អព្យាកម្មអាស៊ីត–បាស

ស្រមៃថាមានសិស្សពីរជួរ ។ ជួរខាងឆ្វេងមានសិស្ស ១០ នាក់ ជួរខាងស្តាំមានសិស្ស ១០ នាក់ ។ គ្រូឲ្យពួកគេចាប់ដៃគ្នាជាគូ ។ គ្មាននរណាម្នាក់នៅសល់ទេ ។ តែបើជួរខាងឆ្វេងមាន ១០ នាក់ ហើយជួរខាងស្តាំមាន ១២ នាក់ នោះមាន ២ នាក់នៅសល់ ។

ក្នុងអព្យាកម្ម ក៏ដូចគ្នា ។ អ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រូញ៉ូម H₃O⁺ និងអ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រូកស៊ីត OH⁻ ចាប់គូគ្នាមួយបន្ទាប់មួយ បង្កើតជាទឹក ។ ពេលចំនួនអ៊ីយ៉ុងទាំងពីរស្មើគ្នា គ្មានអ៊ីយ៉ុងណាមួយសល់ ។ ចំណុចនោះហៅថា ចំណុចសមមូល ។ ដូច្នេះអព្យាកម្មមិនមែន «លាយឲ្យស្មើមាឌ» ទេ — វាជា «ធ្វើឲ្យចំនួនម៉ូលស្មើ» ។

សូលុយស្យុង HCl ១ លីត្រ នៅកំហាប់ 0.10 M មាន H₃O⁺ 0.10 mol ។ បើយើងចាក់សូលុយស្យុង NaOH 0.10 mol ចូល នោះ NaOH ផ្តល់ OH⁻ 0.10 mol ។ ចំនួនស្មើគ្នា ។ តែមាឌរបស់សូលុយស្យុង NaOH អាចខុសពី ១ លីត្រ បើកំហាប់របស់វាខុសពី 0.10 M ។ ដូច្នេះពេលគណនា យើងធៀប ម៉ូល មិនធៀបមាឌទេ ។

អ្នកមិនអាចមើលឃើញអ៊ីយ៉ុង H₃O⁺ និង OH⁻ ដោយភ្នែកទេ ។ ដូច្នេះគេដាក់សារធាតុមួយដែលប្រែពណ៌នៅពេលដល់ចំណុចសមមូល ។ សារធាតុនោះហៅថា អង្គធាតុចង្អុលពណ៌ ។ ពេលវាប្រែពណ៌ គេឈប់ចាក់ ហើយអានមាឌដែលបានប្រើ ។ ចំណុចដែលវាប្រែពណ៌ ហៅថា ចំណុចបញ្ចប់ ។

ដើម្បីរកកំហាប់របស់សូលុយស្យុងមិនស្គាល់ យើងត្រូវការសូលុយស្យុងមួយទៀតដែលយើងដឹងកំហាប់ច្បាស់ ។ សូលុយស្យុងនោះហៅថា សូលុយស្យុងស្តង់ដា ។ យើងចាក់វាចូលមួយតំណក់ម្តងៗ ហើយរាប់មាឌដែលបានប្រើ ។ បន្ទាប់មកយើងគណនាកំហាប់របស់សូលុយស្យុងមិនស្គាល់ពីមាឌនិងកំហាប់របស់វា ។

មិនមែនអព្យាកម្មគ្រប់ប្រភេទមានចំណុចសមមូលនៅ pH ៧ ទេ ។ អាស៊ីតខ្លាំង + បាសខ្លាំង ឲ្យអំបិលណឺត ដូច្នេះចំណុចសមមូលនៅ pH ៧ ។ តែអាស៊ីតខ្លាំង + បាសខ្សោយ ឲ្យអំបិលអាស៊ីត ដូច្នេះចំណុចសមមូលនៅក្រោម ៧ ។ ឯអាស៊ីតខ្សោយ + បាសខ្លាំង ឲ្យអំបិលបាស ដូច្នេះចំណុចសមមូលនៅលើ ៧ ។ បើយើងជ្រើសអង្គធាតុចង្អុលពណ៌ខុស ពណ៌នឹងប្រែមុន ឬក្រោយចំណុចសមមូល ហើយលទ្ធផលនឹងខុស ។

ចំណុចដែលសូលុយស្យុងពីរ មានចំនួនធាតុគីមីរលាយចូលគ្នាក្នុងសមមាត្រស្មើគ្នា (ឬសមមាត្រស្មើស្មេត្រិ) ហៅថា «ចំណុចសមមូល» ។ គេប្រើអង្គធាតុចង្អុលពណ៌និង pH ម៉ែត្រ ដើម្បីកំណត់ចំណុចសមមូល ។

