៉ាស៊ីនផ្តល់កម្មន្តប៉ុន្មានក្នុងមួយវិនាទី ។

• វគ្គទី ១ (វគ្គស្រូប) ៖ ពីស្តុងផ្លាស់ទីចុះក្រោម ស្រូបល្បាយសាំង-ខ្យល់ចេញពីកាប៊ុយរ៉េទ័រចូលក្នុងស៊ីឡាំង ។
• វគ្គទី ២ (វគ្គបង្គឺត) ៖ ពីស្តុងផ្លាស់ទីឡើងលើ បង្រួមមាឌល្បាយដោយផ្ទុះ ដែលសម្ពាធកើនប្រហែល $10$ atm ។
• វគ្គទី ៣ (វគ្គបន្ទុះ និងបន្ត) ៖ ពីស្តុងផ្លាស់ទីចុះក្រោម ព្រោះល្បាយនេះផ្ទុះឡើងដោយសម្ពាធកើនឡើងខ្ពស់ ប្រហែល $25\times 10^5$ atm និងសីតុណ្ហភាពខ្ពស់ $2000{}^{\circ }\mathrm{C}$ ។ ចុងវគ្គនេះសម្ពាធធ្លាក់មកនៅប្រហែល $2\times 10^5$ atm ដល់ $3\times 10^5$ atm និងសីតុណ្ហភាពធ្លាក់មកត្រឹម $800{}^{\circ }\mathrm{C}$ ។
• វគ្គទី ៤ (វគ្គបញ្ចេញ) ៖ ពីស្តុងផ្លាស់ទីឡើងលើ រុញសំណល់ផ្សែងចេញពីស៊ីឡាំងទៅបរិយាកាសក្រៅ ។

• វគ្គទី ១ (វគ្គស្រូប) ៖ ពីស្តុងផ្លាស់ទីចុះក្រោម ស្រូបខ្យល់ចូលក្នុងស៊ីឡាំង ។
• វគ្គទី ២ (វគ្គបង្គឺត) ៖ ពីស្តុងមកឆេះបង្រួមមាឌខ្យល់ ដែលសម្ពាធកើនដល់ $40$ atm និងសីតុណ្ហភាពប្រហែល $600{}^{\circ }\mathrm{C}$ ។
• វគ្គទី ៣ (វគ្គបន្ទុះ និងបន្ត) ៖ ពីស្តុងផ្លាស់ទីចុះក្រោម ព្រោះខ្យល់ក្តៅបំពូកជាមួយម៉ាស៊ូតក្រាស់ចូលក្នុង សម្ពាធកើនឡើង និងសីតុណ្ហភាពខ្ពស់ ។
• វគ្គទី ៤ (វគ្គបញ្ចេញ) ៖ ពីស្តុងផ្លាស់ទីមកឆេះ រុញសំណល់ផ្សែងចេញពីស៊ីឡាំង ទៅបរិយាកាសក្រៅ ។

• ទិន្នផលទ្រឹស្តី ជាទិន្នផល [UNCLEAR: ធៀប / គឺ — ពាក្យមួយពាក្យរវាង “ទិន្នផល” និង “នឹងកម្មន្ត” អានមិនច្បាស់] នឹងកម្មន្ត ។ គេគណនាវាតាមសីតុណ្ហភាពធុងទាំងពីរ ៖ $e=1-\frac{T_c}{T_h}$ ។
• ទិន្នផលពិត ជាទិន្នផលជាក់ស្ដែងគេប្រើប្រាស់ ៖ $e=\frac{W}{Q_h}=1-\frac{Q_c}{Q_h}$ ។
• ចំពោះម៉ាស៊ីនពិត អ៊ីដេអាល់ ទិន្នផលទ្រឹស្តី ស្មើ ទិន្នផលពិត ។

រូបមន្ត៖ កម្មន្តសរុប

$$W=Q_h-Q_c=Pt$$

- $W$ ៖ កម្មន្តសរុបដែលម៉ាស៊ីនផ្តល់ក្នុងមួយស៊ីច (ឯកតា៖ J, ហ្សូល)