ក្នុងអព្យាកម្ម ចំណុចដែលអង្គធាតុចង្អុលពណ៌ប្រែពណ៌ ហៅថា «ចំណុចបញ្ចប់» របស់អង្គធាតុចង្អុលពណ៌ ។ គេប្រើអង្គធាតុចង្អុលពណ៌ជាសញ្ញាឲ្យយើងដឹងពេលសូលុយស្យុងស្តង់ដាដែលមានបរិមាណត្រប់ត្រាន់សម្រាប់បន្សាបសូលុយស្យុងមិនស្គាល់កំហាប់ ។

- កុំច្រឡំ៖ ចំណុចសមមូលជាព្រឹត្តិការណ៍គីមី (ម៉ូលស្មើគ្នា) ចំណែកចំណុចបញ្ចប់ជាព្រឹត្តិការណ៍ដែលភ្នែកមើលឃើញ (ពណ៌ប្រែ) ។ គេរៀបចំពិសោធន៍ឲ្យចំណុចទាំងពីរជិតគ្នា តែវាមិនដូចគ្នាទេ ។

សូលុយស្យុងដែលគេស្គាល់កំហាប់ ហៅថា «សូលុយស្យុងស្តង់ដា» ។

តារាងទី 4.1 ៖ ការផ្លាស់ប្តូរពណ៌របស់អង្គធាតុចង្អុលពណ៌ខ្លះ

របៀបជ្រើសរើស ៖ គេប្រើអង្គធាតុចង្អុលពណ៌ ដែលមានតំបន់ប្រែពណ៌ pH ប្រហែល 7 ដើម្បីកំណត់ចំណុចសមមូលរបស់ អាស៊ីតខ្លាំង / បាសខ្លាំង ព្រោះប្រតិកម្មបន្សាបអាស៊ីតខ្លាំងជាមួយបាសខ្លាំងឲ្យផលជាសូលុយស្យុងអំបិលដែលមាន pH = 7 ។ គេច្រើនប្រើប្រូម៉ូទីម៉ូលខៀវ ព្រោះតំបន់ប្រែពណ៌របស់វានៅចំណុច pH = 6.2 – 7.6 ។ អង្គធាតុចង្អុលពណ៌ខ្លះដូចជា ទឹកកំបោរបូរពណ៌ [UNCLEAR: "ទឹកកំបោរបូរពណ៌" — ឈ្មោះអង្គធាតុចង្អុលពណ៌នេះមិនច្បាស់] នៅចំណុច pH ប្រហែល 7 តែតំបន់ប្រែពណ៌របស់វានៅចពេលចេញពី pH = 5.5 – 8.0 ។

ចំណែកអង្គធាតុចង្អុលពណ៌ ដែលបូរពណ៌នៅចំណុច pH ទាបជាង 7 ប្រើដើម្បីកំណត់ចំណុចសមមូលក្នុងអព្យាកម្ម អាស៊ីតខ្លាំង / បាសខ្សោយ ។ ឧទាហរណ៍ មេទីលពណ៌ទឹកក្រូច ។ ចំណុចសមមូលរបស់អព្យាកម្មអាស៊ីតខ្លាំង / បាសខ្សោយ ជាអាស៊ីត ព្រោះអំបិលដែលកើតជាអាស៊ីតខ្សោយ ។ ដូច្នេះសូលុយស្យុងអំបិលនេះមាន pH ទាបជាង 7 ។ ឯអង្គធាតុចង្អុលពណ៌ដែលបូរពណ៌ពេល pH ខ្ពស់ជាង 7 ប្រើសម្រាប់កំណត់ចំណុចសមមូលរបស់អព្យាកម្ម អាស៊ីតខ្សោយ / បាសខ្លាំង ។ ឧទាហរណ៍ ផេណុលផ្វាលេអ៊ីន ។ ប្រតិកម្មនេះបង្កើតសូលុយស្យុងអំបិលដែលមាន pH ធំជាង 7 ព្រោះអំបិលដែលកើតជាបាសខ្សោយ ។

រូបមន្ត៖ កំហាប់-មាឌ នៅចំណុចសមមូល

$$C_A{V}_A=C_B{V}_B$$

- $C_A$ ៖ កំហាប់សូលុយស្យុងអាស៊ីត (ឯកតា៖ mol/L ឬ M)

- $V_A$ ៖ បរិមាណសូលុយស្យុងអាស៊ីត (ឯកតា៖ L)

- $C_B$ ៖ កំហាប់សូលុយស្យុងបាស (ឯកតា៖ mol/L ឬ M)

- $V_B$ ៖ បរិមាណសូលុយស្យុងបាស (ឯកតា៖ L)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលដឹងបីតម្លៃក្នុងចំណោមបួន ហើយត្រូវរកតម្លៃទីបួន ។ សៀវភៅសរសេរថា តាមទំនាក់ទំនងនេះ យើងអាចគណនាកំហាប់ $C_A$ នៃសូលុយស្យុងអាស៊ីតបាន បើយើងស្គាល់តម្លៃ $V_A$, $C_B$ និង $V_B$ ។

- ចំណាំ៖ ត្រូវដាក់ $V_A$ និង $V_B$ ក្នុងឯកតាដូចគ្នា (ទាំងពីរជា L ឬទាំងពីរជា mL) មុននឹងជំនួស ។ បើដាក់មួយជា mL មួយជា L ចម្លើយនឹងខុស ១០០០ ដង ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $C_A=\frac{C_B{V}_B}{V_A}$, $V_A=\frac{C_B{V}_B}{C_A}$, $C_B=\frac{C_A{V}_A}{V_B}$, $V_B=\frac{C_A{V}_A}{C_B}$

- កុំច្រឡំ៖ $C_A{V}_A=C_B{V}_B$ ជាទម្រង់ ១:១ ។ វាពិតពេលមួយម៉ូលេគុលអាស៊ីតឲ្យ H₃O⁺ មួយ ហើយមួយម៉ូលេគុលបាសឲ្យ OH⁻ មួយ ។ បើអាស៊ីតឲ្យប្រូតុងពីរ (ដូច H₂SO₄) ឬបាសឲ្យ OH⁻ ពីរ (ដូច Ba(OH)₂ ឬ Ca(OH)₂) សមមាត្រមិនមែន ១:១ ទេ ហើយត្រូវអានសមមាត្រពីសមីការគីមីដែលពិសោធន៍បានផ្តល់ឲ្យ (មើលលំហាត់ ១០ និង ១៥) ។

រូបមន្ត៖ ចំនួនម៉ូល

$$n=c\cdot V$$

- $c$ ៖ កំហាប់ គិតជាម៉ូល/L (ឯកតា៖ mol/L ឬ M)

- $V$ ៖ មាឌ គិតជា L (ឯកតា៖ L)

- $n$ ៖ ចំនួនម៉ូល (ឯកតា៖ mol)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវប្តូរកំហាប់និងមាឌទៅជាចំនួនម៉ូល ដើម្បីធៀបចំនួនអ៊ីយ៉ុង ។ សៀវភៅសរសេរថា សមីការនេះទាក់ទងទៅនឹងចំនួនម៉ូល $n$ របស់ធាតុរលាយ ទៅកំហាប់និងមាឌ ។

- ចំណាំ៖ មាឌក្នុងរូបមន្តនេះជា L ។ បើសៀវភៅឲ្យមកជា mL ត្រូវចែកនឹង 1000 សិន (24.64 mL = 0.02464 L) ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $c=\frac{n}{V}$, $V=\frac{n}{c}$

រូបមន្ត៖ ម៉ូលស្មើគ្នា

$$n_{H_3{O}^{+}}=n_{O{H}^{-}}$$

- $n_{H_3{O}^{+}}$ ៖ ចំនួនម៉ូលអ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រូញ៉ូមដើម (ឯកតា៖ mol)

- $n_{O{H}^{-}}$ ៖ ចំនួនម៉ូលអ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រូកស៊ីតដែលបានបន្ថែម (ឯកតា៖ mol)

- ប្រើពេលណា៖ នៅចំណុចសមមូលក្នុងអាត្រាកម្មអាស៊ីតខ្លាំង/បាសខ្លាំង ចំនួនអ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រូកស៊ីលដែលបន្ថែម ស្មើនឹងចំនួនអ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រូញ៉ូមដើម ។

- ចំណាំ៖ នេះជាចំណុចចាប់ផ្តើម មិនមែនជាចម្លើយទេ ។ ដើម្បីគណនាកំហាប់ ត្រូវប្តូរម៉ូលនីមួយៗទៅជា $cV$ ទៀត ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ គ្មានទម្រង់បំប្លែង — វាជាលក្ខខណ្ឌសមភាព មិនមែនសមីការគណនាតម្លៃមួយទេ ។