- $Q_h$ ៖ កម្តៅស្រូបពីធុងក្តៅ (ឯកតា៖ J)

- $Q_c$ ៖ កម្តៅបញ្ចេញទៅធុងត្រជាក់ (ឯកតា៖ J)

- $P$ ៖ អានុភាពម៉ាស៊ីន (ឯកតា៖ W, វ៉ាត់)

- $t$ ៖ រយៈពេលនៃស៊ីច (ឯកតា៖ s, វិនាទី)

- ប្រើពេលណា៖ គ្រប់ម៉ាស៊ីនដែលដើរជាស៊ីច ៖ យកកម្តៅចូល ដកកម្តៅចេញ ។

- ចំណាំ៖ ក្នុងស៊ីចពេញមួយ ថាមពលក្នុងមិនប្រែប្រួល ($\Delta U=0$) ដូច្នេះកម្មន្តស្មើនឹងកម្តៅសុទ្ធ ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $Q_h=W+Q_c$, $Q_c=Q_h-W$, $P=\frac{W}{t}$, $t=\frac{W}{P}$

រូបមន្ត៖ ទិន្នផលកាណូ

$$e_C=1-\frac{T_c}{T_h}=\frac{T_h-T_c}{T_h}$$

- $e_C$ ៖ ទិន្នផលកាណូ ឬទិន្នផលអតិបរមានៃម៉ាស៊ីន (ឯកតា៖ គ្មាន — សរសេរជា % ក៏បាន)

- $T_h$ ៖ សីតុណ្ហភាពដាច់ខាតនៃធុងក្តៅ (ឯកតា៖ K, ខេលវិន)

- $T_c$ ៖ សីតុណ្ហភាពដាច់ខាតនៃធុងត្រជាក់ (ឯកតា៖ K, ខេលវិន)

- ប្រើពេលណា៖ គណនាទិន្នផល អតិបរមា ដែលម៉ាស៊ីនអាចធ្វើបាន នៅចន្លោះសីតុណ្ហភាពពីរ ។

- ចំណាំ៖ $T_h$ និង $T_c$ ត្រូវគិតជា K ។ ដាក់ជា ${}^{\circ }\mathrm{C}$ ចម្លើយខុសទាំងស្រុង ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $T_c=T_h(1-e_C)$, $T_h=\frac{T_c}{1-e_C}$, $T_c=T_h-e_C{T}_h$

រូបមន្ត៖ ទិន្នផលពិត

$$e=\frac{W}{Q_h}=1-\frac{Q_c}{Q_h}$$

- $e$ ៖ ទិន្នផលពិតរបស់ម៉ាស៊ីន (ឯកតា៖ គ្មាន; សរសេរជា % ក៏បាន)

- $W$ ៖ កម្មន្តពិតដែលម៉ាស៊ីនផ្តល់ (ឯកតា៖ J)

- $Q_h$ ៖ កម្តៅស្រូបពីធុងក្តៅ (ឯកតា៖ J)

- $Q_c$ ៖ កម្តៅបញ្ចេញទៅធុងត្រជាក់ (ឯកតា៖ J)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលដឹងកម្មន្តពិត និងកម្តៅស្រូប (មិនត្រូវការសីតុណ្ហភាព) ។

- ចំណាំ៖ ភាគបែងគឺ $Q_h$ ជានិច្ច — មិនមែន $Q_c$ ទេ ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $W=e{Q}_h$, $Q_h=\frac{W}{e}$, $Q_c=Q_h(1-e)$

រូបមន្ត៖ កម្មន្តមេកានិច

$$W_M=Q_h-Q_c=Pt$$

- $W_M$ ៖ កម្មន្តមេកានិចដែលពីស្តុងទទួល (ឯកតា៖ J, ឬ kJ)

- $Q_h$ ៖ កម្តៅពីចំហេះឥន្ធនៈ (ឯកតា៖ J)