រូបមន្ត៖ កំហាប់-មាឌ នៅចំណុចសមមូល

$$\left(C_{H_3{O}^{+}}\right)\left(V_{H_3{O}^{+}}\right)=\left(C_{O{H}^{-}}\right)\left(V_{O{H}^{-}}\right)\text{or}{C}_A{V}_A=C_B{V}_B$$

- $C_{H_3{O}^{+}}$ ៖ កំហាប់អ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រូញ៉ូម (ឯកតា៖ mol/L)

- $V_{H_3{O}^{+}}$ ៖ មាឌសូលុយស្យុងអាស៊ីត (ឯកតា៖ L)

- $C_{O{H}^{-}}$ ៖ កំហាប់អ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រូកស៊ីត (ឯកតា៖ mol/L)

- $V_{O{H}^{-}}$ ៖ មាឌសូលុយស្យុងបាស (ឯកតា៖ L)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលយើងសរសេរទំនាក់ទំនងនេះតាមអ៊ីយ៉ុងផ្ទាល់ ជំនួសឲ្យ $C_A$ និង $C_B$ ។ វាជាសមីការតែមួយ សរសេរបានពីរទម្រង់ ។

- ចំណាំ៖ ដោយសារម៉ូលស្មើគ្នា $n_{H_3{O}^{+}}=n_{O{H}^{-}}$ ហើយ $n=cV$ ដូច្នេះទម្រង់អ៊ីយ៉ុងនិងទម្រង់ $C_A{V}_A=C_B{V}_B$ ជារឿងតែមួយ ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $C_{H_3{O}^{+}}=\frac{C_{O{H}^{-}}{V}_{O{H}^{-}}}{V_{H_3{O}^{+}}}$, $V_{H_3{O}^{+}}=\frac{C_{O{H}^{-}}{V}_{O{H}^{-}}}{C_{H_3{O}^{+}}}$

រូបមន្ត៖ កំហាប់-មាឌ ក្នុងពិសោធន៍

$$C_A{V}_A=C_B{V}_B$$

- $C_A$ ៖ កំហាប់របស់ HCl (ស្គាល់) (ឯកតា៖ mol/L)

- $C_B$ ៖ កំហាប់របស់ NaOH (មិនស្គាល់) (ឯកតា៖ mol/L)

- $V_A$ ៖ មាឌរបស់ HCl (ស្គាល់) (ឯកតា៖ L)

- $V_B$ ៖ មាឌរបស់ NaOH (ស្គាល់) (ឯកតា៖ L)

- ប្រើពេលណា៖ ក្នុងពិសោធន៍របស់មេរៀននេះ គេដឹងកំហាប់ HCl និងមាឌទាំងពីរ ហើយរកកំហាប់ NaOH ដែលមិនស្គាល់ ។ សៀវភៅហៅទំនាក់ទំនងដូចគ្នានេះថា នៅក្នុងចំណេះដឹងមូលដ្ឋាននៃពិសោធន៍ ។

- ចំណាំ៖ នៅទីនេះ $C_A$ ជាកំហាប់អាស៊ីត តែក្នុងពិសោធន៍ អាស៊ីត HCl ជាសូលុយស្យុងស្តង់ដា ដែលគេចាក់ចូលទៅលើ NaOH ដែលមិនស្គាល់កំហាប់ ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $C_B=\frac{C_A{V}_A}{V_B}$, $V_B=\frac{C_A{V}_A}{C_B}$, $V_A=\frac{C_B{V}_B}{C_A}$

រូបមន្ត៖ សមីការអាត្រាកម្ម

$$C_A{V}_A=C_B{V}_B$$

- $C_A$ ៖ កំហាប់សូលុយស្យុងអាស៊ីត (ឯកតា៖ mol/L)

- $V_A$ ៖ មាឌសូលុយស្យុងអាស៊ីត (ឯកតា៖ L)

- $C_B$ ៖ កំហាប់សូលុយស្យុងបាស (ឯកតា៖ mol/L)

- $V_B$ ៖ មាឌសូលុយស្យុងបាស (ឯកតា៖ L)

- ប្រើពេលណា៖ នៅចំណុចសមមូល បរិមាណអ៊ីយ៉ុង OH⁻ ដែលដាក់ចូលស្មើនឹងបរិមាណអ៊ីយ៉ុង H₃O⁺ ដែលមាន ដូច្នេះយើងបានសមីការនេះ ។ សៀវភៅដាក់វានៅចុងមេរៀនសង្ខេបជា ។