- $Q_c$ ៖ កម្តៅបញ្ចេញចោលតាមផ្សែង និងទឹកត្រជាក់ (ឯកតា៖ J)

- $P$ ៖ អានុភាពម៉ាស៊ីន (ឯកតា៖ W)

- $t$ ៖ រយៈពេលដំណើរការ (ឯកតា៖ s)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលចង់ដឹងកម្មន្តដែលចេញពីស៊ីឡាំង មុនពេលឆ្លងកាត់គ្រឿងបញ្ជូន ។

- ចំណាំ៖ $W_M$ មិនមែនកម្មន្តបានការទេ ។ កកិតនៅគ្រឿងបញ្ជូនធ្វើឲ្យ $W_u<W_M$ ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $Q_c=Q_h-W_M$, $Q_h=W_M+Q_c$

រូបមន្ត៖ ទិន្នផលកម្តៅ (ទិន្នផលរបស់ម៉ាស៊ីន)

$$e_c=\frac{W_M}{Q_h}=1-\frac{Q_c}{Q_h}$$

- $e_c$ ៖ ទិន្នផលកម្តៅនៃម៉ាស៊ីន (ឯកតា៖ គ្មាន; សរសេរជា % ក៏បាន)

- $W_M$ ៖ កម្មន្តមេកានិច (ឯកតា៖ J)

- $Q_h$ ៖ កម្តៅពីចំហេះ (ឯកតា៖ J)

- $Q_c$ ៖ កម្តៅបញ្ចេញចោល (ឯកតា៖ J)

- ប្រើពេលណា៖ គ្រប់ម៉ាស៊ីនសាំង និងម៉ាស៊ូត ពេលដឹង $W_M$ និង $Q_h$ ។

- ចំណាំ៖ $e_c$ មិនអាចលើស $e_C=1-\frac{T_c}{T_h}$ បានទេ ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $W_M=e_c{Q}_h$, $Q_h=\frac{W_M}{e_c}$, $Q_c=Q_h(1-e_c)$

រូបមន្ត៖ ទិន្នផលគ្រឿងបញ្ជូន

$$e_M=\frac{W_u}{W_M}$$

- $e_M$ ៖ ទិន្នផលគ្រឿងបញ្ជូន ឬទិន្នផលមេកានិច (ឯកតា៖ គ្មាន; សរសេរជា % ក៏បាន)

- $W_u$ ៖ កម្មន្តបានការដែលទៅដល់កង់ (ឯកតា៖ J)

- $W_M$ ៖ កម្មន្តមេកានិចចេញពីស៊ីឡាំង (ឯកតា៖ J)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលចង់ដឹងថាកម្មន្តប៉ុន្មានភាគរយទៅដល់កង់ ហើយប៉ុន្មានបាត់ដោយកកិត ។

- ចំណាំ៖ $e_M<1$ ជានិច្ច ហើយតម្លៃធម្មតាប្រហែល $0.80$ ដល់ $0.90$ ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $W_u=e_M{W}_M$, $W_M=\frac{W_u}{e_M}$

រូបមន្ត៖ ទិន្នផលសរុប

$$e=e_c\times e_M=\frac{W_u}{Q_h}$$

- $e$ ៖ ទិន្នផលសរុប ឬទិន្នផលការរបស់ម៉ាស៊ីន (ឯកតា៖ គ្មាន; សរសេរជា % ក៏បាន)

- $e_c$ ៖ ទិន្នផលកម្តៅ (ឯកតា៖ គ្មាន)

- $e_M$ ៖ ទិន្នផលគ្រឿងបញ្ជូន (ឯកតា៖ គ្មាន)

- $W_u$ ៖ កម្មន្តបានការ (ឯកតា៖ J)

- $Q_h$ ៖ កម្តៅពីចំហេះ (ឯកតា៖ J)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលម៉ាស៊ីនឆ្លងកាត់ពីរជំហាន ៖ ស៊ីឡាំង រួចគ្រឿងបញ្ជូន ។