- ចំណាំ៖ នេះជាទម្រង់សង្ខេបនៃ និង ។ តម្លៃនិងអត្ថន័យដូចគ្នា ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $C_A=\frac{C_B{V}_B}{V_A}$, $C_B=\frac{C_A{V}_A}{V_B}$, $V_A=\frac{C_B{V}_B}{C_A}$, $V_B=\frac{C_A{V}_A}{C_B}$

រូបមន្ត៖ pH នៅចំណុចសមមូល

$${\mathrm{pH}}_{\mathrm{eq}}=7,0(\text{strong acid / strong base}),{\mathrm{pH}}_{\mathrm{eq}}<7,0(\text{strong acid / weak base}),{\mathrm{pH}}_{\mathrm{eq}}>7,0(\text{weak acid / strong base})$$

- ${\mathrm{pH}}_{\mathrm{eq}}$ ៖ pH នៅចំណុចសមមូល (ឯកតា៖ គ្មានខ្នាត)

- $[{\mathrm{H}}_3{\mathrm{O}}^{+}{]}_{\mathrm{eq}}$ ៖ កំហាប់អ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រូញ៉ូមនៅចំណុចសមមូល (ឯកតា៖ mol/L)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវដឹងថាចំណុចសមមូលស្ថិតនៅ pH ប៉ុន្មាន មុននឹងជ្រើសអង្គធាតុចង្អុលពណ៌ ។ សៀវភៅបោះពុម្ពករណីបី ៖ អាស៊ីតខ្លាំង / បាសខ្លាំង ឲ្យ pH = 7.0 ។ អាស៊ីតខ្លាំង / បាសខ្សោយ ឲ្យ pH តូចជាង 7 ។ អាស៊ីតខ្សោយ / បាសខ្លាំង ឲ្យ pH ធំជាង 7 ។

- ចំណាំ៖ អំបិលដែលកើតក្នុងប្រតិកម្មជាអ្នកកំណត់ករណី ៖ អំបិលណឺត (ឧ. NaCl) ឲ្យ pH = 7 ; អំបិលអាស៊ីត ឲ្យ pH < 7 ; អំបិលបាស ឲ្យ pH > 7 ។ រូបទី 4.2 គូសចំណុចសមមូលនៅ pH 7.0 និងនៅ pH ប្រហែល 9 ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ គ្មានទម្រង់បំប្លែង — តម្លៃទាំងបីជាករណីដែលសៀវភៅបោះពុម្ព មិនមែនសមីការដែលដោះរកតម្លៃមួយទេ ។

រូបមន្ត៖ តំបន់ប្រែពណ៌របស់អង្គធាតុចង្អុលពណ៌

$$\text{methyl orange}:3,1\text{–}4,4,\text{bromothymol blue}:6,2\text{–}7,6,\text{phenolphthalein}:8,0\text{–}9,6$$

- $\mathrm{pH}$ ៖ តំបន់ប្រែពណ៌របស់អង្គធាតុចង្អុលពណ៌ (ឯកតា៖ គ្មានខ្នាត) ដូចបោះពុម្ពក្នុងតារាងទី 4.1

- ${\mathrm{pH}}_{\mathrm{eq}}$ ៖ pH នៅចំណុចសមមូល ដែលតំបន់ប្រែពណ៌ត្រូវព័ទ្ធជុំវិញ (ឯកតា៖ គ្មានខ្នាត)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលជ្រើសអង្គធាតុចង្អុលពណ៌ ។ គេយកអង្គធាតុចង្អុលពណ៌ ដែលមានតំបន់ប្រែពណ៌ព័ទ្ធជុំវិញ pH នៃចំណុចសមមូល ៖ ប្រូម៉ូទីម៉ូលខៀវ (6.2 – 7.6) សម្រាប់អាស៊ីតខ្លាំង / បាសខ្លាំង ; មេទីលពណ៌ទឹកក្រូច (3.1 – 4.4) សម្រាប់អាស៊ីតខ្លាំង / បាសខ្សោយ ; ផេណុលផ្វាលេអ៊ីន (8.0 – 9.6) សម្រាប់អាស៊ីតខ្សោយ / បាសខ្លាំង ។