- ចំណាំ៖ ទិន្នផលសរុបជា ផលគុណ មិនមែនផលបូកទេ ។ $e<e_c$ និង $e<e_M$ ជានិច្ច ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $e_c=\frac{e}{e_M}$, $e_M=\frac{e}{e_c}$, $W_u=e{Q}_h$

រូបមន្ត៖ គីឡូវ៉ាត់ម៉ោងទៅហ្សូល

$$1\mathrm{kWh}=36\times 10^6\mathrm{J}$$

- $1\mathrm{kWh}$ ៖ ថាមពល ១ គីឡូវ៉ាត់ម៉ោង (ឯកតា៖ kWh)

- $36\times 10^6\mathrm{J}$ ៖ តម្លៃស្មើគ្នាជាហ្សូល (ឯកតា៖ J)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលកម្មន្តគិតជា kWh តែកម្តៅត្រូវគិតជា J (ឬផ្ទុយមកវិញ) ។

- ចំណាំ៖ $1\mathrm{kWh}=1000\mathrm{W}\times 3600\mathrm{s}=3.6\times 10^6\mathrm{J}$ ។ សៀវភៅសរសេរ $36\times 10^6$ ដូច្នេះត្រូវប្រើតាមសៀវភៅ ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $E(\mathrm{J})=E(\mathrm{kWh})\times 36\times 10^6$, $E(\mathrm{kWh})=\frac{E(\mathrm{J})}{36\times 10^6}$

រូបនេះជាដ្យាក្រាម $P$-$V$ នៃវដ្តកាណូ ។ អ័ក្សឈរជា សម្ពាធ $p$ អ័ក្សដេកជា មាឌ $V$ ។ នៅលើអ័ក្សដេកមានស្លាក $V_A$ , $V_D$ , $V_B$ និង $V_C$ តាមលំដាប់ពីឆ្វេងទៅស្ដាំ ដូច្នេះ $V_A<V_D<V_B<V_C$ ។ ខ្សែកោងបិទមួយភ្ជាប់ចំណុចបួន ៖

• $A$ នៅខាងលើគេ គឺសម្ពាធខ្ពស់បំផុត ត្រង់ $V_A$ ។
• ① Isothermal expansion — ពី $A$ ខ្សែកោងចុះទៅស្ដាំដល់ $B$ ត្រង់ $V_B$ ។
• ② Adiabatic expansion — ពី $B$ ខ្សែកោងបន្តចុះទៅស្ដាំដល់ $C$ ត្រង់ $V_C$ ជាចំណុចទាបបំផុត ។
• ③ Isothermal compression — ពី $C$ ខ្សែកោងឡើងទៅឆ្វេងដល់ $D$ ត្រង់ $V_D$ ។
• ④ Adiabatic compression — ពី $D$ ខ្សែកោងឡើងត្រង់ទៅឆ្វេងឡើងវិញដល់ $A$ ។

ព្រួញតូចៗលើខ្សែកោងបង្ហាញទិស $A\to B\to C\to D\to A$ គឺចលនាតាមទ្រនិចនាឡិកា ។ នៅជាប់ជំហាននីមួយៗ មានរូបតូចបង្ហាញស៊ីឡាំងនិងពីស្តុង ៖ នៅ ① ស៊ីឡាំងប៉ះផ្លាក $T_h$ (មានផ្លាក $T_c$ នៅក្រោម) ; នៅ ③ ស៊ីឡាំងប៉ះផ្លាក $T_c$ (មានផ្លាក $T_h$ នៅលើ) ; នៅ ② និង ④ គ្រាន់តែឃើញផ្លាក $T_h$ និង $T_c$ ដាច់ដោយឡែក គឺស៊ីឡាំងនៅលើទ្រនាប់អ៊ីសូឡង់ ។ គ្មានតម្លៃលេខនៅលើអ័ក្សទេ ។

រូបនេះជាដ្យាក្រាមប្លុក ៖ រង្វង់ពីរតម្រៀបពីឆ្វេងទៅស្ដាំ ។ រង្វង់ខាងឆ្វេងសរសេរ ស៊ីឡាំងចំហេះ និង $e_C$ ។ រង្វង់ខាងស្ដាំសរសេរ គ្រឿងបញ្ជូន និង $e_M$ ។

• ព្រួញចូល ៖ ព្រួញដេកពីឆ្វេងចូលក្នុងរង្វង់ខាងឆ្វេង មានអក្សរ $Q_h$ នៅខាងលើ ។
• ព្រួញចេញ ៖ ព្រួញឈរចុះក្រោមពីរង្វង់ខាងឆ្វេង មានអក្សរ $Q_C$ នៅខាងស្ដាំ ។
• ព្រួញពីរង្វង់ខាងឆ្វេងទៅរង្វង់ខាងស្ដាំ មានអក្សរ $W_M$ នៅខាងលើ ។
• ព្រួញឈរចុះក្រោមពីរង្វង់ខាងស្ដាំ មានអក្សរ $Q_C^{\prime }$ ។
• ព្រួញដេកចេញពីរង្វង់ខាងស្ដាំទៅស្ដាំ មានអក្សរ $W_u$ ។

គ្មានតម្លៃលេខ ។ ដ្យាក្រាមបង្ហាញខ្សែទិន្នផល ៖ $Q_h\to e_C\to W_M\to e_M\to W_u$ ដោយកម្តៅ $Q_C$ និង $Q_C^{\prime }$ បាត់ចេញនៅជំហាននីមួយៗ ។

គំនូរកាត់ស៊ីឡាំង ពីស្តុង និងដងភ្ជាប់ ។ ស្លាកអង់គ្លេសចង្អុលទៅផ្នែកនីមួយៗ ពីលើចុះក្រោម ៖

• Piston — ពីស្តុងរាងស៊ីឡាំងរាបស្មើ នៅក្នុងស៊ីឡាំងខាងក្រៅ ។
• Piston rings — ចិញ្ចៀនពីរនៅជ្រុងពីស្តុង ធ្វើឲ្យជាប់ជិតនឹងជញ្ជាំងស៊ីឡាំង ។
• Gudgion pin (សរសេរដូច្នេះក្នុងសៀវភៅ) — ខ្នារតូចភ្ជាប់ពីស្តុងនឹងដងភ្ជាប់ ។
• Small end — ចុងតូចនៃដងភ្ជាប់ ដែលភ្ជាប់នឹងខ្នារ ។
• Connecting rod — ដងភ្ជាប់វែង ពីពីស្តុងចុះមកអ័ក្សវិល ។
• Big end bearing — កង់មូលធំនៅចុងខាងក្រោម មានរន្ធទទេនៅកណ្ដាល ។

គំនូរកាត់ស៊ីឡាំងម៉ាស៊ីនម៉ាស៊ូត ។ ស្លាកចង្អុលទៅផ្នែកនីមួយៗ ៖

• INJECTOR — ក្បាលចាក់ប្រេងនៅកណ្ដាលកំពូលស៊ីឡាំង ។
• INTAKE VALVE — សន្ទះស្រូបខ្យល់ (ស្លាកនេះបង្ហាញពីរដង) ។
• EXHAUST VALVE — សន្ទះបញ្ចេញផ្សែង ។
• EXHAUST PORT — រន្ធបញ្ចេញផ្សែងនៅជញ្ជាំងស៊ីឡាំង ។
• PISTON — ពីស្តុង ដែលមានចិញ្ចៀនបី ។
• CONNECTING ROD — ដងភ្ជាប់ ។
• CRANKSHAFT — អ័ក្សវិលនៅខាងក្រោម ។
• TDC — សរសេរតូចនៅជិតកំពូលស៊ីឡាំង មានន័យថាចំណុចស្លាប់ខាងលើ (Top Dead Centre) ។