- ចំណាំ៖ ប្រូម៉ូទីម៉ូលខៀវជាជម្រើសធម្មតាសម្រាប់អាស៊ីតខ្លាំង / បាសខ្លាំង ព្រោះតំបន់ 6.2 – 7.6 ព័ទ្ធជុំវិញ pH 7 ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ គ្មានទម្រង់បំប្លែង — គេអានតំបន់តាមតារាងទី 4.1 ហើយធៀបនឹង pH នៃចំណុចសមមូល មិនមែនដោះរកតម្លៃមួយទេ ។

រូបមន្ត៖ pH និង pOH

$$\mathrm{pH}=-\log [{\mathrm{H}}_3{\mathrm{O}}^{+}],\mathrm{pOH}=-\log [\mathrm{O}{\mathrm{H}}^{-}]$$

- $[{\mathrm{H}}_3{\mathrm{O}}^{+}]$ ៖ កំហាប់អ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រូញ៉ូម (ឯកតា៖ mol/L)

- $[\mathrm{O}{\mathrm{H}}^{-}]$ ៖ កំហាប់អ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រូកស៊ីត (ឯកតា៖ mol/L)

- $\mathrm{pH}$ ៖ ទំហំគ្មានខ្នាត (ឯកតា៖ គ្មានខ្នាត)

- $\mathrm{pOH}$ ៖ ទំហំគ្មានខ្នាត (ឯកតា៖ គ្មានខ្នាត)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវប្តូរកំហាប់អ៊ីយ៉ុងទៅជាតម្លៃ pH ឬ pOH ដើម្បីធៀបនឹង pH នៃចំណុចសមមូល ។ សៀវភៅសួរសមីការទាំងនេះនៅសំណួរត្រិះរិះទី ៨ ។

- ចំណាំ៖ pH និង pOH ជាទំហំគ្មានខ្នាត ។ កំហាប់នៅក្នុងសមីការនេះគិតជា mol/L ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $[{\mathrm{H}}_3{\mathrm{O}}^{+}]=10^{-\mathrm{pH}}$, $[\mathrm{O}{\mathrm{H}}^{-}]=10^{-\mathrm{pOH}}$

រូបមន្ត៖ ផលគុណអ៊ីយ៉ុងរបស់ទឹក

$$K_w=[{\mathrm{H}}_3{\mathrm{O}}^{+}][\mathrm{O}{\mathrm{H}}^{-}]=1,0\times 10^{-14}$$

- $K_w$ ៖ ផលគុណអ៊ីយ៉ុងរបស់ទឹក (ឯកតា៖ mol²/L²)

- $[{\mathrm{H}}_3{\mathrm{O}}^{+}]$ ៖ កំហាប់អ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រូញ៉ូម (ឯកតា៖ mol/L)

- $[\mathrm{O}{\mathrm{H}}^{-}]$ ៖ កំហាប់អ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រូកស៊ីត (ឯកតា៖ mol/L)

- ប្រើពេលណា៖ ពេលត្រូវរកកំហាប់អ៊ីយ៉ុងមួយពីកំហាប់អ៊ីយ៉ុងមួយទៀត ឧទាហរណ៍ ពេលពិនិត្យថាសូលុយស្យុងនៅចំណុចសមមូលជាណឺតឬអត់ ។

- ចំណាំ៖ តម្លៃ 1.0 × 10⁻¹⁴ ជាតម្លៃនៅ 25 °C ដូចសៀវភៅបោះពុម្ព ។

- ទម្រង់បំប្លែង៖ $[\mathrm{O}{\mathrm{H}}^{-}]=\frac{K_w}{[{\mathrm{H}}_3{\mathrm{O}}^{+}]}$, $\mathrm{pH}+\mathrm{pOH}=-\log K_w=14,0$ (នៅ 25 °C)

ប្រតិកម្ម៖ អព្យាកម្មអាស៊ីត-បាស

H₃O⁺(aq) + OH⁻(aq) → 2H₂O(l)

- ប្រភេទ៖ អាស៊ីត-បាស (បន្សាប)

- លក្ខខណ្ឌ៖ គ្មាន

- សង្កេត៖ មួយម៉ូលអ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រូកស៊ីតមានចំនួនស្មើគ្នា និងផ្សំគ្នាតាមសមមាត្រ 1:1 ម៉ូល ។ ពេលចំនួនស្មើគ្នា សូលុយស្យុងក្លាយជាណឺត ។

- ចំណាំ៖ OH⁻ ទទួលយកប្រូតុងពី H₃O⁺ ហើយបង្កើតបានពីរម៉ូលេគុលទឹក ។ នេះជាខ្លឹមសារនៃអព្យាកម្មទាំងអស់ ។